amerikawatcher

Koffietijd: Thanksgiving en Trump

Aan Thanksgiving zit een Nederlands tintje, maar dan moet je wel een eindje terug in de geschiedenis. Bij Koffietijd mocht ik vertellen over the Pilgrim Fathers, Bourbon in je pecan pie en hoe Trump aan de traditionele gratie voor de twee presidentiële kalkoenen toch een politiek tintje gaf.

Omdat embedden en RTL-video’s een moeilijke combinatie blijkt, komt de video niet altijd meteen in beeld. In dat geval even klikken op de link!

//static.rtl.nl/embed/?uuid=77b61487-e64a-4281-8f55-0c5dfe71575b&publicatiepunt=rtlsharenl&autoplay=false

//static.rtl.nl/embed/?uuid=0f2b6478-18c7-4990-b81f-b792e0f09138&publicatiepunt=rtlsharenl&autoplay=false

 

De hele uitzending kun je hier terugkijken (achter de RTL XL paywall)

Advertenties

Nu.nl Podcast: verkiezingen New York

In de podcast van Nu.nl mocht ik vertellen over de verkiezingen in New York. Hoe spannend wordt het voor de Democratische burgemeester Bill de Blasio en wat is de invloed van president Trump in zijn Democratisch getinte thuisstad? de Blasio stond de dag voor de verkiezingen met dertig procent voor in de peilingen, dus daar durfde ik nog wel een voorspelling op te wagen.

JFK Magazine: over Kennedy

In mei zou John F. Kennedy 100 zijn geworden. Om dat te markeren, mocht ik samen met oa Willem Post, Maarten van Rossem en Koen Petersen wat vertellen over de mythevorming rond Kennedy en het contrast met de huidige president.

Geert Wilders ‘The Dutch Trump’ bij The Daily Show

“Toen de Nederlanders zagen wat een Trump kan, toen dachten ze, laat ook maar. Ik stem wel op Mike Gurgen”, zo zegt Trevor Noah. Om daar even later aan toe te voegen: “Or whatever his name is.”

Normaal gesproken zouden verkiezingen in Nederland ons niet interesseren, maar Geert Wilders zorgde ervoor dat de wereld toekeek, zo stelt de Daily Show. Waarna een compilatie van verkiezingsbeelden en Geert Wilders voorbijkomt. Ook is er aandacht voor Rutte: “act normal or leave.”  Dat zou lastig kunnen worden met al die blowende toeristen, zo denkt Noah.

Wilders koos in Trump het verkeerde voorbeeld, denken ze bij de Daily Show. Nederlanders zagen wat Trump in Amerika doet, en kozen daarom maar niet voor Wilders.  Amerika is zo weer een voorbeeld voor de rest van de wereld, maar vooral voor hoe het niet moet. Een analyse die vaker te horen is geweest. Wilders ging naar beneden in de peilingen toen Trump in de problemen kwam. Maar of wij Nederlanders echt vooral naar Amerika kijken bij onze eigen verkiezingen? Dat lijkt vooral het Amerika-centrische wereldbeeld dat bij een Amerikaans TV-programma past. Je zou tenslotte ook kunnen zeggen dat Wilders niet ‘the Dutch Trump’ is, maar Trump ‘the American Wilders’. Wie was er nou eerder?

Donald Show: ‘Het grootste schandaal sinds Watergate’

 

De wekelijkse update over de United States of Trump. Voor een keer alleen digitaal, vanwege het buitenlanddebat in BNR De Wereld.

Trump beschuldigde Obama van afluisteren en ontstak in woede toen zijn Minister van Justitie weer onder vuur lag vanwege contacten met Rusland. En de week begon nog wel zo goed voor de president, met misschien wel zijn beste speech ooit.

“Als Obama inderdaad Trump heeft laten afluisteren dan is dat het grootste schandaal sinds Watergate.” Was getekend, Republikeins Senator Lindsey Graham. Maar, zo vervolgt hij: “Als de rechter toestemming heeft gegeven om Trump af te luisteren, dan is dat óók het grootste schandaal sinds Watergate.” En dus lijkt het erop dat Trump zich in de vingers heeft gesneden met zijn tweets. Hij heeft vooral meer aanleiding gegeven voor serieus onderzoek naar de banden van zijn campagne met Rusland. En dus zegt zijn partijgenoot Graham: “It’s my job to get to the bottom of this.” Het Witte Huis, Trump dus, zegt een diepgravend onderzoek te willen, maar dan wel specifiek naar de rol van Obama, meldt persbureau AP.

