Obama

Donald Show: ‘Het grootste schandaal sinds Watergate’

 

De wekelijkse update over de United States of Trump. Voor een keer alleen digitaal, vanwege het buitenlanddebat in BNR De Wereld.

Trump beschuldigde Obama van afluisteren en ontstak in woede toen zijn Minister van Justitie weer onder vuur lag vanwege contacten met Rusland. En de week begon nog wel zo goed voor de president, met misschien wel zijn beste speech ooit.

“Als Obama inderdaad Trump heeft laten afluisteren dan is dat het grootste schandaal sinds Watergate.” Was getekend, Republikeins Senator Lindsey Graham. Maar, zo vervolgt hij: “Als de rechter toestemming heeft gegeven om Trump af te luisteren, dan is dat óók het grootste schandaal sinds Watergate.” En dus lijkt het erop dat Trump zich in de vingers heeft gesneden met zijn tweets. Hij heeft vooral meer aanleiding gegeven voor serieus onderzoek naar de banden van zijn campagne met Rusland. En dus zegt zijn partijgenoot Graham: “It’s my job to get to the bottom of this.” Het Witte Huis, Trump dus, zegt een diepgravend onderzoek te willen, maar dan wel specifiek naar de rol van Obama, meldt persbureau AP.

Waar komen Trumps aantijgingen vandaan? Zoals vrijwel alle Amerikaanse media in hun headlines erbij vermelden, geeft trump geen onderbouwing. Bron zou een artikel zijn op de rechtse website Breitbart (u weet wel, waar Trump-adviseur Steve Bannon de baas was) Die hadden het dan weer opgepikt van een rechtse radioshow. Verschillende bronnen bevestigen aan Washington Post-reporter Robert Costa dat dit verhaal al een tijd rondgaat in het Witte Huis.

Trump woedend

Trumps minister van Justitie, Jeff Sessions, zal zo’n onderzoek naar Russische inmenging bij de verkiezingen in ieder geval niet leiden. Hij trok zich deze week terug, om de schijn van belangenverstrengeling tegen te gaan. Sessions bleek namelijk zelf ook gepraat te hebben met de Russische ambassadeur, iets wat hij eerder nog onder ede ontkende. Maar zegt Sessions: ik sprak niet namens de Trump-campagne, en als senator sprak ik met zoveel ambassadeurs. Trump reageerde furieus op het terugtrekken van Sessions. In Trumps denkwereld is terugtrekken een teken van zwakte, en de grootste zonde die je kunt begaan.

Trump wil Sessions ook niet kwijt. Hij is een belangrijke ideologische steunpilaar voor de president. Daarnaast kan het gevaarlijk zijn om een onderzoek te krijgen waarbij niet een Trumpist de leiding heeft. De Democraten ruiken ondertussen bloed. Verschillende prominente Democraten roepen om het aftreden van Sessions. Want, zo is de redenatie, waar rook is, is vuur.

Het contact van Sessions met de Russen is het zoveelste rooksignaal. Eerder waren er al campagneleider Paul Manafort (afgetreden), veiligheidsadviseur Mike Flynn (afgetreden), en geruchten over schoonzoon Jared Kushner, de goede banden van minister Tillerson met Poetin, nou goed, u snap het. De Washington Post maakte een duidelijk overzicht van alle bewezen en mogelijke banden tussen team Trump en team Poetin. Trevor Noah van de Daily Show vergelijkt het met Matroesjka’s: steeds komt er weer een nieuw kopstuk tevoorschijn dat toch contact blijkt te hebben gehad met de Russen.

 

Saturday Night Live is het enige satirische nieuwsprogramma dat Trumps beschuldigingen en de saga rond Jeff Sessions al helemaal mee kon nemen dit weekend. Zonder Alec Baldwin deze keer, maar met een glansrol voor… Forrest Gump. De beste grappen vind je hier.

Goede recensies

Je zou het bijna vergeten, maar Trumps week begon zeer voortvarend. Met een speech die goede recensies krijgt aan beide kanten van het politieke spectrum. Nou ligt de lat voor Trump inmiddels ook wat lager dan bij andere presidenten. Inhoudelijk herhaalde hij vooral zijn bekende plannen. Over onderbouwing en hoe het moet worden betaald bleef hij stil.

Maar de vorm was met name voor veel Republikeinen een grote opsteker. Trump hield zich aan het script, maakte zijn zinnen af, en hield zijn focus op beleid, en niet op persoonlijke gevechten. Dat weerhoudt Stephen Colbert er natuurlijk niet van om de hele speech te fileren.  Trump: “We’ve seen the attacks in france, in Belgium in Germany, and all over the world.” Colbert:  “And we haven’t seen attacks in Sweden, but that doesn’t mean they didn’t happen.” Conclusie Colbert: tandjes op elkaar Democraten, dit was nog maar zijn eerste speech voor het congres. “One down, seven to go”.

Advertenties

De week in Washington: rollen straks omgedraaid, maar strijd gaat door

Deze week nemen president Obama en zijn opvolger Trump nog een keer het podium in de rollen die we van ze kennen. Vanaf twintig januari zijn de rollen omgedraaid. Maar met Trump als president en Obama als burger, gaat de strijd gewoon door.

