bush

BNR Roelof Hemmen: schoolplein Iowa

 

Roelof2Een maand voor de eerste voorverkiezingen in Iowa zijn de campagnes in de schoolpleinfase aangekomen. Een bombardement aan spotjes, vol kritiek op rivalen. Omdat in de kerstperiode verder weinig gebeurt, zijn de aanvallen vooral op de persoon gericht. De hardste schreeuwer op het schoolplein van Iowa is natuurlijk Donald Trump, die Bill Clinton ‘the greatest abuser in the world’ noemt. Opvallend: de grote verontwaardiging blijft uit. Is het shockeffect van het ‘Trumpen’ dan toch een beetje uitgewerkt?  Trump kondigt aan dat hij voor het eerst deze campagne ook serieus geld uit gaat geven aan verkiezingsspotjes. Hij moet toch iets: hij staat in de peilingen achter op Ted Cruz, en in tegenstelling tot de andere kandidaten heeft hij veel minder mankracht op de grond in Iowa.

Natuurlijk ook aandacht voor Obama’s glansrol in ‘Comedians in cars getting coffee’, de internetserie van Jerry Seinfeld. “Schiet die Seinfeld niet neer, dat zou slecht zijn voor mijn positie in de peilingen.”

Om de week op donderdag om 1050, bespreek ik bij Roelof Hemmen op BNR het laatste verkiezingsnieuws in de rubriek ‘Stars en Stripes’. Luister hier terug

Advertenties

Bush heeft snufje Clinton nodig

Dit weekend was er crisisoverleg bij de familie Bush. Naast de top uit het campagneteam was er dubbele presidentiële inbreng in de vorm van pa Herbert Walker Bush en broer George W. Bush. Ze kwamen samen om te bepalen hoe het roer van de SS Bush om moet. Bush zakt weg in de peilingen, en de donaties lopen terug. Daarom gaat Jeb in ieder geval flink snijden in zijn personeel. Het salaris gaat met veertig procent naar beneden, en een kwart van de medewerkers op het hoofdkantoor moet weg.

Maar er zal meer moeten gebeuren. Landelijk staat Bush nu op de vijfde plek in de peilingen, op ruime afstand van Trump, Carson en Rubio, en zelfs achter Cruz. Ook in de primary-staten schiet het niet op. In Iowa staat Bush vijfde, in New Hampshire derde. Inmiddels is New Hampshire van levensbelang. Als hij daar niet goed scoort, verkleint dat zijn overlevingskansen aanzienlijk. Daarom gaat Bush zich vanaf nu vooral richten op de eerste staten, en laat de rest van het land links liggen.

Pa Bush volgt het allemaal met groeiende verbazing. De oud-president is inmiddels 91, maar leest drie kranten per dag en blijft tot laat op om alle tv-programmas rond de verkiezingen te zien. De Republikeinse partij is niet meer die uit zijn gloriedagen, en op sommige kandidaten (Trump) lijken de politieke regels niet meer toepasbaar. Hij snapt het niet meer, zo schrijft de New York Times in dit vermakelijke stuk. “I’m getting old at just the right time ”, zegt hij tegen vrienden. Maar opgegeven hebben ze het nog niet. Ma Bush loopt rond met een Jeb!-sticker op haar looprek, en pa houdt januari 2017 vrij, want dan is de inauguratie.

Waarom lukt het maar niet voor Bush? Het draait deze campagne om de politieke outsiders: Trump gaat nationaal nog altijd fier aan de leiding, maar is nu in Iowa ingehaald door die andere outsider: neurochirurg Ben Carson. Bush komt daar als establishmentkandiaat niet tussen. Hij presenteerde zich steeds als het redelijke alternatief voor Trump. Maar ook die positie raakt hij kwijt. Op dat punt is Marco Rubio hem voorbij gestreefd.