Waar komen Trumps aantijgingen vandaan? Zoals vrijwel alle Amerikaanse media in hun headlines erbij vermelden, geeft trump geen onderbouwing. Bron zou een artikel zijn op de rechtse website Breitbart (u weet wel, waar Trump-adviseur Steve Bannon de baas was) Die hadden het dan weer opgepikt van een rechtse radioshow. Verschillende bronnen bevestigen aan Washington Post-reporter Robert Costa dat dit verhaal al een tijd rondgaat in het Witte Huis.

Trump woedend

Trumps minister van Justitie, Jeff Sessions, zal zo’n onderzoek naar Russische inmenging bij de verkiezingen in ieder geval niet leiden. Hij trok zich deze week terug, om de schijn van belangenverstrengeling tegen te gaan. Sessions bleek namelijk zelf ook gepraat te hebben met de Russische ambassadeur, iets wat hij eerder nog onder ede ontkende. Maar zegt Sessions: ik sprak niet namens de Trump-campagne, en als senator sprak ik met zoveel ambassadeurs. Trump reageerde furieus op het terugtrekken van Sessions. In Trumps denkwereld is terugtrekken een teken van zwakte, en de grootste zonde die je kunt begaan.

Trump wil Sessions ook niet kwijt. Hij is een belangrijke ideologische steunpilaar voor de president. Daarnaast kan het gevaarlijk zijn om een onderzoek te krijgen waarbij niet een Trumpist de leiding heeft. De Democraten ruiken ondertussen bloed. Verschillende prominente Democraten roepen om het aftreden van Sessions. Want, zo is de redenatie, waar rook is, is vuur.

Het contact van Sessions met de Russen is het zoveelste rooksignaal. Eerder waren er al campagneleider Paul Manafort (afgetreden), veiligheidsadviseur Mike Flynn (afgetreden), en geruchten over schoonzoon Jared Kushner, de goede banden van minister Tillerson met Poetin, nou goed, u snap het. De Washington Post maakte een duidelijk overzicht van alle bewezen en mogelijke banden tussen team Trump en team Poetin. Trevor Noah van de Daily Show vergelijkt het met Matroesjka’s: steeds komt er weer een nieuw kopstuk tevoorschijn dat toch contact blijkt te hebben gehad met de Russen.

 

Saturday Night Live is het enige satirische nieuwsprogramma dat Trumps beschuldigingen en de saga rond Jeff Sessions al helemaal mee kon nemen dit weekend. Zonder Alec Baldwin deze keer, maar met een glansrol voor… Forrest Gump. De beste grappen vind je hier.

Goede recensies

Je zou het bijna vergeten, maar Trumps week begon zeer voortvarend. Met een speech die goede recensies krijgt aan beide kanten van het politieke spectrum. Nou ligt de lat voor Trump inmiddels ook wat lager dan bij andere presidenten. Inhoudelijk herhaalde hij vooral zijn bekende plannen. Over onderbouwing en hoe het moet worden betaald bleef hij stil.

Maar de vorm was met name voor veel Republikeinen een grote opsteker. Trump hield zich aan het script, maakte zijn zinnen af, en hield zijn focus op beleid, en niet op persoonlijke gevechten. Dat weerhoudt Stephen Colbert er natuurlijk niet van om de hele speech te fileren.  Trump: “We’ve seen the attacks in france, in Belgium in Germany, and all over the world.” Colbert:  “And we haven’t seen attacks in Sweden, but that doesn’t mean they didn’t happen.” Conclusie Colbert: tandjes op elkaar Democraten, dit was nog maar zijn eerste speech voor het congres. “One down, seven to go”.

The Donald Show: Er broeit iets, maar wat?

De wekelijkse update over de United States of Trump
Luister het audiofragment uit BNR De Wereld hier terug.

Geschreeuw, gejoel en veel frustratie: Republikeinse congresleden krijgen het er flink van langs in hun thuisstaten. De plannen voor het snel afschaffen van Obamacare zorgen voor onrust en protest. Al zes jaar willen de Republikeinen af van de affordable care act, maar wat moeten de 18 miljoen Amerikanen die afhankelijk zijn van deze zorgverzekering? De Republikeinen hebben nog steeds geen alternatief. Amerikanen maken zich nu ongerust en boos. Onder hen dus ook veel Republikeinen.

