afschaffen

Donald Show: Tranen, woede, en een overwinning voor Trump

Wekelijks geef ik een update over de United States of Trump, in BNR de Wereld. Luister het fragment van afgelopen donderdag hier terug.

Een grote overwinning voor Trump: het afschaffen van Obamacare is deze week een stapje dichterbij gekomen. Het Huis van Afgevaardigden stemde met een kleine meerderheid voor. Geen enkele Democraat steunde het plan. Afschaffing heeft grote gevolgen voor miljoenen Amerikanen, maar daar leken de volksvertegenwoordigers op the hill zich niet meteen heel druk om te maken.
De Democraten zwaaiden en zongen pesterig richting hun Republikeinse collega’s: “Na Na Na Na Hey Hey-ey Goodbye”. Daarmee suggererend dat de Republikeinen die voor stemden dat bij de volgende verkiezingen zouden merken. Ondertussen moesten verschillende Republikeinen toegeven dat ze het hele wetsvoorstel niet gelezen hebben. Toch stemden ze voor. Wat de exacte gevolgen van Trumps plannen zijn, weet niemand. Trumpcare is niet doorberekend door de CBO, de Amerikaanse equivalent van de Rekenkamer.

Volgende stap: de Senaat. Trump heeft 60 van de 100 stemmen nodig om zijn Trumpcare erdoor te krijgen. De Republikeinen hebben echter maar een meerderheid van 52 poppetjes in de Senaat. Dat wordt nog een flink gevecht, welke Democraat kan overgehaald worden? De leden van het Huis van Afgevaardigden lijken vooral blij dat deze hete aardappel is doorgespeeld richting de Senaat.

De Tranen van Kimmel

Veel Amerikanen maken zich grote zorgen over dit dossier. Hun gezondheid staat op het spel. Jimmy Kimmel, een van de bekendste presentatoren van de Amerikaanse late night shows, hield een bijzonder emotioneel betoog voor het behouden van toegang tot gezondheidszorg. Hij werd vorige week vader. Het geluk werd snel angst toen bleek dat zijn kind hartproblemen had. In een monoloog bedankt hij het ziekenhuis en met brekende stem vertelt hij hoe zijn kind geen kans had gehad, als hij geen miljonair was geweest en er geen Obamacare was geweest. Vader, moeder, en kind maken het overigens inmiddels goed.

Sleutel hierbij is de ‘pre-existing condition’. Als je al ziek bent, wordt een verzekering in de toekomst mogelijk veel duurder, en maak je als zieke baby dus geen kans als je ouders geen geld hebben. Kimmel vraagt Washington de politieke tweestrijd even los te laten, en te kiezen voor de gezondheid van mensen.
De oproep kreeg veel aandacht. Naar Jimmy Kimmel kijken 2 miljoen mensen, op youtube kreeg het meer dan 9 miljoen views, en op Facebook nog eens 15 miljoen.
Het Witte Huis liet weten zijn zorgen te delen. Kimmels bericht werd geretweet door Obama en Clinton. Obamacare en het vervangen daarvan, blijft ondanks deze oproep, een strijd die gestreden wordt via strikte partij lijnen. Of toch niet helemaal? Een Republikeinse senator gaat de wet langs een meetlat leggen waar Kimmel blij mee zal zijn. Hij stelt zich de vraag: “kan dit voorstel door de Jimmy Kimmel-test?”

De woede van Colbert

We blijven nog even aan de emotionele kant. Zelden zag ik op de Amerikaanse televisie een zittende president zo hard afgemaakt worden. Stephen Colberts monoloog duurt 10 minuten, en is keihard. Als een collega van Colbert door Trump ‘fake media’ wordt genoemd, en Trump stelt dat hij het programma van deze John Dickerson, genaamd Face the Nation, liever ‘Deface the nation’ noemt, gaat Colbert los. Hij sluit af met een scheldkanonnade waarnaar nu door een Amerikaanse waakhond onderzoek wordt gedaan.
Ging hij te ver? Colbert zelf vindt in ieder geval van niet.

 

Advertenties

The Donald Show: Er broeit iets, maar wat?

De wekelijkse update over de United States of Trump
Luister het audiofragment uit BNR De Wereld hier terug.