Ook komt Jebs persoonlijkheid niet goed uit de verf. Trump haalt hem het bloed onder de nagels vandaan door hem steevast ‘low energy’ te noemen. Mat en saai, en dus geen geschikt leider. (Trump gebruikt bij Carson nu hetzelfde trucje). Jeb ziet er inderdaad uit alsof hij een extra batterij kan gebruiken. Hij haalt geen energie uit het campagnevoeren, is stijfjes en verkrampt. Bush lijkt het gewoon niet leuk te vinden. Hieronder bijvoorbeeld, laat hij zich even gaan als hij wéér naar Trump wordt gevraagd.

De gevolgen van Bush’ slechte periode worden woensdagnacht duidelijk zichtbaar door zijn plek op het podium bij het derde Republikeinse debat. Frontrunner Trump mag in het midden, met naast hem Carson en Rubio, daarna pas Bush. Jeb schuift letterlijk langzaam uit beeld. Hij moet dit debat dan ook meer dan ooit  goed voor de dag komen. Hij moet enthousiasme losmaken en zijn grote donoren gerust stellen. Bush moet laten zien waarom hij ooit als de onvermijdelijke kandidaat voor de Republikeinen werd gezien.

Dat is precies wat Clinton de afgelopen twee weken heeft gedaan bij de Democraten. Ze won het eerste debat. Ze kwam onbeschadigd uit de Benghazi-hoorzitting, en profiteerde zelfs van dit circus. Na elf uur verhoren had Clinton zich vooral neergezet als een vrouw met ervaring en dossierkennis, eigenlijk best geschikt voor het presidentschap. Een website noemde het haar beste, en langste campaign ad ooit.  Als bonus besloot Joe Biden mede door Clintons presteren niet in de race te stappen.

Hillary Clinton veranderde in veertien dagen tijd van een kandidaat met een groot probleem, weer in de grote koploper. Dat zou die andere dynastie ook wel willen. Misschien moet pa Bush voor het volgende crisisoverleg nog wat extra presidentiële ervaring aanspreken, en even bellen met the comeback kid zelf, Bill Clinton.

BNR Roelof Hemmen: Nieuwe Amerikarubriek

Vanaf vandaag een nieuwe rubriek op BNR. Om de week op donderdag 1050 neem ik het laatste nieuws door over Amerika en de Amerikaanse politiek. Aandacht voor de Late night shows: van Colbert tot Trevor Noah’s daily show. En natuurlijke alle kandidaten: van Bush tot Trump en van Sanders Tot Clinton.

Deze week: Hillary Clinton in de aanval. Haar eerste landelijke campaign ad is uit, ze was niet van de tv weg te branden, en ook Bill wordt eindelijk ingezet.

Terugluisteren kan via bnr.nl

Stephen Colbert: het moment van truthiness

stephen_colbert_photo3

Het is de TV-première waar de recensenten het meest reikhalzend naar uitkijken. Dinsdagnacht staat de echte Stephen Colbert op. In The Late show with Stephen Colbert gaat hij, zonder het masker van het typetje Colbert, de strijd aan met de andere talkshows. Om met zijn eigen woorden te spreken: dit is the moment of truthiness.

In zo’n eerste show wil je als gast graag komen. Het campagneteam van Jeb Bush zal ook hebben staan juichen toen Jeb mocht opdraven. Geheel volgens de traditie van het moderne campagnevoeren wordt het moment helemaal uitgemolken. Bush organiseert een loterij: wie wint mag als VIP naar de eerste uitzending van Colbert. Volgens de uitnodiging een ervaring waar de winnaar 20 jaar later nog over zal praten. Maar niemand had Colbert wat gevraagd..

“Yes, you’ll be talking about it 20 years from now, when the next Bush is running for office.” Colbert begint een tegenactie, de winnaar mag een vraag stellen aan Jeb. Sorry dat ik zo schreeuw zegt Colbert nog: “but you’re the one who put an exclamation mark at the end of your name! Well, two can play at this contest, sir.” Het is een stukje classic Colbert. Als Bush wat te relaxed dreigt te worden, ontregelt Colbert de boel. Ook opvallend: hier zien we toch een glimp van het typetje Colbert terug. Waar die grens precies loopt blijft dus nog even onduidelijk.

