new york times

Media vechten terug tegen Trump

Trumps Witte Huis brengt deze week de strijd met de media naar een nieuw niveau. Verschillende media mogen niet bij een informele briefing in het Witte Huis zijn, tijdens CPAC (een conferentie voor conservatieven) valt hij de journalistiek weer eens aan, en hij zegt af voor het traditionele correspondents dinner. Maar de media vinden langzaam een manier om met Trump om te gaan. En dat Correspondents’ dinner? Het is wel eens gezond om dat feestje een jaar over te slaan.

Het begon wat moeizaam, maar journalisten vinden hun manier om om te gaan met Trump. Er is zelfs hier en daar wat saamhorigheid te bespeuren. Fox News bijvoorbeeld, komt op voor concurrenten CNN, New York Times en Politico. Opvallend, en al de tweede keer dat dit gebeurt. Fox is, als rechtse zender, meestal aan de kant van de Republikeinen te vinden. Maar nu neemt de zender het op voor linksere collega’s, en gaat recht in tegen Trump.

Verschillende media besloten de ‘invitation only’ briefing te boycotten, waaronder ook persbureau Bloomberg. Hoofdredacteur Micklethwait meldt dat Bloomberg ook bij toekomstige exclusieve briefings niet aanwezig zal zijn. Een solidariteit die tot nu toe weinig te zien was bij de media.

Verschillende journalisten vinden een steeds duidelijkere toon en manier om met Trump om te gaan. De vragen op de persconferenties zijn directer, en onwaarheden worden vaker direct benoemd. Het duidelijkste voorbeeld hiervan kwam van Peter Alexander, die Trump nadrukkelijk vroeg hoe het publiek hem nog moet vertrouwen als hij liegt over de grootte van zijn overwinning. Trump heeft geen antwoord, en stamelt wat over informatie die er “gewoon was”.

 

Op CNN kijken ze ook naar zichzelf, en zijn ze strijdvaardig. “We shouldn’t whine, we should work harder.”

En kijk ook naar dit krachtige pleidooi op ABC: “A free press isn’t the enemy of America, its a big part of what makes America great.”

Trump gaf dit weekend aan niet naar het White House Correspondents’ diner te komen. Dat is jammer voor de grappen, maar ook prima. In de laatste jaren werd dat diner een soort Oscar-avond voor de journalistiek. Zonder prijzen, maar met rode lopers, feestjes en veel gesmoezel en borstklopperij van journalisten, lobbyisten en voorlichters. Deze president kiest voor een andere lijn. Dat is misschien niet altijd even leuk, maar een beetje afstand tussen de radertjes van de journalistieke baantjescarrousel van Washington is helemaal niet verkeerd.

Mogelijk is ons ook iets bespaard gebleven. Trump is een man met weinig gevoel voor humor, en een matig gevoel voor timing. Kijk hoe deze roast van Hillary Clinton helemaal verkeerd valt. (en let ook op de man rechts van Trump als hij over corruptie begint).

(en voor de liefhebber: klik op de video en bekijk het stuk hiervoor via youtube. Dan zie je dat Trump eerder in zijn speech de lachers regelmatig wél op zijn hand had)

New York Times zet de standaard met nieuwe dagelijkse podcast

“This moment demands an explanation”, zeggen ze bij The New York Times. Met een president als Trump, de opkomst van ‘alternative facts’, en een dalend vertrouwen in de media, zoekt de krant naar nieuwe manieren om verhalen te maken en mensen te bereiken. Daarom is er sinds een paar weken een dagelijkse actuele podcast.

En die is goed. Heel goed. De New York Times zet de standaard op podcastgebied.

The Daily geeft zo’n 20 minuten duiding bij het nieuws. Het niveau is hoog: met oog voor detail, interessante sprekers, strak gemonteerd, en afwisseling in vorm. Presentator Michael Barbaro, ook bekend van de politieke podcast The Run-up, put uit de enorme expertise bij zijn krant.

De toon is relaxed. “It’s the news the way it should sound”, zeggen ze zelf, met de arrogantie die bij ‘the grey lady’ past. Niet de alwetende nieuwslezer, maar alsof je mee luistert bij de koffie automaat. Relaxter, losser en dichterbij de luisteraar.  En daar zit ook de kracht. Je hoort details die net niet het artikel haalden, maar wel belangrijk zijn. Je krijgt extra context doordat je de overwegingen van de makers hoort.