Dus krijgen die congresleden dat te horen in de buurthuizen van, bijvoorbeeld Arkansas. Hier heeft Tom Cotton, congreslid voor die staat, het zwaar. Een vrouw uit het publiek vraagt om op te staan als je de gevolgen van het afschaffen van Obamacare gaat merken. Zo ongeveer de hele zaal staat op. Daarna vertelt ze haar persoonlijke verhaal. Samenvatting: Republikeins stemmen wordt al generaties doorgegeven in mijn familie. Maar ik heb ook een erfelijke ziekte. Wat gaat u voor mij doen? Tom Cotton probeert nog een beetje af te leiden, maar dan ontploft de zaal.

En wat dacht je van deze mevrouw. Mijn man is stervende, we kunnen geen verzekering betalen. Zeg mister senator Cotton, wat voor verzekering heb je zelf eigenlijk? “We’re going medicare my way, not your way.” Gespannen bijeenkomsten als deze zie je door heel het land. Verschillende Republikeinen kiezen er daarom voor om dit reces maar eens niet terug te gaan naar hun thuisstaat. Want zonder een vervanger voor Obamacare hebben ze ook geen antwoord op deze woedende kiezers.

Het Witte Huis claimt dat deze protesten door Democraten worden georganiseerd. Het is onduidelijk of dat ook voor deze golf geldt. Feit is wel dat een groep Democraten Tea party-achtige protesten probeert te organiseren. Deze ‘indivisibles’ maken handleidingen en geven tips voor effectief protesteren. Het zou best kunnen dat deze groep zorgt voor het tactische beetje olie om dit smeulende vuurtje verder te laten ontbranden.

Niet iedereen gelooft overigens dat deze onruststokers worden gestuurd door de Democraten, zoals Trump beweert. Luister maar naar de reactie van de zaal als deze mevrouw meldt dat ze door niemand betaald wordt.

Oorlog met de media
Ondertussen bleef het deze week relatief rustig in het Witte Huis. Geen chaos, wel brengt Trump zijn strijd met de media naar een nieuw level met het buitensluiten van kritische media bij een briefing. Ook komt Trump niet naar het Correspondents’ dinner. Gelukkig vechten die media ook terug (en laten Trump zelfs met zijn mond vol tanden staan), en het is ook best gezond om dat incestueuze Correspondents’ dinner eens over te slaan. Ik schreef er dit blog over.

Complotten
De New York Times kwam met een opvallend verhaal over Alex Jones, de man die achter de schermen een belangrijke adviseur van Trump is geworden. Deze oerconservatieve, nationalistische complotdenker runt de bekende website Infowars. Het is een soort Breitbart Turbo. Denk aan verhalen als: homoseksualiteit wordt veroorzaakt door pakjes appelsap, 11 september was een ‘inside job’ en de schietpartij op die school in Sandy Hook was het werk van acteurs. De Republikeinse partij kijkt gespannen toe hoe dit zich ontwikkelt.
Trump gebruikt hem als klankbord, en belt regelmatig met Jones. Infowars zou zelfs een plekje bij de persconferenties in het Witte Huis kunnen krijgen. Jones heeft de neiging om veel te schreeuwen. Stephen Colbert noemt hem dan ook Trumps ‘CAPS LOCK-adviseur’.

Motto of metal-album?
De Washington Post heeft een nieuw motto op de voorpagina: “Democracy dies in darkness.” Dat lijkt een directe reactie op President Trump, die de media tot vijand van het volk verklaarde. De Post zelf zegt dat de plannen voor dit motto er al waren voor Trump.
Website Slate schrijft: het lijkt wel de titel van een metal-album.
Stephen Colbert (zie het einde van het fragment hierboven) weet de motto’s die het net niet gered hebben. De mooiste: “We Took Down Nixon — Who Wants Next?”

Media vechten terug tegen Trump

Trumps Witte Huis brengt deze week de strijd met de media naar een nieuw niveau. Verschillende media mogen niet bij een informele briefing in het Witte Huis zijn, tijdens CPAC (een conferentie voor conservatieven) valt hij de journalistiek weer eens aan, en hij zegt af voor het traditionele correspondents dinner. Maar de media vinden langzaam een manier om met Trump om te gaan. En dat Correspondents’ dinner? Het is wel eens gezond om dat feestje een jaar over te slaan.

Het begon wat moeizaam, maar journalisten vinden hun manier om om te gaan met Trump. Er is zelfs hier en daar wat saamhorigheid te bespeuren. Fox News bijvoorbeeld, komt op voor concurrenten CNN, New York Times en Politico. Opvallend, en al de tweede keer dat dit gebeurt. Fox is, als rechtse zender, meestal aan de kant van de Republikeinen te vinden. Maar nu neemt de zender het op voor linksere collega’s, en gaat recht in tegen Trump.

