amerika

Podcast tip: stiekem meeluisteren in San Quintin State Prison

Tijdens een rondje hardlopen op vakantie in Frankrijk luisterde ik naar Ear Hustle. Het contrast kon niet groter. In de zon, met uitzicht op de zee en dolend door straatjes die ik niet kende, hoorde ik het verhaal van Tommy Shakur Ross. Een man die al dertig jaar vastzit in een cel in San Quintin. Hij groeide op in de beruchte wijk South Central in LA, en vertelt over de glamour van bendeoorlogen en de doden die hij op zijn geweten heeft.

De podcast wordt gepresenteerd en gemaakt door -en hier wordt het bijzonder-  twee gedetineerden en een docent fotografie van buiten de gevangenis. Alle aspecten van het gevangenisleven komen voorbij. Hoe je er inkomt dus, maar ook hoe lastig is om een goede celgenoot te vinden, het eten, contact met je familie, etc. Deze podcast brengt een intrigerende wereld achter slot en grendel naar iedereen buiten Sant Quintin.

De presentatoren hebben makkelijk toegang tot bijzondere verhalen. Ze zitten immers in hetzelfde schuitje als de andere bewoners in Sant Quintin. Antwan Williams is 29 en zat al 10 van zijn 15 jaar straf uit voor een gewapende overval. Earlonne Woods is 45, en zat al 19 van de 31 jaar straf uit voor poging tot een overval. En er is duidelijk chemie met Nigel Poor, de docent fotografie in de gevangenis.

De podcast is soms beklemmend. Je hoort de gevangenisgeluiden op de achtergrond. “In prison it’s never quiet.” Soms ontroerend door de heftige verhalen, maar vaak ook gewoon grappig. Woods en Williams zijn open, en de gekke kanten van het gevangenisleven worden met trucjes en grapjes mooi hoorbaar gemaakt. Elke aflevering moet bijvoorbeeld goedgekeurd worden door de autoriteiten. Daarom wordt afgesloten met een zware mannenstem: “This is Lt. Sam Robinson, and I approve this story.”

‘Ear Hustle’ is gevangenis taal voor meeluisteren of afluisteren. En dat is precies hoe deze podcast voelt. Je zit aan tafel bij de drie makers. In wat voelt als een kleine cel. Intiem, soms beklemmend en altijd boeiend.

Download Ear Hustle hier via Itunes of luister hier via de officiële website.

Advertenties

Election Express: waarom in Amerika alles groter is

Wie in Amerika weleens buiten New York is geweest, kent het verschijnsel van de super stores. In zo’n gigantische supermarkt, een paar voetbalvelden groot, zocht ik laatst minutenlang in het enorme koelschap naar een beker gewone yoghurt. Mijn ogen gingen langs rijen vol kunstmatige smaakjes. ‘Pumpkin spice flavored low fat yoghurt’. ‘Vanilla bean infused semi skimmed Greek style yoghurt’. ‘Non fat strawberry cheesecake style yoghurt’. Maar gewoon een simpele beker normale yoghurt? Onderin de koeling, twintig bekers van links stond een eenzame pot volle yoghurt naturel.

Het toevoegen van smaken komt voort uit de drang overal controle over te willen hebben. Dat klinkt groots, maar een Amerikaan denkt groots. Amerikanen zien zichzelf tenslotte als hét voorbeeld voor andere landen (lees ook mijn blog een groot theater). En alles moet aangepakt worden, omdat het kan. Daarom is er zoveel keuze. Daarom is alles een maatje groter. En als de grotere maat went, komt er een nog grotere maat. Je bestelt hier geen broodje kaas, je krijgt twintig opties. Omdat er hier niet zoiets is als ‘een broodje kaas’. De kleinste maat is wat Nederlanders vaak al groot vinden. Maar wij denken dan ook klein. Het enige land dat verkleinwoordjes gebruikt, zoals dat ‘broodje kaas’. In Amerika heet dat gewoon ‘a cheese sandwich’. Je hebt de vrijheid om zelf te bepalen hoe jij vindt dat jouw broodje kaas er uit ziet.

Amerika is de maakbare wereld. Iets is pas goed als er wat mee gedaan is. Er mee gerommeld is, zouden wij in Nederland zeggen. Dat maakbare komt werkelijk overal in terug. Las Vegas is het bekendste voorbeeld. Middenin de zinderende woestijn bouwt de één een casino met een piratenschip voor deur. De ander overtreft dat door ertegenover het Venetiaanse San Marco plein na te bouwen, compleet met grachten en ronddobberende gondels. Dat kan nog meer over de top, dacht de volgende en besloot met Caesar’s Palace Rome na te bootsen. En zo gaat het maar door aan de Strip, waar de Eiffeltoren vlak naast het Vrijheidsbeeld staat. Steeds groter, steeds gekker.