De New York Times is het eerste medium dat dagelijks een podcast van dit niveau brengt. Het gaat goed met de abonnees, en de krant wil op deze manier meer mensen aan zich binden. Er lijkt ook een verdienmodel te zijn. De eerste afleveringen worden gesponsord door BMW.

Het zal nog maar moeten blijken of The Daily blijvend een groot publiek weet te trekken, maar voorlopig staat de podcast zowel in Nederland als in de VS hoog in de I-tunes downloadlijstjes. Kwalitatief zet de New York Times in ieder geval de standaard.

De podcast is een aanrader voor iedereen die bovengemiddeld geïnteresseerd is in Amerika en de Amerikaanse politiek, maar niet altijd tijd heeft voor long reads over de nieuwe opperrechter, Trumps inreisverbod of de aard van de moderne terrorist.

Alle afleveringen vind je hier.

Abonneer je hier via Itunes

 

Russen konden de Clinton-campagne hacken dankzij een typefout

Er werd deze week veel geschreven en gesproken over de Russische inmenging in de verkiezingen. De CIA ziet duidelijke bewijzen, de FBI twijfelt, het Witte Huis wil een onderzoek. Een stuk stak erbovenuit. De reconstructie van The New York Times leest als een boek van Tom Clancy, en geeft ontnuchterende details over hoe makkelijk het was voor de hackers om in de systemen van de Democratische Partij te komen.

Waarschuwende telefoontjes van de veiligheidsdiensten werden niet beantwoord, en het wachtwoord van campagnebaas John Podesta kon gehackt worden door een typefout van een medewerker. Maar ook FBI en het Witte Huis lieten steken vallen. Lees het hele artikel hier.

 

De podcast van fivethirtyeight.com bespreekt een paar interessante vragen over het hacken van de DNC. Wat was de invloed op de verkiezingsuitslag? Wat voor onderzoek gaat het worden als Trump de hack niet serieus wil nemen? De hack, en hoe ermee om te gaan, zorgt voor grote verdeeldheid.

Opvallend genoeg wees Mitt Romney in 2012 nog op het gevaar vanuit Rusland, maar hoonden Democraten dat toen weg. Nu zien Democraten het gevaar, maar wil President-Elect Trump van geen problemen weten.

Nog een interessante vraag: Amerikanen zijn over het algemeen behoorlijk negatief over Rusland. Wat vinden zij van Trumps weinig kritische houding ten opzichte van Poetin, en kan Trump de hack blijven ontkennen én de strijd om de aanstelling van de goede banden met Poetin onderhoudende minister Rex Tillerson aangaan?

Luister de hele podcast hier terug.

Volgens de CIA gaven Russische hackers alleen mails van de Democraten aan Wikileaks. Seth Meyers snapt dat wel. Met de loslippige Trump heb je geen gehackte mails nodig voor gênante uitspraken.

 

 

 

 

Election Express: Amerika wordt wakker. “Vote for the one you dislike least”

“Decision day is finally here”, staat op de voorpagina van de USA Today. Je kan de zucht erachteraan bijna horen. Na een manisch einde van de campagne met nog meer bezoekjes van kandidaten, nog meer verkiezingsspotjes en nog meer non-stop uitzendingen van de nieuwszenders, is Amerika er klaar voor, en er klaar mee.

New York Post verwoordt dat laatste gevoel het best. “Vote for the one you dislike least”, een grote foto van een vrouw die met een vies gezicht haar neus dichtknijpt. The New York Times houdt het zakelijker op de voorpagina: “Clashing final pitches in swing state blitz”.

Maar op de verkiezingspagina’s ook hier teleurstelling over de verkiezingen van dit jaar. “Earthquake and Aftershock” schrijven ze over deze verkiezingen. “If 2008 is remembered as a moment of progress, 2016 finds the nation taking a long look inward and shuddering.”

De TV-networks laten zien hoe Clinton pas om half vier vanochtend thuiskwam, en vandaag alweer vroeg ging stemmen in Chappaqua, waar ze woont. (breaking)  Trump reisde door vier verschillende staten en stemt later ergens in Manhattan.

Naast veel terugblikken, gespeculeer en verkiezingsplaatjes is er ook ruimte voor belangrijkere zaken. NBC knapte een keuken op voor een gezin die het echt kon gebruiken, Jenniffer gaf een openhartig interview, en er zat een slang in een vliegtuig. De presentatoren gniffelen. “He flew businessclass, did he pay for that.”