Geschreeuw, gejoel en veel frustratie: Republikeinse congresleden krijgen het er flink van langs in hun thuisstaten. De plannen voor het snel afschaffen van Obamacare zorgen voor onrust en protest. Al zes jaar willen de Republikeinen af van de affordable care act, maar wat moeten de 18 miljoen Amerikanen die afhankelijk zijn van deze zorgverzekering? De Republikeinen hebben nog steeds geen alternatief. Amerikanen maken zich nu ongerust en boos. Onder hen dus ook veel Republikeinen.

Dus krijgen die congresleden dat te horen in de buurthuizen van, bijvoorbeeld Arkansas. Hier heeft Tom Cotton, congreslid voor die staat, het zwaar. Een vrouw uit het publiek vraagt om op te staan als je de gevolgen van het afschaffen van Obamacare gaat merken. Zo ongeveer de hele zaal staat op. Daarna vertelt ze haar persoonlijke verhaal. Samenvatting: Republikeins stemmen wordt al generaties doorgegeven in mijn familie. Maar ik heb ook een erfelijke ziekte. Wat gaat u voor mij doen? Tom Cotton probeert nog een beetje af te leiden, maar dan ontploft de zaal.

En wat dacht je van deze mevrouw. Mijn man is stervende, we kunnen geen verzekering betalen. Zeg mister senator Cotton, wat voor verzekering heb je zelf eigenlijk? “We’re going medicare my way, not your way.” Gespannen bijeenkomsten als deze zie je door heel het land. Verschillende Republikeinen kiezen er daarom voor om dit reces maar eens niet terug te gaan naar hun thuisstaat. Want zonder een vervanger voor Obamacare hebben ze ook geen antwoord op deze woedende kiezers.

Het Witte Huis claimt dat deze protesten door Democraten worden georganiseerd. Het is onduidelijk of dat ook voor deze golf geldt. Feit is wel dat een groep Democraten Tea party-achtige protesten probeert te organiseren. Deze ‘indivisibles’ maken handleidingen en geven tips voor effectief protesteren. Het zou best kunnen dat deze groep zorgt voor het tactische beetje olie om dit smeulende vuurtje verder te laten ontbranden.

Niet iedereen gelooft overigens dat deze onruststokers worden gestuurd door de Democraten, zoals Trump beweert. Luister maar naar de reactie van de zaal als deze mevrouw meldt dat ze door niemand betaald wordt.

Oorlog met de media
Ondertussen bleef het deze week relatief rustig in het Witte Huis. Geen chaos, wel brengt Trump zijn strijd met de media naar een nieuw level met het buitensluiten van kritische media bij een briefing. Ook komt Trump niet naar het Correspondents’ dinner. Gelukkig vechten die media ook terug (en laten Trump zelfs met zijn mond vol tanden staan), en het is ook best gezond om dat incestueuze Correspondents’ dinner eens over te slaan. Ik schreef er dit blog over.

Complotten
De New York Times kwam met een opvallend verhaal over Alex Jones, de man die achter de schermen een belangrijke adviseur van Trump is geworden. Deze oerconservatieve, nationalistische complotdenker runt de bekende website Infowars. Het is een soort Breitbart Turbo. Denk aan verhalen als: homoseksualiteit wordt veroorzaakt door pakjes appelsap, 11 september was een ‘inside job’ en de schietpartij op die school in Sandy Hook was het werk van acteurs. De Republikeinse partij kijkt gespannen toe hoe dit zich ontwikkelt.
Trump gebruikt hem als klankbord, en belt regelmatig met Jones. Infowars zou zelfs een plekje bij de persconferenties in het Witte Huis kunnen krijgen. Jones heeft de neiging om veel te schreeuwen. Stephen Colbert noemt hem dan ook Trumps ‘CAPS LOCK-adviseur’.

Motto of metal-album?
De Washington Post heeft een nieuw motto op de voorpagina: “Democracy dies in darkness.” Dat lijkt een directe reactie op President Trump, die de media tot vijand van het volk verklaarde. De Post zelf zegt dat de plannen voor dit motto er al waren voor Trump.
Website Slate schrijft: het lijkt wel de titel van een metal-album.
Stephen Colbert (zie het einde van het fragment hierboven) weet de motto’s die het net niet gered hebben. De mooiste: “We Took Down Nixon — Who Wants Next?”