De drang alles aan te pakken zit in de aard van de Amerikanen. Ooit kwamen ze hier en moest het land opgebouwd worden. Wegen, riolering, elektriciteit. Alles van het oosten tot het wilde westen werd onder handen genomen. Land werd ontgonnen, rivieren werden bedwongen. Er is veel ruimte en als dat van jou is, kun je doen wat je wilt. Van een bouwvergunning voor een dakkapelletje hebben ze hier nog nooit gehoord (en als je het ze vertelt, lachen ze je uit). Dus doe je wat er in je opkomt. Er is ruimte, er is aanbod. En de keus is aan jou.

Amerika, land of the free. Hier draait het natuurlijk om vrijheid. Niet in beperkingen denken, zelfs niet als het om je eigen lichaam gaat. De vrijheid om te eten zoveel als je wilt. Zie daar de obese Amerikaan. Tonnetje rond van al het consumeren, omdat het kan.

BM

Election Express: Kiezen tussen “clown Trump” of “crimineel Clinton”

image

Gedempte stemmen achter ons op het beschutte terras. De blonde eigenaresse van restaurant the Secret Garden in Sedona, Arizona praat met een oudere gast, die haar zojuist heeft gecomplimenteerd met de creatieve gerechten. Nu stippen ze nog heel even de verkiezingen aan. “Het is kiezen tussen twee kwaden,” zegt de gast, doelend op Trump en Clinton. Het is precies die zin, die we de afgelopen drie weken tijdens onze reis door de zuidelijke staten van Amerika, heel vaak horen.

De meeste Amerikanen beginnen niet spontaan over de verkiezingen, maar als we ze er naar vragen zijn ze meestal onbescheiden in hun mening. “Don’t be afraid, you won’t be trown out of this country, because Trump won’t win”, zegt een kampeerder met een knipoog tegen me als hij verneemt dat ik uit Europa kom.

Spreken we in Californië vooral Clinton-stemmers, hoe westelijker we gaan hoe meer Trump-aanhangers zich bekend maken. Vaak mannen richting de pensioengerechtigde leeftijd. Een felgekleurde polo gespannen om het grote lijf. Witte sokken hoog opgetrokken in sportieve schoenen. Shorts. En vaak een petje met ofwel de tekst ‘make America great again’ ofwel een paar Trump-buttons.

Hartgrondige Clinton aanhangers zijn lastiger te herkennen. En misschien zijn het er ook wel minder. De meeste Hillary-kiezers die we tegen komen, willen niet op Trump stemmen. Ze zijn dus niet altijd voor Clinton, maar een stem op haar is minder erg dan op “die clown”, “die idioot”, “die mafklapper” of welke benaming Trump ook gegeven wordt. In lieftallige bewoordingen wordt in ieder geval niet over hem gesproken. Ook niet door kiezers die wel op hem stemmen overigens. Die lijken hem vooral te gedogen. “Trump is niet de allerbeste kandidaat”, zegt Arjan uit Houston, Texas. “Maar”, verwijst hij naar Bill Clinton “hij heeft tenminste geen vrouwen aangerand.”

Republikeinen noemen Clinton op hun beurt een crimineel, die er alleen maar op uit is het land kapot te maken. Het FBI onderzoek tegen haar is koren op hun molen. Trump is misschien ook niet hun meest ideale kandidaat, maar ze zijn loyaal aan hun partij. En Trump is een succesvolle business man. “Zijn bedrijven zijn winstgevend. Hij heeft de capaciteiten om de juiste mensen om zich heen te verzamelen en dat zal hij ook in Washington doen,” zegt Brian, vaste bewoner op een camping in Las Crucas, New Mexico. En het allerbelangrijkst: Trump heeft geen politiek verleden. Clinton heeft al fouten gemaakt en wordt onbetrouwbaar gevonden. Trumps politieke blazoen is nog schoon en dus is hij voor de mensen die op hem stemmen, de veilige(re) keus.

Veel Amerikanen zeggen wat wij in Nederland ook vinden: hoe heeft het zo ver kunnen komen? “Van de honderden miljoenen Amerikanen die er zijn, komen ze met deze twee!” Meer dan ooit zijn het de verkiezingen met twee kandidaten waar de meerderheid van het land niks in ziet. Maar echt druk kunnen de meesten zich daar niet om maken. Zolang zij maar geen last hebben van politieke inmenging. “Clinton is een drama voor het land, maar als zij gekozen wordt zal ik het niet echt merken. Ik heb een goede baan en mijn kinderen een goede opleiding, dus die komen er ook wel. Maar voor Amerika is het een drama”.

BM

Election Express: “I’m so scared”

“I’m an anker baby, you know”. Hij zegt het tegen me met enige paniek in zijn ogen, alsof hij een onthulling doet waardoor ik ineens anders naar hem zal kijken. Zijn Peruaanse ouders kwamen illegaal naar Amerika en hij werd hier geboren. Dat maakt hém een Amerikaan en daarmee ‘het anker’ voor zijn ouders om in de VS te kunnen blijven. Zoals hij zijn er talloze Latino’s in de Verenigde Staten.

Donald Trump heeft aangekondigd dat als hij president wordt, hij deze families het land uit zal laten zetten.