Verschillende media besloten de ‘invitation only’ briefing te boycotten, waaronder ook persbureau Bloomberg. Hoofdredacteur Micklethwait meldt dat Bloomberg ook bij toekomstige exclusieve briefings niet aanwezig zal zijn. Een solidariteit die tot nu toe weinig te zien was bij de media.

Verschillende journalisten vinden een steeds duidelijkere toon en manier om met Trump om te gaan. De vragen op de persconferenties zijn directer, en onwaarheden worden vaker direct benoemd. Het duidelijkste voorbeeld hiervan kwam van Peter Alexander, die Trump nadrukkelijk vroeg hoe het publiek hem nog moet vertrouwen als hij liegt over de grootte van zijn overwinning. Trump heeft geen antwoord, en stamelt wat over informatie die er “gewoon was”.

 

Op CNN kijken ze ook naar zichzelf, en zijn ze strijdvaardig. “We shouldn’t whine, we should work harder.”

En kijk ook naar dit krachtige pleidooi op ABC: “A free press isn’t the enemy of America, its a big part of what makes America great.”

Trump gaf dit weekend aan niet naar het White House Correspondents’ diner te komen. Dat is jammer voor de grappen, maar ook prima. In de laatste jaren werd dat diner een soort Oscar-avond voor de journalistiek. Zonder prijzen, maar met rode lopers, feestjes en veel gesmoezel en borstklopperij van journalisten, lobbyisten en voorlichters. Deze president kiest voor een andere lijn. Dat is misschien niet altijd even leuk, maar een beetje afstand tussen de radertjes van de journalistieke baantjescarrousel van Washington is helemaal niet verkeerd.

Mogelijk is ons ook iets bespaard gebleven. Trump is een man met weinig gevoel voor humor, en een matig gevoel voor timing. Kijk hoe deze roast van Hillary Clinton helemaal verkeerd valt. (en let ook op de man rechts van Trump als hij over corruptie begint).

(en voor de liefhebber: klik op de video en bekijk het stuk hiervoor via youtube. Dan zie je dat Trump eerder in zijn speech de lachers regelmatig wél op zijn hand had)

The Donald show: Dit is waarom Trump nu alweer op campagne gaat

Wekelijks geef ik een update over de United States of Trump in BNR De Wereld. Luister het fragment van deze week hier terug.

“And last night in Sweden… You wouldn’t believe what happened in Sweden.” Trump sloot dit weekend een tumultueuze week af met een rally in Florida. In drie kwartier kregen vooral de media het er weer van langs, met hun fake news-verhalen. Bijna in een adem door bracht Trump zelf ook een fake-verhaal de wereld in. Wat is er gebeurd in Zweden? Hij lijkt te hinten op een terroristische aanslag, maar de Zweden weten van niets.

 

De speech had alle kenmerken van een campagne event. En zo noemt team Trump het zelf ook. De campagne voor 2020 lijkt dus al begonnen, tot grote schrik van Seth Meyers. “No! We are not ready for another campaign. People from the last campaign are still wandering around in the woods!”

Insiders zeggen dat de gefrustreerde Trump een uitlaatklep nodig heeft na vier weken Witte Huis. Hij wil even “onder vrienden zin”, en de waardering van zijn achterban voelen. Het zal ook helpen dat de media nu voor even over wat anders schrijven dan de strubbelingen in het Witte Huis. Dit weekend verschijnt op de Amerikaanse tv-schermen een president die wordt toegejuicht door gewone Amerikanen. Even niet meer een president die ondervraagd wordt door vervelende journalisten.

Trump kreeg deze week heel wat kritiek te verduren, met als voorlopig dieptepunt het ontslag van veiligheidsadviseur Michael Flynn. Al die frustratie kwam er donderdag uit. In een bizarre persconferentie waren daar al Trumps stokpaardjes. Na afloop laat hij de pers murw gebeukt en verbijsterd achter. Wat was dit? Trump zelf was tevreden, en ook zijn chief of staff Reince Priebus zegt dat het een prima verhaal was, al doet hij dat in bedekte termen. “Dit kan alleen Trump” Voor de liefhebers: kijk de persconferentie hier terug.

De late night shows weten van gekkigheid niet meer wat ze met zoveel materiaal aan moeten. Van Stephen Colbert tot Trevor Noah, en van Seth Meyers tot Jimmy Kimmel: allemaal gaan ze helemaal los. Het enige probleem: het is soms lastig grappen maken over iets dat op zich al een sketch lijkt. Jimmy Kimmel laat dat het beste zien. Hij monteert alle momenten strak achterelkaar met de muziek van Hail to the Chief eronder. En dat op zich is al grappig genoeg. Het is teveel voor deze plek, daarom verzamelde ik de beste grappen uit de late night shows (met video) in dit artikel.

