Dit kersverse Amerikaanse Congreslid spreekt Nederlands

Haar achtergrond spreekt tot de verbeelding. Abigail Spanberger, vandaag officieel geïnstalleerd als lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, werkte voorheen voor de Amerikaanse inlichtingendienst CIA waarvoor ze spionnen rekruteerde en begeleidde. Ze was onder meer gestationeerd in Brussel en heeft sindsdien vrienden over de grens in Zuid-Limburg wonen. “Zij stuurden me naar de supermarkt met hun driejarige dochtertje Eva en een boodschappenlijstje in het Nederlands. Het meisje sprak natuurlijk geen Engels, en ik kende er de weg niet. In mijn beste Nederlands kon ik haar vragen – ze schakelt over op het Nederlands met een zwaar accent – ‘Eva, waar is de koffie?’” Lachend voegt Spanberger er aan toe: “We eindigden in ieder geval met heel veel snoep in het winkelwagentje.”

tweet abigail spanbergerI have served my country’ heet het in Amerika als je bijvoorbeeld in het leger hebt gezeten of, zoals Spanberger bij een politie- of inlichtingendienst hebt gewerkt. Zo’n achtergrond zorgt altijd voor extra punten omdat het aangeeft dat je bereid bent je eigen belangen op de tweede plaats te zetten. Niet zelden worden deze veteranen op straat door willekeurige voorbijgangers bedankt voor hun moed. ‘Thank you for your service,’ hoor je dan.

Ook Spanberger speelde tijdens haar campagne die kaart. Maar het kwam ook als een boemerang terug. De Democratische Spanberger nam het in de verkiezingen op tegen de Republikein Dave Brat, die enkele jaren ervoor met overmacht het district had gewonnen. Het werd een campagne van de smerigste soort toen er afgelopen augustus documenten uitlekten over Spanberger, waaruit zou blijken dat ze tegen de aanpak van immigranten is. Een claim die niet klopte.

abigail spanberger (r) in gesprek met barbara (l)

Abigail Spanberger (r) in gesprek met Barbara bij een campagnebijeenkomst

We spreken Spanberger enkele weken geleden bij een campagnebijeenkomst in haar thuisstaat Virginia. Wat is haar mening nu over de politiek? Is het zwaarder dan haar tijd bij de CIA? Voor het eerst in ons gesprek zoekt ze naar woorden. Jarenlang heeft ze geleerd die drie letters niet hardop uit te spreken. Als CIA beambte is het zaak undercover te blijven. Dan, na een stilte: “Werken voor de CIA is zeker weten zwaarder. Het is zo verschillend. De CIA is zeker zwaarder.” Zelfs met die vuile politieke campagne? Weer zoekt ze naar woorden, heeft er duidelijk moeite mee om zich hierover uit te spreken. “Die smerigheid is absoluut irritant. Maar mijn tijd bij de CIA leerde me gefocust te zijn op waar je mee bezig was. En die aanvallen zijn vreselijk en belachelijk, maar ze maken me extra gemotiveerd.”

 

Spanberger is vandaag een van drie nieuwe leden in het Congres met een achtergrond bij de inlichtingendiensten. In de Washington Post zegt oud-CIA baas én voormalig politicus Leon Panetta dat het lang als “heiligschennis” werd gezien als CIA medewerkers de stap naar de politiek zetten. “Maar de jongere generatie bij de inlichtingendiensten vindt het juist belangrijk om bij de politiek betrokken te zijn, ook om te voorkomen dat het werk wordt verstoord.”

Advertenties

Het is Donalds show in het Trump Hotel

In het hoekje, achter de afzetting, speelt een meisje zenuwachtig met haar telefoon. Ze draagt een blauw-rode legging met daarop in grote witte letters: Trump, MAKE AMERICA GREAT AGAIN. Op haar schouders twee tattoos. Op links: Modesty. Op rechts: Patriotism. Om haar heen opgewonden volwassenen die zich gedragen als tieners wachtend op hun idool. Telefoons in de aanslag. Straks komt hij.