The LA Times voorspelt een late show war tussen de nieuwe generatie hosts als Colbert, Kimmel en Fallon. Een ding werkt in ieder geval in het voordeel van Colbert, zo vlak voor 2016. Hij is politiek georiënteerd, en zal in aanloop naar de verkiezingen weer keihard zijn tanden kunnen zetten in het campagnenieuws.  Aan de gasten te zien is hij dat ook van plan. Voor de komende twee weken zijn naast Jeb! Bush ook vicepresident/will-he-won’t-he-kandidaat  Joe Biden en de nagel aan Hillary’s doodskist, Bernie Sanders geboekt. Opvallende afwezige blijft voorlopig Hillary Clinton zelf.

CNN sprak trouwens met een paar mensen die bij de proefopnames in het publiek zaten. Korte samenvatting: een klassieke late night show, veel politieke items, een swingende New Orleans-style huisband, en Colbert, met een beetje van zichzelf en toch een snufje satire.

Waarom Trump het toch niet wordt

donald_trump_time_magazine_

“Wie zeker weet dat Donald Trump deze wedstrijd verliest en géén president wordt, bluft.” Dat schrijft Charles Groenhuijsen deze week in de Volkskrant. Hij heeft geen ongelijk, want wegcijferen moet je Trump niet. Maar wie suggereert dat Trump het wél gaat worden, bluft nog veel meer.

Ja, Trump staat bovenaan in de meeste recente peilingen. Maar wie kijkt naar de peilingen voor de verkiezingen van 2008 en 2004, ziet dat er in de zomer voor een verkiezingsjaar vaker kandidaten bovenaan stonden die het uiteindelijk niet haalden.

Als we inzoomen op Iowa, zie je daar in 2004 bij de Democraten Dick Gephardt bovenaan (Wie?). In 2008 leidde bij de Democraten John Edwards de dans (werd het niet) en bij de Republikeinen Mitt Romney (verloor uiteindelijk van McCain). In 2012 ging bij de Republikeinen Michelle Bachmann aan kop. Die haalde, net als Trump, veel krantenkoppen, maar uiteindelijk was ze niet de eindkandidaat voor de Republikeinen.

Nog een vervelende statistiek voor Trump: hij staat ook bovenaan in de peilingen voor kandidaat waar Amerikanen absoluut niet op zouden stemmen.

Voor Trump geldt dus duidelijk: you love him, or hate him. Het betekent dat zijn achterban potentieel minder breed is dan die van concurrenten.

Ook als tweede keuze is Trump geen koploper bij de kiezers. Dan kiezen ze eerder voor Bush of Rubio. Dat kan ook vervelend uitpakken voor Trump. De kans is groot dat niet alle 17 kandidaten het redden tot Iowa. Maar als een concurrent wegvalt, gaan die stemmen dus minder snel naar Trump.

De spelregels van de presidentscampagne tellen tot nu toe niet voor Trump. Hij kan beledigen en provoceren wat hij wil, maar in de peilingen raakt hem dat niet. Dat valt juist nu goed bij de kiezer. Die is nu nog niet al te serieus bezig met wie president moet worden. We zitten nu nog in het silly season. De periode dat de campagne meer om entertainment dan om inhoud gaat, en een relletje je meer helpt dan een saai beleidsplan.

Maar wil Trump zijn presidentiële ambities naar the next level brengen, dan moet hij wel met serieuze, concrete plannen komen, dan moet hij kleur bekennen. Daarnaast moet hij zorgen dat hij genoeg mankracht in de primary states heeft. Alleen dan maakt hij een kans. Trump staat nu nog bovenaan, maar de weg naar Iowa is nog lang, en die naar het Witte Huis nog veel langer. Daar is geen bluffen bij.