media

Media vechten terug tegen Trump

Trumps Witte Huis brengt deze week de strijd met de media naar een nieuw niveau. Verschillende media mogen niet bij een informele briefing in het Witte Huis zijn, tijdens CPAC (een conferentie voor conservatieven) valt hij de journalistiek weer eens aan, en hij zegt af voor het traditionele correspondents dinner. Maar de media vinden langzaam een manier om met Trump om te gaan. En dat Correspondents’ dinner? Het is wel eens gezond om dat feestje een jaar over te slaan.

Het begon wat moeizaam, maar journalisten vinden hun manier om om te gaan met Trump. Er is zelfs hier en daar wat saamhorigheid te bespeuren. Fox News bijvoorbeeld, komt op voor concurrenten CNN, New York Times en Politico. Opvallend, en al de tweede keer dat dit gebeurt. Fox is, als rechtse zender, meestal aan de kant van de Republikeinen te vinden. Maar nu neemt de zender het op voor linksere collega’s, en gaat recht in tegen Trump.

Verschillende media besloten de ‘invitation only’ briefing te boycotten, waaronder ook persbureau Bloomberg. Hoofdredacteur Micklethwait meldt dat Bloomberg ook bij toekomstige exclusieve briefings niet aanwezig zal zijn. Een solidariteit die tot nu toe weinig te zien was bij de media.

Verschillende journalisten vinden een steeds duidelijkere toon en manier om met Trump om te gaan. De vragen op de persconferenties zijn directer, en onwaarheden worden vaker direct benoemd. Het duidelijkste voorbeeld hiervan kwam van Peter Alexander, die Trump nadrukkelijk vroeg hoe het publiek hem nog moet vertrouwen als hij liegt over de grootte van zijn overwinning. Trump heeft geen antwoord, en stamelt wat over informatie die er “gewoon was”.

 

Op CNN kijken ze ook naar zichzelf, en zijn ze strijdvaardig. “We shouldn’t whine, we should work harder.”

En kijk ook naar dit krachtige pleidooi op ABC: “A free press isn’t the enemy of America, its a big part of what makes America great.”

Trump gaf dit weekend aan niet naar het White House Correspondents’ diner te komen. Dat is jammer voor de grappen, maar ook prima. In de laatste jaren werd dat diner een soort Oscar-avond voor de journalistiek. Zonder prijzen, maar met rode lopers, feestjes en veel gesmoezel en borstklopperij van journalisten, lobbyisten en voorlichters. Deze president kiest voor een andere lijn. Dat is misschien niet altijd even leuk, maar een beetje afstand tussen de radertjes van de journalistieke baantjescarrousel van Washington is helemaal niet verkeerd.

Mogelijk is ons ook iets bespaard gebleven. Trump is een man met weinig gevoel voor humor, en een matig gevoel voor timing. Kijk hoe deze roast van Hillary Clinton helemaal verkeerd valt. (en let ook op de man rechts van Trump als hij over corruptie begint).

(en voor de liefhebber: klik op de video en bekijk het stuk hiervoor via youtube. Dan zie je dat Trump eerder in zijn speech de lachers regelmatig wél op zijn hand had)

Advertenties

Vrij Nederland: Meest onderschatte president

Welke Amerikaanse president is het het meest onderschat? Vrij Nederland vroeg oa Michael Persson, Frans Verhagen, Willem Post en mij welke president wat meer waardering zou verdienen. Ik koos voor Lyndon Johnson. Een bullebak die bekend stond om zijn intimiderende manier van overtuigen. Er was zelfs een naam voor: ‘The Johnson treatment’.  (zie ook de foto hiernaast uit de Johnson Library in Austin) Hij werd overschaduwd door zijn voorganger Kennedy en zijn opvolger Nixon, maar zijn invloed is nog steeds zichtbaar in het moderne Amerika.

Lees het artikel hier via Blendle.

 

Election express: “Als Trump wint dan gaan Obama’s knokploegen  de straat op.” En 8 andere complottheorieën.