President Trump gaat niet graag uit eten in restaurants in Washington DC. Daarin is hij heel anders dan de Obama’s. Als hij al buiten de deur eet, kiest hij voor zijn eigen Trump International Hotel aan Pennsylvania Avenue. Het kan zijn dat hij daar de goed doorbakken biefstuk met ketchup en cola het lekkerst vindt.  Trump houdt het liefst vast aan dingen die hij kent. Maar grote kans dat het vooral komt doordat de president geen zin heeft in de inwoners van Washington. Trump en Washington hebben een haat-haat-verhouding, van liefde is hier geen sprake.

Tijdens de campagne was Trump uiterst kritisch over de hoofdstad die volgens hem een moeras is, vergeven van corruptie en vriendjespolitiek. (en wat betreft de vriendjespolitiek heeft hij daar gelijk in) En het is wederzijds: Washington mag Trump ook niet. Ruim 90% van de Washingtonians stemde op Hillary Clinton.

Trumpisten hebben het hier dan ook niet makkelijk. Afgelopen week werd woordvoerder Sarah Huckabee Sanders gevraagd een restaurant te verlaten omdat de eigenaar haar niet wilde bedienen. Minister Kirstjen Nielsen moest een etentje in een Mexicaans restaurant afbreken omdat ze werd uitgejouwd door demonstranten. En ook Stephen Miller, een van de architecten van Trumps strenge immigratiebeleid, kreeg met joelende demonstranten te maken toen hij bij een Mexicaan ging eten. (Het blijft een vraag waarom deze twee gezichten van Trumps strenge immigratiebeleid juist in een week vol verontwaardiging over het scheiden van kinderen van hun ouders kozen voor een Mexicaans restaurant, maar goed.)

Het Trump hotel is in deze vijandige stad een veilige plek, een safehaven voor de president en zijn aanhang. Hier eten en logeren regelmatig zijn ministers, stafleden en familieleden. En de bezoekers weten dat. In de lobby zoeken Trump-kiezers met MAGA-petjes een selfie met Don jr., Ivanka of Eric Trump. Maar de hoofdprijs is natuurlijk een foto met de Donald zelf.

Als de president dan de trap afkomt gaan de telefoons de lucht in en klinkt gejoel. Trump geniet er duidelijk van. Hij zwaait, houdt zijn vuist in de lucht als een bokser die net gewonnen heeft. Hij klapt in zijn handen om zijn supporters verder op te jutten. Het is een energieke show van een paar minuten. “No more missiles, no more missiles”, roept hij terwijl hij handen schudt, schijnbaar verwijzend naar zijn gesprek me Kim Jong Un van eerder die week. Hij wijst naar mensen die naar hem roepen en loopt weer door. “Thank you everybody.” Melania kijkt op een afstandje geduldig toe.

Als de president buiten het beeld van de iphone-camera’s is, volgt een tweede ontlading bij de supporters. “I held his hand!” “Oh my god, oh my god!” “That was awesome!” De president is weg, en de show in het Trump Hotel is voorbij. De achterban mocht de president toejuichen in het Trump-bastion middenin de stad. Het is onduidelijk wie er het meest van heeft genoten, de Trump-supporters, of de president.

 

Nu overal verkrijgbaar: De Trump-Fluisteraars

 

Eind januari, een jaar na Trumps inauguratie, verscheen mijn boek De Trump-Fluisteraars. Verkrijgbaar in de boekwinkel en online. Ook beschikbaar als E-Book!

In De Trump-fluisteraars, portretteert journalist en Amerikawatcher Jan Postma de kopstukken uit de selecte groep mensen met direct toegang tot de oval office. Wie zijn het, wat zijn hun belangen en met wat voor paleisintriges winnen ze het vertrouwen van de president?

