bill o reilly

Donald Show: Turbulente eerste week voor ‘turbo Trump’

 

Wekelijkse verzorg ik een update over de United States of Trump in het programma BNR De Wereld. Luister deze aflevering hier terug.

Vrijdagavond kwam de aankondiging, 24 uur later kwam het terugfluiten door een federale rechter. Amerika mag reizigers met een visum of green card niet zomaar weigeren. Van begin tot eind is het een verhaal met typische Trump-ingrediënten. Daadkracht van de president zorgen voor protest over de hele wereld en zijn uiteindelijk een recept voor verwarring en onduidelijkheid. Expats van Google die niet meer terug kunnen komen na vakantie, uitwisselingsstudenten in paniek, en gezinnen die niet meer allemaal het land in mogen. Met een pennenstreek werden ineens schijnbaar willekeurige reizigers uitgesloten op basis van nationaliteit.

Op de zwarte lijst staan overigens geen landen waar Trumps bedrijven zaken mee doen, zo bericht Bloomberg. (kanttekening: Saudi-Arabië heeft enorme invloed in Washington, ook voor Obama reden om voorzichtig te doen)

 

 

De kritiek van deze rechter is de eerste echte tegenslag voor Trump in een week waarin hij met de turbo aan het ene decreet na het andere tekende. Rond de immigratiebeperkingen zal nu een juridische strijd losbarsten. En dat zou ook wel eens voor andere decreten kunnen gelden, schrijft Politico.

Trumps decreten zijn een soort intentieverklaringen voor de komende vier jaar. Met de presidentiële vulpen bevestigt hij nog een keer zijn campagnebeloftes. In de meeste gevallen moet het geld voor de acties nog geregeld worden, en moet het congres nog toestemming geven. De focus van de decreten zijn geen verrassing: Obamacare afbreken, de global gag rule terugbrengen (geen geld meer voor NGO’s die zich met abortus bezighouden), de Key Stone XL Pipeline aanleggen en natuurlijk die Mexicaanse muur, en dus die strengere immigratieregels.

Het zou zomaar kunnen dat dit niet de laatste keer is dat een van Trumps decreten met een rechter botst. Volgens Politico worden de plannen van Trump argwanend bekeken door deskundigen. Er zou maar zelden overleg zijn geweest met de juridische teams van de ministeries over de formuleringen. Hoe verhouden deze decreten zich ten opzichte van bestaande wetten en afspraken? Naar Trumps decreet voor de Key stone XL pipeline is niet gekeken door het State Department. Het decreet tegen Obamacare is pas een avond ervoor naar de ministeries gestuurd.

 

Opvallend in deze eerste week is de grote rol van Trumps schoonzoon Jared Krushner en voormalig Breitbart-baas Steve Bannon. In de strijd om de invloed in het Trump-team lijken deze twee mannen te winnen van de chief of staff, partijbons Reince Priebus.

Vooral de hand van Bannon is zichtbaar. In de inauguratiespeech klonk zijn stem al door, de nieuwe ruzies met de pers zijn vintage Bannon, en ook bij het tekenen van de decreten staat Bannon vooraan. Klap op de vuurpijl: Bannon is nu ook bij veiligheidsbriefings aanwezig. Als Poetin belt, is de onervaren Steve Bannon erbij, en zit de militaire top zich buiten the oval office te verbijten.

 

Verder in the Donald Show deze week:

 

-Een week zonder Trump-tweets is een week niet geleefd. Een bericht sprong eruit. Als de criminaliteit in moordstad Chicago niet snel daalt, dan stuurt Trump ‘The feds.’  Dat betekent meestal de nationale garde, die vooral in noodsituaties wordt ingezet. Daar schrikken ze in Chicago natuurlijk nogal van.

 

Trevor Noah van de daily show viel ook iets op aan de timing van Trumps tweet. Die kwam namelijk net nadat Bill O ‘Reilly op fox hetzelfde onderwerp en dezelfde oplossing aandroeg. De echte president is volgens Noah dan ook Bill O ‘Reilly, als is het maar voor een uurtje per avond.

De website Axios (van de Politico-mannen Jim VandeHei en Mike Allen) zet op een rij wanneer Trump welke media consumeert. Ze keken vooral naar wanneer hij over welke media tweet, en maakten daar een mooi overzicht van. Trump bladert de kranten wel door, maar kijkt vooral heel veel tv. Lastig: sinds hij president is, heeft hij minder tijd voor de morning shows. Het lijkt een kwestie van tijd voordat Trump, net als Lyndon Johnson, een paar televisies in the oval office zet.

 

-Trump begint te wennen aan het Witte Huis.

In een zeer vermakelijk interview met de New York Times vertelt Trump dat hij in eerste instantie niet echt zin had in de verhuizing, maar dat het Witte Huis hem nu wel bevalt. Het is niet Trump Tower, maar het historische aspect heeft wel wat. Ook is hij heel enthousiast over het aantal vergaderzalen en over de telefoons. “The best phones I ever had”

Opvallend detail: Trump gebruikt nog steeds zijn eigen onbeveiligde android-telefoon om te tweeten. Dat mag niet van de veiligheidsdiensten. Maar wie houdt Trump tegen?