“But I’m American, I was born here, I studied here, I work here and I pay my taxes in this country. And now I have to leave? How does he want to do that?” zegt hij wanhopig. Hij stelt een goede vraag, waar Trump zelf ook nog geen antwoord op heeft gegeven. 

Latino’s dragen voor een belangrijk deel bij aan de Amerikaanse economie. Met name in de zuidelijke staten heerst de dubbele moraal: er wordt op hen neergekeken, maar ze doen de banen die moeten gebeuren en die niemand wil hebben. Ze beleggen je Big Mac, maken schoon in het winkelcentrum, wassen af bij de Italiaan op hoek, snoeien de haag van het 15 miljoen dollar kostende huis in Beverly Hills. Alle anker families in een keer het land uitzetten, zou dus kunnen betekenen dat dit werk door niemand meer gedaan wordt. Het maakt de belofte van Trump nogal zwak. Maar toch: “I’m so scared. I wish I could vote for Obama”.

Later deze reis gaat de Election Express van Amerikawatcher.nl naar de Mexicaanse grens. Daar is inmiddels een metershoog hek verrezen om Latino’s buiten de deur te houden, terwijl Trump dus nog niet eens in het Witte Huis zit.

BN.

Beste podcasts presidentsverkiezingen

Er is een enorm aanbod van podcasts over Amerikaanse politiek en de presidentsverkiezingen. Dit zijn mijn favorieten.

gabfest

Slate Political Gabfest

The Political Gabfest heeft alles wat een podcast moet hebben. Ik luister al jaren naar John Dickerson, Emily Bazelon en David Plotz. Met deze podcast op je oordoppen, voelt het alsof je bij vrienden aan tafel zit mee te luisteren. John Dickerson is presentator van Face the Nation, het buitenhof van de VS, Emily Bazelon is journalist voor New York Times Magazine, en David Plotz is hoofdredacteur van website Atlas Obscura. Ze brengen alle drie een ander perspectief en gaan in discussie. Die discussies zijn inhoudelijk, en vaak vermakelijk. Stephen Colbert is fan.

http://www.slate.com/articles/podcasts/gabfest.html

 

trumpcast

Trumpcast

Een semi-dagelijkse podcast over het fenomeen Trump. Host Jacob Weisberg, hoofdredacteur van website Slate, laat duidelijk merken dat hij geen fan is. Maar dat is geen moment storend. De gasten zijn origineel en onconventioneel. Een psychiater over de vraag of Trump nou een persoonlijkheidsstoornis heeft, een historicus die uitlegt of Trump binnen de definitie van Fascisme past, en een journalist die vaststelt of de media Trump in het zadel hebben geholpen. Verder altijd mooie en relevante quotes en een vermakelijke Trump-impersonator die Trumps tweets voorleest. Origineel, grappig en verzorgd, met veel quotes uit de campagne.

 

http://www.slate.com/articles/podcasts/trumpcast.html

fivethirtyeight

FiveThirtyEight Elections Podcast

De datajournalisten en cijfertovenaars van Nate Silver bespreken de peilingen en de verhalen erachter. Dit is voor nerds en door nerds. De makers laten het niet na elkaar daar met speldenprikjes op te wijzen. De analyses zijn interessant. Hoeveel is een peiling waard, en hoe groot is de kans dat Trump/Clinton het gaat winnen. Het team van FiveThirtyEight wijst de weg in het doolhof aan peilingen en cijfers.

http://fivethirtyeight.com/tag/elections-podcast/

 

Politico’s 2016 Nerdcast

De website (en in Washington ook papieren krant) Politico is altijd goed geïnformeerd en bepaalt vaak de agenda in the beltway. Deze podcast is alsof je meeluistert als de redactie aan het eind van de dag de balans opmaakt. Goede analyses, en hier en daar wat zelfspot. Moto: geeking out on 2016.

http://www.politico.com/tag/nerdcast

 

 Uit Nederland:

The Presidential Podcast van VPRO/NRC.

Chris Kijne van Bureau Buitenland en de Amerika-correspondent van NRC Guus Valk bespreken elke twee weken de belangrijkste ontwikkelingen in de campagne. De focus ligt vooral op het laatste politieke nieuws. De analyses van Valk zijn altijd verhelderend. Kijne zit in Nederland, Valk in de VS. Zullen ze er ooit uitkomen of het nou goedemiddag of goedenavond is?

http://www.vpro.nl/buitenland/nieuws/bureau-buitenland/The-presidential-podcast.html

 

Double Dutch BNR/Vrij Nederland

BNR-correspondent Reinout van Wagtendonk en VN-correspondent Freke Vuijst geven een persoonlijke kijk op de verkiezingsstrijd. Hier hoor je hoe twee ervaren correspondenten zich voelen bij de opkomst van Trump en de strijd tussen Democraten en Republikeinen. De gasten komen vaak uit de directe omgeving. De buurman, een familielid, en soms de blaffende hond van Reinout. Terugkerend thema is het Nederlander-zijn in Amerika.

http://www.bnr.nl/programmas/double-dutch

Links zijn naar de respectievelijke webpagina’s. Alle podcasts zijn ook te vinden via Itunes of stitcher. Tips altijd welkom!