Elke president luistert naar zijn vertrouwelingen, maar Donald Trump, zonder politieke ervaring en duidelijke doctrine, is er meer dan ooit afhankelijk van. Binnen de chaos en achterdocht van zijn Witte Huis is er een kleine groep mensen die Trump vertrouwt. Naar hen gaat hij voor advies en steun. Er is al vaak gezegd dat Trump zich het meest laat beïnvloeden door de persoon die hij het laatst spreekt. Dat zijn de Trump-fluisteraars. Wie zijn deze steeds weer wisselende groep mensen? Jan Postma brengt de steeds verschuivende machtsverhoudingen in het Witte Huis in kaart, om zo antwoord te kunnen geven op de vraag: wie is de belangrijkste Trump-fluisteraar, en wie is echt de baas in het Witte Huis?

Bestellen kan ondermeer hier, of hier. 

Boekpresentatie De Trump-fluisteraars

Voor een uitverkocht Nieuwspoort mocht ik 5 februari mijn boek presenteren. Het was een voor mij zeer geslaagde avond, met dank aan panelleden Bernard Hammelburg en Arend Jan Boekestijn, (met ook een bijdrage van Rob de Wijk) dagvoorzitter Thomas van Zijl, Karakter Uitgevers en Haagsch College, met in het bijzonder Freek Ewals.

Foto’s vind je hier.

De hele presentatie is hieronder terug te kijken.

FD: Trump-fluisteraar John Kelly

Twee volle pagina’s over De Trump-fluisteraars in het Financieele Dagblad vandaag! Over de rol van stafchef John F. Kelly als crisismanager, poortwachter en schoonmaker in het Witte Huis.

Lees het hele artikel hier in het FD.

 

Lees het hele artikel hier in het FD.

BNR: Donald show/Trump-Fluisteraars

Een extra lange aflevering van de Donald Show in BNR De Wereld deze week. Met natuurlijk veel aandacht voor De Trump-fluisteraars!

Luister de hele uitzending van BNR De Wereld hier terug.

 

Radio 1: De Trump-fluisteraars

In de Nieuws BV op Radio 1 mocht ik Patrick Lodiers vertellen over De Trump-fluisteraars. Het gesprek is terug te luisteren en te kijken via de link in onderstaande tweet.

 

Nominatie Gouden Radioring!

Ik ben genomineerd voor de Gouden Radioring! Je kunt op me stemmen in de categorie radio-man en beste programma. (Het is even zoeken tussen al die plaatjesdraaiers, maar dan heb je ook wat) In die laatste categorie kun je zelfs kiezen uit Boekestijn & de Wijk, en Bouwmeesters.
Even stemmen dus, en wel hier.

Koffietijd: Thanksgiving en Trump

Aan Thanksgiving zit een Nederlands tintje, maar dan moet je wel een eindje terug in de geschiedenis. Bij Koffietijd mocht ik vertellen over the Pilgrim Fathers, Bourbon in je pecan pie en hoe Trump aan de traditionele gratie voor de twee presidentiële kalkoenen toch een politiek tintje gaf.

Omdat embedden en RTL-video’s een moeilijke combinatie blijkt, komt de video niet altijd meteen in beeld. In dat geval even klikken op de link!

//static.rtl.nl/embed/?uuid=77b61487-e64a-4281-8f55-0c5dfe71575b&publicatiepunt=rtlsharenl&autoplay=false

//static.rtl.nl/embed/?uuid=0f2b6478-18c7-4990-b81f-b792e0f09138&publicatiepunt=rtlsharenl&autoplay=false

 

De hele uitzending kun je hier terugkijken (achter de RTL XL paywall)

Nu.nl Podcast: verkiezingen New York

In de podcast van Nu.nl mocht ik vertellen over de verkiezingen in New York. Hoe spannend wordt het voor de Democratische burgemeester Bill de Blasio en wat is de invloed van president Trump in zijn Democratisch getinte thuisstad? de Blasio stond de dag voor de verkiezingen met dertig procent voor in de peilingen, dus daar durfde ik nog wel een voorspelling op te wagen.