 

 

 

The Donald Show: Rustig maar, die War on Christmas is al gewonnen

Als we De Telegraaf mogen geloven is er een oorlog tegen Kerstmis gaande. Maar is dat wel zo? De discussie is rechtstreeks gekopieerd uit de VS. Ook Trump probeert hem weer aan te wakkeren, maar ondertussen wordt de overwinning al geclaimd.

Hoe gaat president Trump het doen?

Wekelijks een update over de Verenigde Staten van Trump, in BNR De Wereld. Luister het hier terug

Durven we elkaar in Nederland geen fijne Kerst meer te wensen? En kiezen de Albert Heijn de NPO, en Nederlandse scholen massaal voor kerstcensuur? Als je De Telegraaf mag geloven is er een strijd gaande, een strijd gericht tegen Kerstmis. Zelfs Premier Rutte bemoeit zich ermee. „Sorry jongens, wij vieren het kerstfeest. Dat is echt ten diepste een Nederlandse traditie.”

Maar ligt Kerst wel echt onder vuur? De NPO heeft kerst helemaal niet geschrapt, de naam feeststol is commercieel handig, want die kan je ook buiten Kerst om verkopen, en die scholen die geen Kerstmis meer mogen vieren, kent u ze? Heel Holland viert Kerst. Maar die krant en die premier hebben die extra aandacht nodig, en stoken het kerstvuurtje nog even op.

Het boosmakertje is rechtstreeks gekopieerd van de Amerikanen. In de VS woedt er al jaren een ‘War against Christmas’. Tenminste, als je zenders als Fox News en conservatieve talkshow hosts mag geloven. Kerstmis is een officiële landelijke feestdag en wordt in alle uithoeken gevierd, maar toch wordt het kerstfeest niet gerespecteerd zeggen deze kerstklokkenluiders.

Ook Donald Trump vecht mee om Kerstmis te behouden. Voor een rij kerstbomen in Wisconsin vertelde hij enthousiast dat Amerikanen met hem als president eindelijk weer vol trots Merry Christmas mogen zeggen. Ook winkels worden de komende vier jaar weer meer kerstig, zo belooft hij. Let ook op de overenthousiaste reacties van de presentatoren in de studio. “Eindelijk een politicus die het gewoon zegt!”

 

 

Een fanatieke groep voelt zich aangesproken. Maar voor de meeste Amerikanen leeft het onderwerp niet echt. Het is een strijd die vooral in de media word uitgevochten, en het hoogtepunt van de kerststrijd ligt alweer in 2005. Anno 2016 vindt een meerderheid van de Amerikanen het onderwerp niet interessant meer. Of je nu een fijne Kerst of fijne feestdagen wenst, zij liggen er niet wakker van.

Opiniemaker Bill O‘Reilly spint het verhaal dan maar zijn eigen kant op, en claimt de overwinning. Hij was een van de aanstichters van de discussie, en hij stelt nu ook vast dat de oorlog voorbij is. Kerstmis heeft gewonnen. En hij heeft ook een boodschap voor alle critici die beweren dat er nooit wat aan de hand was: jullie zijn gewoon van die typische linkse leugenaars. Vrede op aarde.

 

Terugkijkend op elf jaar kerststrijd is er eigenlijk weinig veranderd. Er zijn wat relletjes geweest rond bedrijven die niet kerstig genoeg waren, maar om nou te zeggen dat Kerst nu meer of minder dominant is dan voor de grote elfjarige kerstoorlog? Nee. Het heeft vooral opiniemakers als Bill O‘Reilly veel aandacht en fijne kijkcijfers opgeleverd. Het lijkt erop dat de Telegraaf en onze Premier dat ook is opgevallen.

 

Ook kersttafel en kerstcadeaus zijn politiek

Er lijkt dan een voorlopig bestand in de War on Christmas, kerst blijft een moeilijke periode voor veel Amerikanen. Uit recente peilingen van USA Today blijkt dat het land nog steeds vreselijk verdeeld is: 38% is ongerust over president Trump, 38 % is hoopvol over Trump en 16% is enthousiast. Dus dat worden gezellige kerstdiners. Ongeveer 4% verveelt zich overigens nu al met de nieuwe president. Je vraagt je af wat die groep nodig heeft om wel bij de les te blijven…

Ook het doen van kerstinkopen is een politiek mijnenveld. Verschillende CEO’s van grote bedrijven mengden zich in de verkiezingsstrijd, met als gevolg dat consumenten die bedrijven boycotten. Geen pakjes meer van Amazon als je Republikein bent, en geen sneakers van New Balance meer als je Democraat bent. Maar wat kan je dan nog wel kopen? The Daily Show weet het. Noice cancelling koptelefoons.

 

 

 

Poetin door de schoorsteen

Alec Baldwin verdient een aardige kerstbonus dankzij zijn rol als Donald Trump in het satirische Saturday Night Live. Deze week was de laatste aflevering voor de winsterstop. Er wordt veel gespeculeerd of Baldwin na de winterstop terugkomt. In de laatste aflevering komt Poetin door de schoorsteen bij Trump, om hem te vertellen dat Trump het mooiste cadeau is dat de Russen zich konden wensen.

Daarna verdeelt Poetin samen met Rex Tillerson, de nieuwe minister van buitenlandse zaken, alle olievelden, terwijl Trump zich afvraagt waar ze het in hemelsnaam over hebben.