hillary clinton

Russen konden de Clinton-campagne hacken dankzij een typefout

Er werd deze week veel geschreven en gesproken over de Russische inmenging in de verkiezingen. De CIA ziet duidelijke bewijzen, de FBI twijfelt, het Witte Huis wil een onderzoek. Een stuk stak erbovenuit. De reconstructie van The New York Times leest als een boek van Tom Clancy, en geeft ontnuchterende details over hoe makkelijk het was voor de hackers om in de systemen van de Democratische Partij te komen.

Waarschuwende telefoontjes van de veiligheidsdiensten werden niet beantwoord, en het wachtwoord van campagnebaas John Podesta kon gehackt worden door een typefout van een medewerker. Maar ook FBI en het Witte Huis lieten steken vallen. Lees het hele artikel hier.

 

De podcast van fivethirtyeight.com bespreekt een paar interessante vragen over het hacken van de DNC. Wat was de invloed op de verkiezingsuitslag? Wat voor onderzoek gaat het worden als Trump de hack niet serieus wil nemen? De hack, en hoe ermee om te gaan, zorgt voor grote verdeeldheid.

Opvallend genoeg wees Mitt Romney in 2012 nog op het gevaar vanuit Rusland, maar hoonden Democraten dat toen weg. Nu zien Democraten het gevaar, maar wil President-Elect Trump van geen problemen weten.

Nog een interessante vraag: Amerikanen zijn over het algemeen behoorlijk negatief over Rusland. Wat vinden zij van Trumps weinig kritische houding ten opzichte van Poetin, en kan Trump de hack blijven ontkennen én de strijd om de aanstelling van de goede banden met Poetin onderhoudende minister Rex Tillerson aangaan?

Luister de hele podcast hier terug.

Volgens de CIA gaven Russische hackers alleen mails van de Democraten aan Wikileaks. Seth Meyers snapt dat wel. Met de loslippige Trump heb je geen gehackte mails nodig voor gênante uitspraken.

 

 

 

 

Election express: dutchies for trump!

“Clinton moet de gevangenis in. Die vrouw is een crimineel. Dan liever Trump!” Een Nederlandse Amerikaan zie je al van verre staan. Maar een Nederlandse Republikein is even zoeken. Jo Bormans is er een. Een overtuigd Trump-stemmer. Hij kwam in ’74 naar Houston om voor een oliebedrijf te werken. Als het Nederlands elftal speelt is hij voor Oranje, maar qua politiek voelt hij zich veel meer thuis in de VS.

“Hillary Clinton is een enorm slecht mens. Ze heeft zich op de kosten van de belastingbetaler enorm verrijkt.” Bormans doelt op Clintons jaren als Minister van Buitenlandse Zaken. Het was vaag waar de minister ophield, en waar de Clinton foundation begon. Schijnbare belangenverstrengeling, maar zonder een veroordeling of officieel onderzoek. Waarom is hier dan niet meer verontwaardiging over?  Bormans: “Het interesseert de mensen niet, als ze maar geld krijgen van de regering, dan stemmen ze ervoor.”

Vanaf de bar in de keuken kijk je uit over de woonkamer met Amerikaans formaat TV en het zwembad. “We glijden af richting socialisme. Terwijl ik juist uit Nederland vertrok omdat het er zo socialistisch werd.” Dat socialisme achtervolgt hem dus nu naar de VS. “Nee daar ben ik niet over te spreken. Ik hoop ook daarom dat Trump wint. Niet omdat hij zo’n hoogstaand mens is, maar het alternatief is nog slechter.”

“De regering moet zo klein mogelijk blijven, en de mensen moeten voor zichzelf zorgen. En het is niet de taak van de regering om de zwakken te helpen op vakantie te gaan.” Voor Obama heeft hij geen goed woord over. Obama liet de staatsschuld oplopen, en mengde zich met Obamacare in de vrije markt. Dat hoort niet volgens Bormans. Voor hulp zijn liefdadigheidsinstellingen. “Het moet niet ten koste van de belastingbetaler gaan.”

Bormans is er niet gerust op dat zijn mede-Amerikanen voor Trump zullen kiezen. Het land is verdeeld. Jo’s vrouw Adri vertelt: “We doen geen inkopen bij die winkels van die vreselijke Soros. He’s a liberal, de eigenaar van Starbucks ook, daar komen we dus niet.” Met vrienden wordt niet veel over politiek gesproken. Lachend: “we willen wel vrienden overhouden.”

Hoe zal het land er over vier jaar bijliggen? Jo Bormans: “Slechter als Hillary president wordt en stuk beter als Trump president wordt. Als hij ook maar de helft uitvoert van wat hij zegt, dan gaat het een stuk beter. Als Hillary er komt dan weet ik zeker dat ze Obama-beleid doorzet, zoals Obamacare. En dat is echt een disaster.”

Election Express: Achter de schermen bij de Democraten

Er zit best wat symboliek achter dat moment daar op de Hoover Dam. Een grote bus met de gezichten van Hillary Clinton en Tim Kaine erop rijdt voorzichtig tussen de toeristen door. “Forward Together” staat met grote letters op de zijkant. En net als de campagne gaat het forward. In een slakkengang, maar voorlopig niet te stoppen.

Het doel is de parkeerplaats waar wij ook onze Election Express geparkeerd hebben. Eerlijk is eerlijk, die van Clinton is groter. Of eigenlijk: die van de Democratische Partij. Want dit is een van de twee bussen waarmee de partij mensen overhaalt te gaan stemmen. “En als ze dan gaan stemmen, natuurlijk het liefst op ons.” Aan het woord is Rachel Velasquez. Ze maakt video’s voor Democrats.org, de website van de Democraten, en reist mee met de bus.


Ze heeft een Nederlandse connectie: haar vriend komt uit Dokkum. Ze vindt Friesland “beautiful”, en dus heeft ze wel even tijd voor twee journalisten uit Nederland. Of we de bus niet van binnen willen zien? Voorin tikt iemand driftig op een laptop. “Hi guys, make yourself at home.” Overal liggen buttons, badges en posters van de Democratische campagne. “Ja, het is een beetje rommelig, we leven al even in deze bus.”

Achterin een complete opnamestudio. “Hier heeft Justin Bieber nog nummers opgenomen, so I’ve been told.” Deze bus doet de westkust, Bill Clinton gaf deze week het startschot voor de bus van de oostkust. Naast kiezers overtuigen, gaan ze ook langs bij lokale campagneteams om te helpen bij problemen, en te motiveren tijdens de zware laatste loodjes.

Trump krijgt niet of nauwelijks dit soort steun van de Republikeinen. Rachel hoopt dan ook dat hun inspanning net het laatste zetje aan Clinton zal geven. De belangrijke toss-up states krijgen extra aandacht. Maar dat aantal op de route wordt steeds groter. De peilingen geven Clinton op dit moment een goede kans in Nevada, Arizona en sinds deze week zelfs Texas.

De Democraten willen een zo ruim mogelijke overwinning. Clinton heeft een duidelijk mandaat nodig, zeker als Trump de uitslag niet direct erkent. En dan zijn er nog de ‘down the ballot’ keuzes. De Democraten die een plek in het Congress proberen binnen te halen. Genoeg werk dus. Die bus moet weer verder. Langzaam, maar forward.