“Waar zijn jullie tijdens verkiezingsnacht?” “In New York.”  “Oh My.” Een bezorgd gezicht. Ik weet even niet wat hij bedoelt, en vraag hem dan maar met een grijns: “Geen goed idee?” Hij rolt met zijn ogen en zucht nog eens. “Als Trump de verkiezingen wint 8 november, dan stuurt Obama ‘the blacks’ de straten op. Berg je dan maar!” Oh. We hadden het net nog gezellig over alles wat er mis is met Hillary Clinton, een geliefd gespreksonderwerp hier op het platteland van Texas. Maar deze zag ik even niet aankomen.

De Trump-supporters die we hier spreken zijn meestal aardige en leuke mensen. Ze hebben vaak goede punten over wat er mis is met de politiek in Washington. Bonus: je kan meestal met ze lachen, en ze zijn een stuk minder prekering dan sommige Democraten. Ze zijn soms vol vuur, en soms gelaten over de persoon Trump. Bijna altijd zijn ze enthousiast over zijn boodschap. Maar meer dan eens komen er absurde complottheorieën voorbij.

De door Obama gestuurde stadsmilities bijvoorbeeld. Obama was oorspronkelijk een community organiser (soort straatcoach) in Chicago, en weet ook als president wel wat te regelen. Maar het lijkt me toch sterk dat hij zo’n geheim leger stand-by heeft staan. Toch houdt Patrick voet bij stuk: “Zwarten gaan nu al de straat op om willekeurige mensen, vaak ouderen, bewusteloos te slaan. De binnensteden gaan door een soort omgekeerde evolutie. Ze gaan terug naar een soort Afrikaans oerinstinct.”

Ik ben in dubio. Aan de ene kant ben ik wel klaar met dit gesprek. Aan de andere kant wil ik weten waar hij dit vandaan heeft, en wat hij allemaal nog meer gelooft. Ik begin voorzichtig. “Het lijkt me moeilijk om goede informatie te halen als kiezer. Beide kanten hebben hun eigen waarheden. Welke moet je geloven?” Nee de media gelooft hij niet. “Die spannen samen met de overheid om de status quo te behouden. Ik haal mijn informatie van het internet. Daar selecteer ik dan zelf wat ik aannemelijk vindt.” Dat klinkt inderdaad zeer betrouwbaar. Maar hij is zeker niet de enige hier.

“Jullie weten dit misschien niet, maar dit land glijdt langzaam af richting communisme. Mensen durven niet meer te zeggen wat ze denken.” Barbara en ik kijken elkaar bedenkelijk aan. Patrick is vriendelijk, komt intelligent over en is heel behulpzaam. Het type aardige buurman. Maar als hij op stoom is, komt er een heel andere kant naar boven.

En Patrick is niet de enige. De complottheorieën hoor je overal. Vaak zijn het vuurtjes die al lang sluimeren, en nu door Trump worden aangewakkerd. Het is soms complete paranoia, vaak doorspekt met een aangeboren grote argwaan tegen de overheid. Een paar van de bizarste die we deze weken hoorden:

-Ambtenaren willen graag hun eigen baan behouden, en werken daarom Republikeinen tegen, die een kleinere overheid willen. Daarom controleert de belastingdienst Republikeinen veel strenger en maakt het kritische burgers monddood door middel van chantage.

-Ook leraren willen hun eigen baan veiligstellen en indoctrineren leerlingen met socialisme. Dit is ook de reden dat jongeren vaker op een Democraat stemmen.

-Stemfraude vindt op grote schaal plaats. Tegenover jouw stem staan honderden frauduleuze stemmen van dode, of niet bestaande kiezers. Doden stemmen over het algemeen op een Democraat. (In de praktijk zijn er heel weinig meldingen van verkiezingsfraude in de VS. Maar Trump waarschuwt er vaak voor.)

