jan postma

Nu overal verkrijgbaar: De Trump-Fluisteraars

 

Eind januari, een jaar na Trumps inauguratie, verscheen mijn boek De Trump-Fluisteraars. Verkrijgbaar in de boekwinkel en online. Ook beschikbaar als E-Book!

In De Trump-fluisteraars, portretteert journalist en Amerikawatcher Jan Postma de kopstukken uit de selecte groep mensen met direct toegang tot de oval office. Wie zijn het, wat zijn hun belangen en met wat voor paleisintriges winnen ze het vertrouwen van de president?

Elke president luistert naar zijn vertrouwelingen, maar Donald Trump, zonder politieke ervaring en duidelijke doctrine, is er meer dan ooit afhankelijk van. Binnen de chaos en achterdocht van zijn Witte Huis is er een kleine groep mensen die Trump vertrouwt. Naar hen gaat hij voor advies en steun. Er is al vaak gezegd dat Trump zich het meest laat beïnvloeden door de persoon die hij het laatst spreekt. Dat zijn de Trump-fluisteraars. Wie zijn deze steeds weer wisselende groep mensen? Jan Postma brengt de steeds verschuivende machtsverhoudingen in het Witte Huis in kaart, om zo antwoord te kunnen geven op de vraag: wie is de belangrijkste Trump-fluisteraar, en wie is echt de baas in het Witte Huis?

Bestellen kan ondermeer hier, of hier. 

Advertenties

Boekpresentatie De Trump-fluisteraars

Voor een uitverkocht Nieuwspoort mocht ik 5 februari mijn boek presenteren. Het was een voor mij zeer geslaagde avond, met dank aan panelleden Bernard Hammelburg en Arend Jan Boekestijn, (met ook een bijdrage van Rob de Wijk) dagvoorzitter Thomas van Zijl, Karakter Uitgevers en Haagsch College, met in het bijzonder Freek Ewals.

Foto’s vind je hier.

De hele presentatie is hieronder terug te kijken.

FD: Trump-fluisteraar John Kelly

Twee volle pagina’s over De Trump-fluisteraars in het Financieele Dagblad vandaag! Over de rol van stafchef John F. Kelly als crisismanager, poortwachter en schoonmaker in het Witte Huis.

Lees het hele artikel hier in het FD.

 

Lees het hele artikel hier in het FD.

BNR: Donald show/Trump-Fluisteraars

Een extra lange aflevering van de Donald Show in BNR De Wereld deze week. Met natuurlijk veel aandacht voor De Trump-fluisteraars!

Luister de hele uitzending van BNR De Wereld hier terug.

 

Radio 1: De Trump-fluisteraars

In de Nieuws BV op Radio 1 mocht ik Patrick Lodiers vertellen over De Trump-fluisteraars. Het gesprek is terug te luisteren en te kijken via de link in onderstaande tweet.

 

Nominatie Gouden Radioring!

Ik ben genomineerd voor de Gouden Radioring! Je kunt op me stemmen in de categorie radio-man en beste programma. (Het is even zoeken tussen al die plaatjesdraaiers, maar dan heb je ook wat) In die laatste categorie kun je zelfs kiezen uit Boekestijn & de Wijk, en Bouwmeesters.
Even stemmen dus, en wel hier.

3FM: over #takeakneel, Trump en de NFL

Waarom knielen al die Amerikaanse sporters voor het volkslied  en waarom gaat Trump nu de strijd aan met American Football-spelers? Ik mocht het uitleggen op 3FM in de uitzending van Saskia en Olivier. Luister het fragment hier terug.

 

 

 

Podcast tip: stiekem meeluisteren in San Quintin State Prison

Tijdens een rondje hardlopen op vakantie in Frankrijk luisterde ik naar Ear Hustle. Het contrast kon niet groter. In de zon, met uitzicht op de zee en dolend door straatjes die ik niet kende, hoorde ik het verhaal van Tommy Shakur Ross. Een man die al dertig jaar vastzit in een cel in San Quintin. Hij groeide op in de beruchte wijk South Central in LA, en vertelt over de glamour van bendeoorlogen en de doden die hij op zijn geweten heeft.

De podcast wordt gepresenteerd en gemaakt door -en hier wordt het bijzonder-  twee gedetineerden en een docent fotografie van buiten de gevangenis. Alle aspecten van het gevangenisleven komen voorbij. Hoe je er inkomt dus, maar ook hoe lastig is om een goede celgenoot te vinden, het eten, contact met je familie, etc. Deze podcast brengt een intrigerende wereld achter slot en grendel naar iedereen buiten Sant Quintin.

De presentatoren hebben makkelijk toegang tot bijzondere verhalen. Ze zitten immers in hetzelfde schuitje als de andere bewoners in Sant Quintin. Antwan Williams is 29 en zat al 10 van zijn 15 jaar straf uit voor een gewapende overval. Earlonne Woods is 45, en zat al 19 van de 31 jaar straf uit voor poging tot een overval. En er is duidelijk chemie met Nigel Poor, de docent fotografie in de gevangenis.