Amerikaanse media gaan heel verschillend om met het ontslag van Michael Flynn. Republikeinen en Democraten kiezen verschillende invalshoeken, waardoor voor beide kanten eigen waarheden ontstaan. De Democraten, bij monde van het linksere MSNBC, focust vol op de chaos in het Witte Huis, en wat President Trumps rol is in het geheel. Kort samengevat: Pas op mensen, het gaat nog veel erger worden. Gooi die Trump er gewoon uit.

 

Dat doet het rechtse Fox News heel anders. Zij richten zich met name op het lekken. Hoe kan het dat geheime informatie zomaar op straat ligt? Fox volgt daarbij overigens Trumps narratief, die hetzelfde tweette. Volgens opiniemaker Laura Ingraham zijn dit praktijken van een politiestaat. (Trump vergeleek het lekken eerder met Rusland en de Nazi’s) Volgens Ingraham is het ontslag van Flynn uiteindelijk vooral te wijten aan pro-Obama ambtenaren. Thanks Obama!

Michael Flynn heeft overigens een record in handen. Nog nooit moest de Veiligheidsadviseur zo snel het veld ruimen. In de 64 jaar dat de functie bestaat, bleven voorgangers van Flynn zo’n 2,6 jaar zitten. Flynn was na 24 dagen weg. Reden voor Seth Meyers om een ode voor Flynn te maken. Alle hoogtepunten van die 24 fantastische dagen nog een keer op een rijtje.

En de hoofdvraag blijft natuurlijk: wat wist Trump, en wanneer wist hij het. Stepen Colbert heeft het antwoord: “Not much, and all the time.”

 

 

FunX: de positieve effecten van president Trump

Bij FunX mocht ik bij Morad en Shay in de uitzending vertellen over de andere kant van Trump. Want die eerste maand van Trump was dan niet zo succesvol, maar zijn kiezers staan voorlopig gewoon te juichen. Oh ja, en dit zijn gouden tijden voor journalisten en comedians.

Luister het fragment hier terug.

De beste late night-grappen over Trumps epische persconferentie

Unprecedented, extraordinary, epic, het is interessant om te zien hoe Amerikaanse media de persconferentie van Donald Trump proberen te duiden. Volgens Trump zelf was het een groot succes, maar buiten Trumps achterban is niet iedereen het daarmee eens.

De toon was weer hard, en alle stokpaardjes kwamen voorbij. Een van de opmerkelijkste momenten was toen Trump erop gewezen werd dat zijn verkiezingsoverwinning helemaal niet de grootste is sinds Ronald Reagan. Trump: “It was just information I was given.” Voor de Late Night Shows is het moeilijk hier overheen te gaan. Maar ze proberen het toch. Dit zijn de beste grappen.

Stephen Colbert gaat de hele persconferentie maar bij langs. Van de vraag over Trumps overwinning, tot fake news, Poetin en racisme. Het meest veelzeggende moment zit misschien wel aan het begin, als Colbert laat zien hoe de presentatrice van het rechtse Fox News reageert: “Wow, all righty then.”

 

Trevor Noah van The Daily Show baalt vooral van ‘hurricane Trump’ die alle plannen voor zijn uitzending in de war gooide. Een kleine bloemlezing benadrukt vooral het onsamenhangende karakter van de persconferentie. “I can’t play you the entire press conference, I have 30 minutes, he spoke for, like, six days.”

 

Een geagiteerde Trump is moeilijk te overtreffen, zou je zeggen. Jimmy Fallon van de Tonight Show is dapper, en probeert het toch.

 

Ook bij Late Night with Seth Meyers kon het draaiboek de shredder in. Meyers zet eerst even de context neer. Rusland, ruzie, ontslag en chaos. Trump ontloopt op vaak niet zo subtiele wijze lastige vragen van journalisten. Ook dit weekend weer, Trump gaat weer op campagne! “No! We are not ready for another campaign. People from the last campaign are still wandering around in the woods!”

 

Jimmy Kimmel: “Deze persconferentie had de toon van dat gesprek met je vader als je stiekem had gerookt.” Daarna een videomontage die in twee minuten de hele persconferentie samenvat, met de muziek van Hail to the Chief eronder. Soms is er weinig nodig om de lachers op je hand te krijgen. “This administration is running like a fine tuned machine.”