-Het hooggerechtshof gebruikt zaken als testcase om te zien hoever ze kunnen gaan bij het Amerikaanse volk. Op dit moment buigt het hof zich bijvoorbeeld over de rechten van transgenders. Patrick: “belachelijk, je weet toch wanneer je man of vrouw bent? Je bent straks niet meer veilig op je wc!” Als het volk hier niet tegen protesteert, gebeuren er straks nog veel gekkere dingen.

-Als Clinton als president voor strengere wapenwetgeving zorgt, dan verandert ze het land meteen in een dictatuur. Zonder wapens kunnen de burgers zich namelijk niet verdedigen, en is alles verloren.

-Clinton is een internationaal beroepscrimineel. Crooked Hillary is te koop, en ze wil president worden zodat ze niet meer vervolgd kan worden voor alle corruptie waaraan zij en haar vriendjes zich schuldig maken. (De Clintons worden achtervolgd door controverse, maar veroordelingen zijn er niet. Tijdens haar ministerschap was er de zweem van belangenverstrengeling vanwege haar werk voor de Clinton-foundation, maar ook hier geen veroordeling voor corruptie.)

-Clinton gaat de grens met Mexico helemaal opengooien, waardoor duizenden Amerikanen hun baan gaan verliezen. En er zullen massaal vluchtelingen uit IS-landen worden opgenomen. Daar wordt Clinton voor betaald.

-De media. Journalisten zitten in de zak van overheid en grote corporaties, zijn bovendien per definitie niet te vertrouwen. Ze verdraaien altijd de waarheid. Gelukkig voor ons vielen Nederlandse journalisten hier over het algemeen niet onder. “Maar als mijn zoon journalist had willen worden, zoals jij, dan was er een heel hard gesprek gekomen.”

 

THE HILLARY & DONALD SHOW: Trump is verslaafd, Clinton allergisch.

Elke week duik ik in het Amerikaanse verkiezingsgeweld voor het programma BNR De Wereld.

De drie lessen van deze week:

1)Het draait om Californië.

Op dinsdag 7 juni zijn voorverkiezingen in verschillende staten. De hoofdprijs: Californië. De ‘Golden State’ levert veruit de meeste gedelegeerden op. Cijfermatig maakt dat weinig meer uit. Naar verwachting zal Hillary Clinton dinsdag definitief genoeg gedelegeerden binnen hebben om Sanders te verslaan. Toch zal de Clinton-campagne gespannen naar de uitslagen kijken. Als Sanders het grote Californië ook wint, stuurt hij Hillary Clinton strompelend richting de Democratische conventie.
Het is trouwens moeilijk in te schatten hoe spannend de strijd om Californië precies wordt. Clinton staat in de meeste peilingen bovenaan, maar er zijn grote verschillen tussen verschillende peilers. Wat de meeste peilingen wel delen is een dalende lijn voor Clinton, en een stijgende voor Sanders.. Volgens datajournalist Nate Silver ligt de sleutel bij de Latino vote. Maar juist die groep is erg onvoorspelbaar.

 

2)Trump vecht met iedereen, dus ook met de media.

Deze week hield Trump een bizarre persconferentie waarin hij de door hemzelf uitgenodigde media even flink de waarheid vertelde. Althans, Trumps waarheid. Reden van de bijeenkomst waren de vragen over hoeveel geld hij nou echt heeft ingezameld voor veteranen. Verschillende journalisten twijfelen aan Trumps claims dat hij zes miljoen dollar binnenhaalde, en dat het geld ook echt naar veteranen was gegaan.

Trump was niet zo te spreken over de berichten. “I think the political press is among the most dishonest people that I’ve ever met […]  I’m going to continue to attack the press. Look, I find the press to be extremely dishonest. I find the political press to be unbelievably dishonest.” Ook viel hij verschillende journalisten persoonlijk aan. Een ABC-verslaggever kreeg het het zwaarst voor de kiezen: volgens Trump is hij een sleaze.

