Election Express: Bernie te links, Biden te oud, Buttigieg te jong

“Ik heb een jaar getwijfeld. Gisteren dacht ik nog op Pete Buttigieg te gaan stemmen,” vertrouwt deze kiezer me toe.

Snapseed

Amy Klobuchar zegt dat zij Trump kan verslaan

Het is uitslagenavond in New Hampshire. En we zijn bij het event van Amy Klobuchar. “Amy is degene die Trump kan verslaan.” Op alle kandidaten is wel wat aan te merken, vindt ze. “Maar niet op Amy,” valt haar vriendin bij. Bernie is te links – “zijn socialisme gaat gewoon niet aanslaan in dit land” – Biden te oud, Buttigieg te jong. “Een stem op Pete is een verloren stem. Hij is 38 en homo. Mannen van zijn leeftijd en ouder, uit het midden van Amerika, die stemmen gewoon niet op zo iemand.” Dat over Amy weinig specifieks te zeggen valt, werkt juist in haar voordeel, vinden de vriendinnen. “Ze is heel erg middle of the road.” Een stem op Amy is een strategische stem. En dat horen we deze dagen vaak uit Democratische hoek. “Het maakt niet uit wie er wint, als het Trump maar niet wordt.”

Joe Biden geeft de indruk dat het van hem eigenlijk niet echt hoeft.

IMG_0767

Elizabeth Warren op het podium in New Hampshire

Joe Biden haalde in New Hampshire maar een schamele 8,5% van de stemmen binnen. Veel te weinig voor de voormalig vice-president van Amerika. De ervaren rot. Gisteren zagen we hem nog een zaaltje toespreken. Hij geeft de indruk dat het van hem eigenlijk niet echt hoeft. Zijn speech begon twintig minuten te laat en duurde maar kort. Heel anders dan bij Elizabeth Warren, die ’s middags niet leek te willen stoppen. Wat Biden wel leuk vindt is met mensen praten. Na afloop nam hij uitgebreid de tijd voor selfies en een babbeltje. Mensen vertrouwen hem hun ziel en zaligheid toe.

Nek-aan-nek bij de Democraten gaan nu de doorgewinterde Biden en de deugdzame Buttigieg.

Het overzicht van de uitslagen uit New Hampshire

Election Express 2020 kickoff!

Iowa had traditiegetrouw de eer om de Amerikaanse presidentsverkiezingen af te trappen. Amerikawatcher.nl was er natuurlijk bij:

 

De voorverkiezing in Iowa wordt Caucus genoemd. Het is een vrij ouderwetse manier van stemmen, zoals Barbara hier uitlegt:

 

Het sluitstuk van de Iowa Caucus werd overigens een rommeltje. Het tellen van de stemmen zou dit jaar met een app gebeuren; die liet het helaas jammerlijk afweten. Dagen later ziet het er naar uit dat Pete Buttigieg als winnaar van de Iowa Caucus uit de bus komt, op de hielen gezeten door oude rot Bernie Sanders. Joe Biden stelde teleur. De vice-president uit de Obama-regering eindigde als vierde. Elizabeth Warren deed het met een derde plek iets beter. Hier vind je het officiële overzicht met de resultaten.

B.N.

Election Express: op campagne met Sanders, Warren en Yang

Het contrast kan bijna niet groter. Zaterdagochtend waren we in een conferentiezaaltje van een hotel in Carroll, Iowa. Er pasten zo’n 75 mensen in. Het publiek zat gezellig aan ronde tafels, verse koffie en donuts lagen binnen handbereik. Dit is een van de acht locaties die de Democratische kandidaat Andrew Yang alleen vandaag al aandoet om te vertellen wat zijn plannen zijn als hij straks in het Witte Huis plaats neemt.

Hoe anders is het zaterdagavond in Cedar Rapids, Iowa, drie uur rijden naar het oosten. Senator Bernie Sanders staat in een goedgevulde concertzaal. Populaire bands treden op, waaronder Vampire Weekend. De bekende documentairemaker Michael Moore houdt een praatje. Beveiligers controleren bij binnenkomst alle tassen en binnen houden gewapende agenten een oogje in het zeil. Voor een hotdog moet je betalen.

