bannon

Nu overal verkrijgbaar: De Trump-Fluisteraars

 

Eind januari, een jaar na Trumps inauguratie, verscheen mijn boek De Trump-Fluisteraars. Verkrijgbaar in de boekwinkel en online. Ook beschikbaar als E-Book!

In De Trump-fluisteraars, portretteert journalist en Amerikawatcher Jan Postma de kopstukken uit de selecte groep mensen met direct toegang tot de oval office. Wie zijn het, wat zijn hun belangen en met wat voor paleisintriges winnen ze het vertrouwen van de president?

Elke president luistert naar zijn vertrouwelingen, maar Donald Trump, zonder politieke ervaring en duidelijke doctrine, is er meer dan ooit afhankelijk van. Binnen de chaos en achterdocht van zijn Witte Huis is er een kleine groep mensen die Trump vertrouwt. Naar hen gaat hij voor advies en steun. Er is al vaak gezegd dat Trump zich het meest laat beïnvloeden door de persoon die hij het laatst spreekt. Dat zijn de Trump-fluisteraars. Wie zijn deze steeds weer wisselende groep mensen? Jan Postma brengt de steeds verschuivende machtsverhoudingen in het Witte Huis in kaart, om zo antwoord te kunnen geven op de vraag: wie is de belangrijkste Trump-fluisteraar, en wie is echt de baas in het Witte Huis?

Bestellen kan ondermeer hier, of hier. 

Advertenties

Boekpresentatie De Trump-fluisteraars

Voor een uitverkocht Nieuwspoort mocht ik 5 februari mijn boek presenteren. Het was een voor mij zeer geslaagde avond, met dank aan panelleden Bernard Hammelburg en Arend Jan Boekestijn, (met ook een bijdrage van Rob de Wijk) dagvoorzitter Thomas van Zijl, Karakter Uitgevers en Haagsch College, met in het bijzonder Freek Ewals.

Foto’s vind je hier.

De hele presentatie is hieronder terug te kijken.

BNR: Donald show/Trump-Fluisteraars

Een extra lange aflevering van de Donald Show in BNR De Wereld deze week. Met natuurlijk veel aandacht voor De Trump-fluisteraars!

Luister de hele uitzending van BNR De Wereld hier terug.

 

The Donald Show: chaos in het Witte Huis


In een speciale uitzending met Frans Timmermans vanaf de Erasmus Universiteit in Rotterdam, was er natuurlijk ook weer mijn wekelijkse update over de United States of Trump.
Luister het hele fragment hier terug. 
Trumps Witte Huis is in veel opzichten een modern huishouden van Jan Steen. Medewerkers vergaderen in het donker omdat ze de lichtknopjes niet kunnen vinden. Gasten dwalen rond op zoek naar de uitgang, en Trump is vooral bezorgd over wat de tv-zenders over hem zeggen. Tot in de late uurtjes doolt de president in badjas door de kamers van zijn nieuwe thuis. Bij zo’n verhaal met tientallen anonieme bronnen is het altijd lastig te bepalen wat klopt en wat niet, maar mooie details zijn het zeker.

De New York Times schrijft ook over serieuzere problemen in het Witte huis. Het inreisverbod dat op de rechter stuitte bijvoorbeeld. Trump zou niet geweten hebben wat daar precies instond toen hij het tekende. Toen de chaos op vliegvelden uitbrak, en rechters protesteerden, was de president volgens ooggetuigen dan ook boos en gefrustreerd. In Trumps eerste week bespraken we hier al dat ministeries amper op de hoogte waren van Trumps decreten, en dat de huisjuristen vaak ook geen idee hadden.

Niemand controleerde wat er in de decreten stond. Iedereen deed maar wat. Pas nu wordt er een systeem gebracht in de werkwijze. Een medewerker vergelijkt de eerste drie weken met D-day. “We bestormden de stranden, maar we vergaten een plan te maken voor daarna.” Overigens wordt vanuit verschillende kanten bericht dat Trump de juridische strijd rond het inreisverbod opgeeft, en een nieuwe versie aan het maken is. Deze wordt vast beter geformuleerd, maar zeker niet minder bekritiseerd. Soon, in a court near you!

Politico beschrijft een Trump die baalt van alle lekken en interne ruzies. Hij zou bang zijn dat dat geruzie op hem afstraalt.  Website Axios meldt dat Trump zelf ook ziet dat er wat moet veranderen. Hij zou al gebeld hebben met verschillende Witte Huis-veteranen om hem te helpen. Een medewerker verzucht: had hij dit nou maar gedaan voordat hij naar het Witte Huis kwam…

Trump tekent wel vaker iets waarvan hij niet weet wat er in staat. Zo moffelde adviseur Steve Bannon zich via een decreet zomaar het belangrijke National Security Council in. Een overleg waar zelfs de hoogste generaals niet altijd bij mogen zijn. Trump zette zijn handtekening, maar wist van niets. Bannon is een van de meer controversiële types in het Witte Huis. De man die de rechtse website Breitbart groot maakte, en geassocieerd wordt met complottheorieën, en racisme. Trevor Noah van de Daily Show is verbijsterd over deze gang van zaken. Hij maakte een lijst met de meest invloedrijke mannen in het Witte Huis. Op 1: Steve Bannon. Donald Trump staat op plaats 5.