 

 

 

Het lijkt allemaal nogal onverstandig. Trump heeft die media tenslotte nog nodig. Maar voorlopig profiteert hij er vooral van. De koning van de ‘free publicity’ krijgt door de media aan te vallen, alleen maar meer gratis aandacht. Ja, de New York Times vergeleek Trump met een gorilla, (een vermakelijk stuk, lees het hier.) maar alle nieuwsstations zonden de persconferentie live uit. Bovendien: politiek journalisten zijn inmiddels bijna net zo impopulair als politici zelf. Potentiele Trump-stemmers smullen hiervan. En het wordt er allemaal niet makkelijker op voor het journaille als Trump wordt gekozen, zo waarschuwde hij: bij President Trump wordt elke persconferentie zo.

 

3)Trump is verslaafd, Clinton allergisch.

Clinton zou zoiets nooit doen. Ze heeft een hekel aan de pers, maar blijft altijd netjes. Dat betekent niet dat journalisten bij haar niets te klagen hebben. Waar Trump soms in een steeds harder draaiende interview carrousel lijkt te zitten, zie je Clinton bijna nooit. Een krant omschreef het zo: Trump is verslaafd aan de media, Clinton is allergisch.”

Maar de afgelopen week veranderde dat een beetje. Ze begon met haar eerste echte offensief tegen Trump, en was te horen bij CNN, Fox en MSNBC. Inderdaad, te HOREN. Waar politici voor het tijdperk Trump nog in de studio moesten komen, introduceerde Trump het telefonische televisie interview. Hij belt in, en is dus veel minder tijd kwijt. Bijkomend voordeel: spiekbriefjes zijn geoorloofd, en mocht hij rood aanlopen of er wat moe uitzien, dan merkt niemand dat. Clinton nam deze Trump-truc over. En hoe Trump ook in de geschiedenisboeken komt te staan, hij heeft de regels voor het televisie interview veranderd.

 

Voor de nieuwszenders is het grote verschil tussen Trump en Clinton een probleem. Ze krijgen kritiek dat ze teveel aandacht aan Trump geven. Maar die zoekt de media ook veel meer op. Hoe pak je dat aan? In de VS betekent eerlijke berichtgeving vaak ook letterlijk evenveel aandacht voor beide partijen. Dat is nu lastig. Dick Wald, oude directeur van CBS News zegt: Probeer het dan ook niet. De kandidaten zijn nou eenmaal verschillend. Maar leg het wel uit aan de luisteraar of kijker. En:“Don’t be dumb”

De Hillary & Donald show, elke woensdag om 1525 in De Wereld, op BNR.

 

BNR De Wereld: Nasleep IOWA

bnr de wereld

Bij Bernard Hammelburg in de studio mocht ik uitleggen waarom Rand Paul, Rick Santorum en Mike Huckabee uit de race stapten na de caucus in Iowa. Ook voor hen bleek het aloude adagium waar: “You can’t win the general election in Iowa, but you can lose here.”

Ook meer over de man met de wind in de rug: establishment-kandidaat Marco Rubio, en de strijd tussen Hillary Clinton en Bernie Sanders. In hoeverre heeft hij thuisvoordeel in New Hampshire?

Luister het fragment uit BNR De Wereld hier terug

Stars & stripes: Nikki Haly verdeelt Republikeinen.

Nikki halyIn mijn rubriek Stars & Stripes praat ik de luisteraars van BNR  bij over de belangrijkste ontwikkelingen en beste verhalen van ‘the campaign trail’.

Dit is de week van Obama’s State of the Union, maar de spotlight richt zich snel na zijn toespraak alweer op de strijd om de Republikeinse nominatie. Gouverneur Nikki Haly geeft de officiële Republikeinse reactie op Obama. Ze slaat daarbij een opvallend milde toon aan richting de Democraten, en waarschuwt, zonder zijn naam te noemen, voor de invloed van Donald Trump. Trump is natuurlijk not amused. Verschillende conservatieve opiniemakers zijn ook boos. Conservatieve columnist Ann Coulter wil bijvoorbeeld dat Trump Haly laat deporteren als hij president wordt.