 

‘Ik ga op Yang stemmen, omdat hij modern is’

 

Yang houdt zijn verhaal tussen de mensen, beantwoordt vragen, maakt grapjes, schudt handen. ‘Ik ga op hem stemmen, omdat hij modern is,’ zegt de vrouw naast me. ‘Yang heeft me de ogen geopend in hoeverre de wereld is veranderd. Ik dacht dat dat gedoe met AI (kunstmatige intelligentie, red.) en robots die banen overnamen nog heel ver weg was, maar dat gebeurt al! Yang heeft goede plannen om Amerikanen aan het werk te houden.’ Ze is met haar zoon hiernaartoe gekomen. Hij knikt instemmend.

 

‘Dat Bernie al 82 is maakt mij niet uit’

 

Het podium waar Sanders op staat wordt omlijst door levensgrote Amerikaanse vlaggen. Hij torent hoog uit boven het publiek, dat bordjes met zijn naam in de lucht houdt. ‘Dat Bernie al 82 is maakt mij niet uit,’ zegt Arvid uit North Carolina, die opbiecht dat hij vanavond ook vanwege de muziek naar deze bijeenkomst is gekomen. ‘Ik twijfel nog tussen Sanders en Elizabeth Warren.’

 

Vrijdagvond waren we bij Warren in Des Moines, de hoofdstad van Iowa. Het publiek was gemengd, een opkomst van een paar honderd. Maar ze werden teleurgesteld toen bleek dat Warren er zelf niet bij kon zijn. Zij zat vast in Washington DC wegens de impeachment procedure.

 

Sanders en Warren zijn de doorgewinterde politici, Yang is de frisse buitenstaander

 

Sanders, Warren en Yang lijken eigenlijk best op elkaar, althans: ze hebben hetzelfde met Amerika voor. Betaalbare gezondheidszorg, voldoende banen, prettige leefomstandigheden. Maar Sanders en Warren zijn de doorgewinterde politici en Yang is de frisse buitenstaander. De eerste deed al eerder een gooi naar het presidentschap en verloor toen van Hillary Clinton; de laatste heeft een achtergrond in de techwereld van Silicon Valley. Waar Sanders zegt er voor de mensen te zijn, laat Yang zien er letterlijk tussen te staan en naar hun verhalen te luisteren. De vraag is nu hoe lang hij dat kan volhouden.

Yang wordt op de hielen gezeten door Barbara

B.N.

De Grote Deep Fried Oreo Test

Als je het kan eten, kan je het ook frituren. Dat lijkt het motto te zijn van de gemiddelde Amerikaan. En dus verdwijnt alles wat je maar kan bedenken in het bruisende goudgele vet. Van onschuldige avocado’s, tot blokken boter (why?) en… oreo koekjes. Je weet wel, die verslavend lekkere, ronde chocoladekoekjes met een wit laagje ertussen.

Hoe smaakt dat? vroegen Jan en Barbara zich af. Vandaar de Grote Deep Fried Oreo Test. Kijk en huiver…

 

 

Dit kersverse Amerikaanse Congreslid spreekt Nederlands

Haar achtergrond spreekt tot de verbeelding. Abigail Spanberger, vandaag officieel geïnstalleerd als lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, werkte voorheen voor de Amerikaanse inlichtingendienst CIA waarvoor ze spionnen rekruteerde en begeleidde. Ze was onder meer gestationeerd in Brussel en heeft sindsdien vrienden over de grens in Zuid-Limburg wonen. “Zij stuurden me naar de supermarkt met hun driejarige dochtertje Eva en een boodschappenlijstje in het Nederlands. Het meisje sprak natuurlijk geen Engels, en ik kende er de weg niet. In mijn beste Nederlands kon ik haar vragen – ze schakelt over op het Nederlands met een zwaar accent – ‘Eva, waar is de koffie?’” Lachend voegt Spanberger er aan toe: “We eindigden in ieder geval met heel veel snoep in het winkelwagentje.”

tweet abigail spanbergerI have served my country’ heet het in Amerika als je bijvoorbeeld in het leger hebt gezeten of, zoals Spanberger bij een politie- of inlichtingendienst hebt gewerkt. Zo’n achtergrond zorgt altijd voor extra punten omdat het aangeeft dat je bereid bent je eigen belangen op de tweede plaats te zetten. Niet zelden worden deze veteranen op straat door willekeurige voorbijgangers bedankt voor hun moed. ‘Thank you for your service,’ hoor je dan.