Badabing, badabam: Trump heeft een stopwoordje. Dat ons dat nou niet is opgevallen na twee jaar lang interviews en speeches. Website Vice zag het wel.

Election Express: Trump ís de gevestigde orde

In politiek Washington is Trump de kandidaat tegen de gevestigde orde. Maar maatschappelijk gezien is hij zo  establishment als maar kan. Hij verdedigt de belangen van blanke mannen. En ja, daar komt ook racisme bij kijken.

Onze Uber-chauffeur Guillermo heeft zijn navigatiesysteem op Spaans ingesteld. Hij luistert naar een lokale Spaanstalige radiozender. Alleen de merknamen in de reclames versta ik. Ford, Chili’s en sportzender ESPN komen voorbij. Guillermo woont met plezier in Miami, en rijdt in een mooie auto. Hij lacht om het getoeter om hem heen. “The traffic here is crazy.” Dat is ook meteen het enige dat hij in het Engels kan zeggen. In Miami valt me weer op hoe groot de muren tussen verschillende bevolkingsgroepen zijn in de VS.

Latino’s doen vaak de klusjes die blanke Amerikanen niet willen doen. Ze houden vanuit de spoelkeukens de economie draaiende, maar maatschappelijk staan ze aan de zijlijn. In Texas is de grappig bedoelde uitdrukking “I’ll let my Mexican do it”, heel gewoon.  Trump wil het aantal illegalen verminderen. In eerste interviews na zijn verkiezing heeft hij bevestigd dat hij 2 à 3 miljoen illegalen direct uit wil zetten. Ter vergelijking: dat is evenveel als Obama in 8 jaar uitzette. Overigens is dit nog mild van Trump. Tijdens zijn campagne zei hij alle circa 12 miljoen illegale Hispanics te willen deporteren. (Dat zou overigens knap ingewikkeld worden, luister dit gesprek  maar eens terug)

Trump gaat er graag prat op dat hij een anti-establishment kandidaat is. Politiek gezien is hij dat ook. Maar maatschappelijk gezien is hij dat duidelijk niet. Hij is een rijke blanke man met alle kansen en mogelijkheden die daarbij horen. Trump had de Clintons op zijn bruiloft. Democraten en Republikeinen kwamen bij hem bedelen om campagnedonaties. Meer establishment dan Trump wordt het niet. Trump verwoordt de angsten van met name blanke mannen die hun hoge positie op de maatschappelijke ladder dreigen kwijt te raken. Dit is de bevolkingsgroep die jarenlang de dienst uitmaakte, voordat globalisering de markten open gooide en de latino’s en andere minderheden vaste voet aan de grond kregen.

De Trump-campagne flirt geregeld met de ‘alt right’-beweging. Een  groep die om nationalisme en bescherming van eigen cultuur draait, en waar ook racistische elementen in zitten. Trump wijst die elementen niet direct af. Hij probeert ze achter zich te houden zonder dat hij andere groepen van zich vervreemdt. De benoeming van beroepsprovocateur Steve Bannon tot zijn belangrijkste adviseur in het Witte Huis is een duidelijke aanwijzing dat Trump zijn koers ook als president niet verandert.

Bannon was als hoofdredacteur van het rechtse alt right-platform Breitbart.com verantwoordelijk voor heel wat discutabele headlines en veel complottheorieën. Een Trump-criticaster werd een ‘renegade Jew’, Vrouwen worden onaantrekkelijk van de pil, en de Confederate flag verwijst naar een glorieus verleden. En de lijst is nog langer. Volgens Bannons ex-vrouw wilde hij zijn tweelingdochters niet op een eliteschool in Los Angeles hebben omdat er teveel Joden rondliepen.

Trump richt zich nu op de Mexicanen. Dat lijkt raar in een land dat is opgebouwd door immigranten, maar dat wantrouwen richting nieuwkomers is er altijd geweest. Vraag maar aan de Ieren, de Italianen, de Grieken en Oost-Europeanen. Allemaal kregen ze het zwaar te verduren van de groepen die voor hen naar Amerika kwamen. Altijd was er de angst dat het zo zorgvuldig opgestelde recept van die nieuwe Amerikaanse samenleving verpest zou worden door nieuwe, onbekende ingrediënten. De nieuwkomers zijn criminelen, lui, snappen dit land niet. Ze zijn anders, en minder dan wij. Nu is het dus de beurt aan de Latino’s.

Trump heeft nooit precies uitgelegd op welke periode hij doelt als hij zegt dat hij Amerika “great again” wil maken. Maar een ding staat altijd centraal in zijn plannen: zorgen dat de blanke Amerikaan het weer voor het zeggen krijgt in Amerika. Diezelfde groep die al een paar honderd jaar de baas is in de VS. Het establishment dus.