Maar de gewiekste gouverneur krijgt ook lovende recensies. Een CNN-columnist schrijft zelfs: “Nikki Haly should have run for president”.  Haly brak definitief landelijk door dankzij haar rol bij de discussie over de confederate flag na de schietpartij in Charleston. Ze stijgt nu met stip op de lijstjes met potentiële vicepresidenten.

Stars & Stripes, om de donderdag rond 1050 in BNR Roelof Hemmen. Terugluisteren kan hier.

FD: Internetrevolutie in Cuba gaat in slakkengang

fd cuba vp

Google en de grote Amerikaanse internet- en telecombedrijven staan in de rij om internet aan te leggen in Cuba, maar worden door Castro aan het lijntje gehouden. De Cubanen zijn ondertussen klaar met het kleine en langzame aanbod, en regelen het dus maar zelf.

Over overvolle wifi-hotspots op de straten van Havana, vindingrijke Cubanen, en hoe TripAdvisor en Airbnb wel voet aan de grond kregen.

Mijn artikel in het Financieele Dagblad lees je hier als PDF of  hier op FD.nl

 

 

BNR Spitsuur: State of the Union

 

President_Obama_delivers_the_State_of_the_Union_address_Jan._20,_2015

Dinsdag 12 januari was ik te gast bij Petra Grijzen in het programma Spitsuur. Voor de rubriek Alles wat je wil weten over… vertelde ik over de oorsprong van de State of the Union. Waarom is het eigenlijk een speech en geen brief? Kijkt er nog wel iemand naar? Waarom hield Obama bij zijn laatste State of the Union een stoel leeg?

Luister het fragment hier terug.

BNR Roelof Hemmen: schoolplein Iowa

 

Roelof2Een maand voor de eerste voorverkiezingen in Iowa zijn de campagnes in de schoolpleinfase aangekomen. Een bombardement aan spotjes, vol kritiek op rivalen. Omdat in de kerstperiode verder weinig gebeurt, zijn de aanvallen vooral op de persoon gericht. De hardste schreeuwer op het schoolplein van Iowa is natuurlijk Donald Trump, die Bill Clinton ‘the greatest abuser in the world’ noemt. Opvallend: de grote verontwaardiging blijft uit. Is het shockeffect van het ‘Trumpen’ dan toch een beetje uitgewerkt?  Trump kondigt aan dat hij voor het eerst deze campagne ook serieus geld uit gaat geven aan verkiezingsspotjes. Hij moet toch iets: hij staat in de peilingen achter op Ted Cruz, en in tegenstelling tot de andere kandidaten heeft hij veel minder mankracht op de grond in Iowa.

Natuurlijk ook aandacht voor Obama’s glansrol in ‘Comedians in cars getting coffee’, de internetserie van Jerry Seinfeld. “Schiet die Seinfeld niet neer, dat zou slecht zijn voor mijn positie in de peilingen.”

Om de week op donderdag om 1050, bespreek ik bij Roelof Hemmen op BNR het laatste verkiezingsnieuws in de rubriek ‘Stars en Stripes’. Luister hier terug

BNR Roelof Hemmen: de kunst van de attack ad

De campagne is dit jaar veel eerder negatief dan andere jaren. Op weinig subtiele wijze wordt Clinton bijvoorbeeld door Rand Paul neergezet als incapabel omdat zij onderdeel is van de ‘Washington machine’. Maar er zijn ook meesterlijk subtiele filmpjes. Zoals die van Marco Rubio, waarin je alleen Jeb Bush hoort praten over Rubio. Een pareltje in het genre, en erg effectief, want Bush lijkt er achterbaks door, terwijl Rubio de hemel in wordt geprezen. Hoewel Trump nog maar een paar spotjes heeft gemaakt, wordt hij nu al gepersifleerd door Jimmy Kimmel. “What plan? A great plan!”

Luister het fragment in de studio bij Roelof Hemmen hier terug.