Ook Spanberger speelde tijdens haar campagne die kaart. Maar het kwam ook als een boemerang terug. De Democratische Spanberger nam het in de verkiezingen op tegen de Republikein Dave Brat, die enkele jaren ervoor met overmacht het district had gewonnen. Het werd een campagne van de smerigste soort toen er afgelopen augustus documenten uitlekten over Spanberger, waaruit zou blijken dat ze tegen de aanpak van immigranten is. Een claim die niet klopte.

abigail spanberger (r) in gesprek met barbara (l)

Abigail Spanberger (r) in gesprek met Barbara bij een campagnebijeenkomst

We spreken Spanberger enkele weken geleden bij een campagnebijeenkomst in haar thuisstaat Virginia. Wat is haar mening nu over de politiek? Is het zwaarder dan haar tijd bij de CIA? Voor het eerst in ons gesprek zoekt ze naar woorden. Jarenlang heeft ze geleerd die drie letters niet hardop uit te spreken. Als CIA beambte is het zaak undercover te blijven. Dan, na een stilte: “Werken voor de CIA is zeker weten zwaarder. Het is zo verschillend. De CIA is zeker zwaarder.” Zelfs met die vuile politieke campagne? Weer zoekt ze naar woorden, heeft er duidelijk moeite mee om zich hierover uit te spreken. “Die smerigheid is absoluut irritant. Maar mijn tijd bij de CIA leerde me gefocust te zijn op waar je mee bezig was. En die aanvallen zijn vreselijk en belachelijk, maar ze maken me extra gemotiveerd.”

 

Spanberger is vandaag een van drie nieuwe leden in het Congres met een achtergrond bij de inlichtingendiensten. In de Washington Post zegt oud-CIA baas én voormalig politicus Leon Panetta dat het lang als “heiligschennis” werd gezien als CIA medewerkers de stap naar de politiek zetten. “Maar de jongere generatie bij de inlichtingendiensten vindt het juist belangrijk om bij de politiek betrokken te zijn, ook om te voorkomen dat het werk wordt verstoord.”

Het is Donalds show in het Trump Hotel

In het hoekje, achter de afzetting, speelt een meisje zenuwachtig met haar telefoon. Ze draagt een blauw-rode legging met daarop in grote witte letters: Trump, MAKE AMERICA GREAT AGAIN. Op haar schouders twee tattoos. Op links: Modesty. Op rechts: Patriotism. Om haar heen opgewonden volwassenen die zich gedragen als tieners wachtend op hun idool. Telefoons in de aanslag. Straks komt hij.

President Trump gaat niet graag uit eten in restaurants in Washington DC. Daarin is hij heel anders dan de Obama’s. Als hij al buiten de deur eet, kiest hij voor zijn eigen Trump International Hotel aan Pennsylvania Avenue. Het kan zijn dat hij daar de goed doorbakken biefstuk met ketchup en cola het lekkerst vindt.  Trump houdt het liefst vast aan dingen die hij kent. Maar grote kans dat het vooral komt doordat de president geen zin heeft in de inwoners van Washington. Trump en Washington hebben een haat-haat-verhouding, van liefde is hier geen sprake.

Tijdens de campagne was Trump uiterst kritisch over de hoofdstad die volgens hem een moeras is, vergeven van corruptie en vriendjespolitiek. (en wat betreft de vriendjespolitiek heeft hij daar gelijk in) En het is wederzijds: Washington mag Trump ook niet. Ruim 90% van de Washingtonians stemde op Hillary Clinton.

Trumpisten hebben het hier dan ook niet makkelijk. Afgelopen week werd woordvoerder Sarah Huckabee Sanders gevraagd een restaurant te verlaten omdat de eigenaar haar niet wilde bedienen. Minister Kirstjen Nielsen moest een etentje in een Mexicaans restaurant afbreken omdat ze werd uitgejouwd door demonstranten. En ook Stephen Miller, een van de architecten van Trumps strenge immigratiebeleid, kreeg met joelende demonstranten te maken toen hij bij een Mexicaan ging eten. (Het blijft een vraag waarom deze twee gezichten van Trumps strenge immigratiebeleid juist in een week vol verontwaardiging over het scheiden van kinderen van hun ouders kozen voor een Mexicaans restaurant, maar goed.)

