donald

Election Express: Kiezen tussen “clown Trump” of “crimineel Clinton”

image

Gedempte stemmen achter ons op het beschutte terras. De blonde eigenaresse van restaurant the Secret Garden in Sedona, Arizona praat met een oudere gast, die haar zojuist heeft gecomplimenteerd met de creatieve gerechten. Nu stippen ze nog heel even de verkiezingen aan. “Het is kiezen tussen twee kwaden,” zegt de gast, doelend op Trump en Clinton. Het is precies die zin, die we de afgelopen drie weken tijdens onze reis door de zuidelijke staten van Amerika, heel vaak horen.

De meeste Amerikanen beginnen niet spontaan over de verkiezingen, maar als we ze er naar vragen zijn ze meestal onbescheiden in hun mening. “Don’t be afraid, you won’t be trown out of this country, because Trump won’t win”, zegt een kampeerder met een knipoog tegen me als hij verneemt dat ik uit Europa kom.

Spreken we in Californië vooral Clinton-stemmers, hoe westelijker we gaan hoe meer Trump-aanhangers zich bekend maken. Vaak mannen richting de pensioengerechtigde leeftijd. Een felgekleurde polo gespannen om het grote lijf. Witte sokken hoog opgetrokken in sportieve schoenen. Shorts. En vaak een petje met ofwel de tekst ‘make America great again’ ofwel een paar Trump-buttons.

Hartgrondige Clinton aanhangers zijn lastiger te herkennen. En misschien zijn het er ook wel minder. De meeste Hillary-kiezers die we tegen komen, willen niet op Trump stemmen. Ze zijn dus niet altijd voor Clinton, maar een stem op haar is minder erg dan op “die clown”, “die idioot”, “die mafklapper” of welke benaming Trump ook gegeven wordt. In lieftallige bewoordingen wordt in ieder geval niet over hem gesproken. Ook niet door kiezers die wel op hem stemmen overigens. Die lijken hem vooral te gedogen. “Trump is niet de allerbeste kandidaat”, zegt Arjan uit Houston, Texas. “Maar”, verwijst hij naar Bill Clinton “hij heeft tenminste geen vrouwen aangerand.”

Republikeinen noemen Clinton op hun beurt een crimineel, die er alleen maar op uit is het land kapot te maken. Het FBI onderzoek tegen haar is koren op hun molen. Trump is misschien ook niet hun meest ideale kandidaat, maar ze zijn loyaal aan hun partij. En Trump is een succesvolle business man. “Zijn bedrijven zijn winstgevend. Hij heeft de capaciteiten om de juiste mensen om zich heen te verzamelen en dat zal hij ook in Washington doen,” zegt Brian, vaste bewoner op een camping in Las Crucas, New Mexico. En het allerbelangrijkst: Trump heeft geen politiek verleden. Clinton heeft al fouten gemaakt en wordt onbetrouwbaar gevonden. Trumps politieke blazoen is nog schoon en dus is hij voor de mensen die op hem stemmen, de veilige(re) keus.

Veel Amerikanen zeggen wat wij in Nederland ook vinden: hoe heeft het zo ver kunnen komen? “Van de honderden miljoenen Amerikanen die er zijn, komen ze met deze twee!” Meer dan ooit zijn het de verkiezingen met twee kandidaten waar de meerderheid van het land niks in ziet. Maar echt druk kunnen de meesten zich daar niet om maken. Zolang zij maar geen last hebben van politieke inmenging. “Clinton is een drama voor het land, maar als zij gekozen wordt zal ik het niet echt merken. Ik heb een goede baan en mijn kinderen een goede opleiding, dus die komen er ook wel. Maar voor Amerika is het een drama”.

BM

Advertenties

Waarom Trump het toch niet wordt

donald_trump_time_magazine_

“Wie zeker weet dat Donald Trump deze wedstrijd verliest en géén president wordt, bluft.” Dat schrijft Charles Groenhuijsen deze week in de Volkskrant. Hij heeft geen ongelijk, want wegcijferen moet je Trump niet. Maar wie suggereert dat Trump het wél gaat worden, bluft nog veel meer.

Ja, Trump staat bovenaan in de meeste recente peilingen. Maar wie kijkt naar de peilingen voor de verkiezingen van 2008 en 2004, ziet dat er in de zomer voor een verkiezingsjaar vaker kandidaten bovenaan stonden die het uiteindelijk niet haalden.

Als we inzoomen op Iowa, zie je daar in 2004 bij de Democraten Dick Gephardt bovenaan (Wie?). In 2008 leidde bij de Democraten John Edwards de dans (werd het niet) en bij de Republikeinen Mitt Romney (verloor uiteindelijk van McCain). In 2012 ging bij de Republikeinen Michelle Bachmann aan kop. Die haalde, net als Trump, veel krantenkoppen, maar uiteindelijk was ze niet de eindkandidaat voor de Republikeinen.

Nog een vervelende statistiek voor Trump: hij staat ook bovenaan in de peilingen voor kandidaat waar Amerikanen absoluut niet op zouden stemmen.

Voor Trump geldt dus duidelijk: you love him, or hate him. Het betekent dat zijn achterban potentieel minder breed is dan die van concurrenten.

Ook als tweede keuze is Trump geen koploper bij de kiezers. Dan kiezen ze eerder voor Bush of Rubio. Dat kan ook vervelend uitpakken voor Trump. De kans is groot dat niet alle 17 kandidaten het redden tot Iowa. Maar als een concurrent wegvalt, gaan die stemmen dus minder snel naar Trump.

De spelregels van de presidentscampagne tellen tot nu toe niet voor Trump. Hij kan beledigen en provoceren wat hij wil, maar in de peilingen raakt hem dat niet. Dat valt juist nu goed bij de kiezer. Die is nu nog niet al te serieus bezig met wie president moet worden. We zitten nu nog in het silly season. De periode dat de campagne meer om entertainment dan om inhoud gaat, en een relletje je meer helpt dan een saai beleidsplan.

Maar wil Trump zijn presidentiële ambities naar the next level brengen, dan moet hij wel met serieuze, concrete plannen komen, dan moet hij kleur bekennen. Daarnaast moet hij zorgen dat hij genoeg mankracht in de primary states heeft. Alleen dan maakt hij een kans. Trump staat nu nog bovenaan, maar de weg naar Iowa is nog lang, en die naar het Witte Huis nog veel langer. Daar is geen bluffen bij.