De podcast is soms beklemmend. Je hoort de gevangenisgeluiden op de achtergrond. “In prison it’s never quiet.” Soms ontroerend door de heftige verhalen, maar vaak ook gewoon grappig. Woods en Williams zijn open, en de gekke kanten van het gevangenisleven worden met trucjes en grapjes mooi hoorbaar gemaakt. Elke aflevering moet bijvoorbeeld goedgekeurd worden door de autoriteiten. Daarom wordt afgesloten met een zware mannenstem: “This is Lt. Sam Robinson, and I approve this story.”

‘Ear Hustle’ is gevangenis taal voor meeluisteren of afluisteren. En dat is precies hoe deze podcast voelt. Je zit aan tafel bij de drie makers. In wat voelt als een kleine cel. Intiem, soms beklemmend en altijd boeiend.

Download Ear Hustle hier via Itunes of luister hier via de officiële website.

Donald Show: Tranen, woede, en een overwinning voor Trump

Wekelijks geef ik een update over de United States of Trump, in BNR de Wereld. Luister het fragment van afgelopen donderdag hier terug.

Een grote overwinning voor Trump: het afschaffen van Obamacare is deze week een stapje dichterbij gekomen. Het Huis van Afgevaardigden stemde met een kleine meerderheid voor. Geen enkele Democraat steunde het plan. Afschaffing heeft grote gevolgen voor miljoenen Amerikanen, maar daar leken de volksvertegenwoordigers op the hill zich niet meteen heel druk om te maken.
De Democraten zwaaiden en zongen pesterig richting hun Republikeinse collega’s: “Na Na Na Na Hey Hey-ey Goodbye”. Daarmee suggererend dat de Republikeinen die voor stemden dat bij de volgende verkiezingen zouden merken. Ondertussen moesten verschillende Republikeinen toegeven dat ze het hele wetsvoorstel niet gelezen hebben. Toch stemden ze voor. Wat de exacte gevolgen van Trumps plannen zijn, weet niemand. Trumpcare is niet doorberekend door de CBO, de Amerikaanse equivalent van de Rekenkamer.

Volgende stap: de Senaat. Trump heeft 60 van de 100 stemmen nodig om zijn Trumpcare erdoor te krijgen. De Republikeinen hebben echter maar een meerderheid van 52 poppetjes in de Senaat. Dat wordt nog een flink gevecht, welke Democraat kan overgehaald worden? De leden van het Huis van Afgevaardigden lijken vooral blij dat deze hete aardappel is doorgespeeld richting de Senaat.

De Tranen van Kimmel

Veel Amerikanen maken zich grote zorgen over dit dossier. Hun gezondheid staat op het spel. Jimmy Kimmel, een van de bekendste presentatoren van de Amerikaanse late night shows, hield een bijzonder emotioneel betoog voor het behouden van toegang tot gezondheidszorg. Hij werd vorige week vader. Het geluk werd snel angst toen bleek dat zijn kind hartproblemen had. In een monoloog bedankt hij het ziekenhuis en met brekende stem vertelt hij hoe zijn kind geen kans had gehad, als hij geen miljonair was geweest en er geen Obamacare was geweest. Vader, moeder, en kind maken het overigens inmiddels goed.

Sleutel hierbij is de ‘pre-existing condition’. Als je al ziek bent, wordt een verzekering in de toekomst mogelijk veel duurder, en maak je als zieke baby dus geen kans als je ouders geen geld hebben. Kimmel vraagt Washington de politieke tweestrijd even los te laten, en te kiezen voor de gezondheid van mensen.
De oproep kreeg veel aandacht. Naar Jimmy Kimmel kijken 2 miljoen mensen, op youtube kreeg het meer dan 9 miljoen views, en op Facebook nog eens 15 miljoen.
Het Witte Huis liet weten zijn zorgen te delen. Kimmels bericht werd geretweet door Obama en Clinton. Obamacare en het vervangen daarvan, blijft ondanks deze oproep, een strijd die gestreden wordt via strikte partij lijnen. Of toch niet helemaal? Een Republikeinse senator gaat de wet langs een meetlat leggen waar Kimmel blij mee zal zijn. Hij stelt zich de vraag: “kan dit voorstel door de Jimmy Kimmel-test?”

De woede van Colbert

We blijven nog even aan de emotionele kant. Zelden zag ik op de Amerikaanse televisie een zittende president zo hard afgemaakt worden. Stephen Colberts monoloog duurt 10 minuten, en is keihard. Als een collega van Colbert door Trump ‘fake media’ wordt genoemd, en Trump stelt dat hij het programma van deze John Dickerson, genaamd Face the Nation, liever ‘Deface the nation’ noemt, gaat Colbert los. Hij sluit af met een scheldkanonnade waarnaar nu door een Amerikaanse waakhond onderzoek wordt gedaan.
Ging hij te ver? Colbert zelf vindt in ieder geval van niet.

 

JFK Magazine: over Kennedy

In mei zou John F. Kennedy 100 zijn geworden. Om dat te markeren, mocht ik samen met oa Willem Post, Maarten van Rossem en Koen Petersen wat vertellen over de mythevorming rond Kennedy en het contrast met de huidige president.