congres

Dit kersverse Amerikaanse Congreslid spreekt Nederlands

Haar achtergrond spreekt tot de verbeelding. Abigail Spanberger, vandaag officieel geïnstalleerd als lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, werkte voorheen voor de Amerikaanse inlichtingendienst CIA waarvoor ze spionnen rekruteerde en begeleidde. Ze was onder meer gestationeerd in Brussel en heeft sindsdien vrienden over de grens in Zuid-Limburg wonen. “Zij stuurden me naar de supermarkt met hun driejarige dochtertje Eva en een boodschappenlijstje in het Nederlands. Het meisje sprak natuurlijk geen Engels, en ik kende er de weg niet. In mijn beste Nederlands kon ik haar vragen – ze schakelt over op het Nederlands met een zwaar accent – ‘Eva, waar is de koffie?’” Lachend voegt Spanberger er aan toe: “We eindigden in ieder geval met heel veel snoep in het winkelwagentje.”

tweet abigail spanbergerI have served my country’ heet het in Amerika als je bijvoorbeeld in het leger hebt gezeten of, zoals Spanberger bij een politie- of inlichtingendienst hebt gewerkt. Zo’n achtergrond zorgt altijd voor extra punten omdat het aangeeft dat je bereid bent je eigen belangen op de tweede plaats te zetten. Niet zelden worden deze veteranen op straat door willekeurige voorbijgangers bedankt voor hun moed. ‘Thank you for your service,’ hoor je dan.

Ook Spanberger speelde tijdens haar campagne die kaart. Maar het kwam ook als een boemerang terug. De Democratische Spanberger nam het in de verkiezingen op tegen de Republikein Dave Brat, die enkele jaren ervoor met overmacht het district had gewonnen. Het werd een campagne van de smerigste soort toen er afgelopen augustus documenten uitlekten over Spanberger, waaruit zou blijken dat ze tegen de aanpak van immigranten is. Een claim die niet klopte.

abigail spanberger (r) in gesprek met barbara (l)

Abigail Spanberger (r) in gesprek met Barbara bij een campagnebijeenkomst

We spreken Spanberger enkele weken geleden bij een campagnebijeenkomst in haar thuisstaat Virginia. Wat is haar mening nu over de politiek? Is het zwaarder dan haar tijd bij de CIA? Voor het eerst in ons gesprek zoekt ze naar woorden. Jarenlang heeft ze geleerd die drie letters niet hardop uit te spreken. Als CIA beambte is het zaak undercover te blijven. Dan, na een stilte: “Werken voor de CIA is zeker weten zwaarder. Het is zo verschillend. De CIA is zeker zwaarder.” Zelfs met die vuile politieke campagne? Weer zoekt ze naar woorden, heeft er duidelijk moeite mee om zich hierover uit te spreken. “Die smerigheid is absoluut irritant. Maar mijn tijd bij de CIA leerde me gefocust te zijn op waar je mee bezig was. En die aanvallen zijn vreselijk en belachelijk, maar ze maken me extra gemotiveerd.”

 

Spanberger is vandaag een van drie nieuwe leden in het Congres met een achtergrond bij de inlichtingendiensten. In de Washington Post zegt oud-CIA baas én voormalig politicus Leon Panetta dat het lang als “heiligschennis” werd gezien als CIA medewerkers de stap naar de politiek zetten. “Maar de jongere generatie bij de inlichtingendiensten vindt het juist belangrijk om bij de politiek betrokken te zijn, ook om te voorkomen dat het werk wordt verstoord.”

Hillary & Donald Show: dialling for dollars

Elke week duikt Amerika-watcher Jan Postma in het Amerikaanse verkiezingsgeweld. Deze week: voor congresleden houdt de campagne nooit op. Dat betekent ook eindeloos bedelen om dollars.

Amerikaanse politici zijn altijd bezig met de volgende verkiezingen. Congresleden haalden in 2014 zo’n 1,7 miljard dollar op. Dat kost ze meer dan de helft van hun werkdagen. In de praktijk komt het erop neer dat de Senatoren en leden van het Huis van Afgevaardigden 4 tot 5 uur per dag bezig zijn met geld binnenhalen. Dat zijn heel veel etentjes en borrels, maar om de gewenste bedragen binnen te halen, moeten de heren en dames politici ook heel veel bellen. Dialling for dollars noemen ze dat.

Dat ‘bedelbellen’ gebeurt in callcenters waarvan niemand wist hoe ze er uitzagen. Tot deze week. Actualiteitenprogramma Sixty Minutes filmde met de verborgen camera in deze bedompte hokjes.

Congresleden zitten hier uren achterelkaar te bellen, met een assistent erbij die zorgt dat er niet teveel tijd wordt verspeeld. Dat bedelen mag wettelijk niet in overheidsgebouwen, daarom wordt er gebeld in twee gebouwen een paar blokken van het Capitool. De Democraten zitten aan de ene kant, de Republikeinen aan de andere.

Als congreslid krijg je een bedrag toegewezen. Hoe hoger in de hiërarchie, hoe meer er van je verwacht wordt. Het start op 125 duizend dollar, en het eindigt bij de Nancy Pelosis van deze wereld, die 8 ton per jaar moeten losweken. Ter motivatie hangt in het kantoor een groot overzicht met alle opbrengsten per kandidaat. Wie achterloopt, krijgt dat meteen te horen.

 Congresleden hebben een hekel aan dat bellen. Het is vernederend werk, ze komen niet meer aan hun eigenlijke werk toe, en ze staan er slecht op bij de kiezer. Het is weer duidelijk: de politici zijn alleen met zichzelf bezig. Jon Oliver (zie hierboven) maakte een vermakelijke uitzending over dit fenomeen. Maar wetsvoorstellen om het systeem te veranderen komen er maar niet door.

 Dit is koren op de molen voor Donald Trump. Hij benadrukt steeds dat hij al miljardair niet afhankelijk is van geldschieters. Hij kan dus helemaal zijn gang gaan. Donald Trump zal je nooit zien in zo’n politieke bedelfabriek.

The Hillary & Donald Show is elke week te beluisteren om 15:25 uur in BNR De Wereld