Het Trump hotel is in deze vijandige stad een veilige plek, een safehaven voor de president en zijn aanhang. Hier eten en logeren regelmatig zijn ministers, stafleden en familieleden. En de bezoekers weten dat. In de lobby zoeken Trump-kiezers met MAGA-petjes een selfie met Don jr., Ivanka of Eric Trump. Maar de hoofdprijs is natuurlijk een foto met de Donald zelf.

Als de president dan de trap afkomt gaan de telefoons de lucht in en klinkt gejoel. Trump geniet er duidelijk van. Hij zwaait, houdt zijn vuist in de lucht als een bokser die net gewonnen heeft. Hij klapt in zijn handen om zijn supporters verder op te jutten. Het is een energieke show van een paar minuten. “No more missiles, no more missiles”, roept hij terwijl hij handen schudt, schijnbaar verwijzend naar zijn gesprek me Kim Jong Un van eerder die week. Hij wijst naar mensen die naar hem roepen en loopt weer door. “Thank you everybody.” Melania kijkt op een afstandje geduldig toe.

Als de president buiten het beeld van de iphone-camera’s is, volgt een tweede ontlading bij de supporters. “I held his hand!” “Oh my god, oh my god!” “That was awesome!” De president is weg, en de show in het Trump Hotel is voorbij. De achterban mocht de president toejuichen in het Trump-bastion middenin de stad. Het is onduidelijk wie er het meest van heeft genoten, de Trump-supporters, of de president.

 

Nu overal verkrijgbaar: De Trump-Fluisteraars

 

Eind januari, een jaar na Trumps inauguratie, verscheen mijn boek De Trump-Fluisteraars. Verkrijgbaar in de boekwinkel en online. Ook beschikbaar als E-Book!

In De Trump-fluisteraars, portretteert journalist en Amerikawatcher Jan Postma de kopstukken uit de selecte groep mensen met direct toegang tot de oval office. Wie zijn het, wat zijn hun belangen en met wat voor paleisintriges winnen ze het vertrouwen van de president?

Elke president luistert naar zijn vertrouwelingen, maar Donald Trump, zonder politieke ervaring en duidelijke doctrine, is er meer dan ooit afhankelijk van. Binnen de chaos en achterdocht van zijn Witte Huis is er een kleine groep mensen die Trump vertrouwt. Naar hen gaat hij voor advies en steun. Er is al vaak gezegd dat Trump zich het meest laat beïnvloeden door de persoon die hij het laatst spreekt. Dat zijn de Trump-fluisteraars. Wie zijn deze steeds weer wisselende groep mensen? Jan Postma brengt de steeds verschuivende machtsverhoudingen in het Witte Huis in kaart, om zo antwoord te kunnen geven op de vraag: wie is de belangrijkste Trump-fluisteraar, en wie is echt de baas in het Witte Huis?

Bestellen kan ondermeer hier, of hier. 

Boekpresentatie De Trump-fluisteraars

Voor een uitverkocht Nieuwspoort mocht ik 5 februari mijn boek presenteren. Het was een voor mij zeer geslaagde avond, met dank aan panelleden Bernard Hammelburg en Arend Jan Boekestijn, (met ook een bijdrage van Rob de Wijk) dagvoorzitter Thomas van Zijl, Karakter Uitgevers en Haagsch College, met in het bijzonder Freek Ewals.

Foto’s vind je hier.

De hele presentatie is hieronder terug te kijken.

FD: Trump-fluisteraar John Kelly

Twee volle pagina’s over De Trump-fluisteraars in het Financieele Dagblad vandaag! Over de rol van stafchef John F. Kelly als crisismanager, poortwachter en schoonmaker in het Witte Huis.

Lees het hele artikel hier in het FD.

 

Lees het hele artikel hier in het FD.

BNR: Donald show/Trump-Fluisteraars

Een extra lange aflevering van de Donald Show in BNR De Wereld deze week. Met natuurlijk veel aandacht voor De Trump-fluisteraars!

Luister de hele uitzending van BNR De Wereld hier terug.