Speech Obama

De cirkel is rond. In dezelfde stad waar hij in 2008 zijn overwinningsspeech gaf, geeft hij nu zijn afscheidsspeech. McCormick place om drie uur Nederlandse tijd, primetime op de Amerikaanse televisie, begint Obama met spreken. Wat kunnen we verwachten? Het wordt geen overwinningsrondje, ook geen rally, zeggen zijn medewerkers. Daarom geen staand publiek, maar keurige stoelen.  Het wordt een ‘call to action’, het doorgeven van het stokje. Verwacht wordt dat Obama minder dan een uur zal spreken.

Obama wil zijn eigen nalatenschap nog een keer verkopen. Vertellen wat er allemaal goed is gegaan tijdens zijn presidentschap. En vertellen welke kant het land vanaf nu op moet. Dat wordt dus veel aandacht voor Obamacare. Want Obama’s grootste verdienste, is waar Republikeinen nu het hardst aan trekken om onderuit te halen.

In deze speech wil Obama zijn partijgenoten ook nog een keer opladen voor vier jaar oppositie tegen President Trump. Het einde van zijn presidentschap is voor Obama namelijk niet het startschot van zijn pensioen. Het is het begin van de verdediging van zijn nalatenschap.

Oorspronkelijk zou Obama zich vooral gaan richten op het herverdelen van kiesdistricten (gerrymandering) zodat Democraten meer kans zouden hebben om bij verkiezingen het Huis van Afgevaardigden een keer terug te pakken van Republikeinen. Maar Obama’s rol word de komende jaren veel actiever en veel zichtbaarder dan voor ex-presidenten gebruikelijk is. Zijn stichting en actiegroep Organizing for Action gaan verder waar Obama’s presidentschap 20 januari stopt.

Obama’s speech is live te volgen via www.whitehouse.gov/farewell.

Persconferentie Trump

Woensdag geeft Trump zijn eerste persconferentie sinds deze zomer. De timing is niet toevallig: hij hoopt de avond na Obama’s speech meteen alle aandacht naar hem toe te trekken. Trump gaat hier vertellen hoe hij zijn zakenimperium gaat organiseren tijdens zijn presidentschap, en hoe hij belangenverstrengeling gaat voorkomen.

Trump lichte gisteren al een tipje van de sluier op. Schoonzoon Jared Kushner wordt senior advisor van de president. Dat is opvallend, want familieleden baantjes geven in het Witte Huis, dat mag eigenlijk niet. Ook opvallend: de New York Times onthulde vorige week nog dat Kushner na de overwinning van zijn schoonvader werkte aan een grote vastgoeddeal met een groep rijke chinezen. Is dat belangenverstrengeling?

Ministers

Vandaag beginnen ook de hoorzittingen voor Trumps ministersploeg. In de Senaat worden de komende drie dagen acht genomineerden ondervraagd: John Kelly, Jeff Sessions, Rex Tillerson, Mike Pompeo, Elaine Chao, Betsy DeVos, Ben Carson en Wilbur Ross.  Vooral naar Jeff Sessions en Rex Tillerson zal met interesse worden gekeken. Sessions vanwege racistische uitspraken in de jaren negentig, en Rex Tillerson vanwege zijn goede banden met Rusland.

De Democraten hebben speciale war rooms ingericht waarin ze zich voorbereiden op de ondervragingen. Maar alle kandidaten aanvallen heeft weinig zin, het is een kwestie van pick your battles. Het zijn tenslotte de Republikeinen die nu de scepter zwaaien.

De Donald Show: twitteraar Wilders lijkt steeds meer op twitteraar Trump

Geert Wilders ziet graag dat internationale media hem ‘The Dutch Trump’ noemen. Ook zijn tweets lijken steeds meer op die van Trump.

Hoe gaat de nieuwe president het doen? Wekelijks geef ik een update van de Verenigde Staten van Trump, in BNR De Wereld.

In buitenlandse media wordt Geert Wilders regelmatig vergeleken met Donald Trump. Wilders vindt die vergelijkingen duidelijk leuk. Hij retweet ze vrijwel altijd, en plaatst links naar de artikelen op zijn website.

De tweets van Wilders lijken ook steeds meer op die van Trump. Wilders tweet inmiddels regelmatig in het Engels, en kopieert zelfs rechtstreeks Trumps belangrijkste slogan. Bij Wilders wordt dat “Make the Netherlands great again”

 

Maar ook in de zinsopbouw klinkt de stem van Trump geregeld door. Laatst had Wilders kritiek op de rechters uit het minder-Marokkanen-proces. Hij maakt zijn punt, en sluit dan af met “madness.” Je hoort het Trump zo zeggen. Trump eindigt tweets ook vaak met een kwalificatie. Hij kiest er meestal voor om te eindigen met “sad”.  Als in: dat TV-programma is niet goed, en al helemaal niet grappig. Sad.

 

 

 

De laatste weken zet Wilders zich ook weer explicieter af tegen wat hij noemt ‘de elite’, hetzelfde wat outsider Trump doet.

Ook het diskwalificeren van rechters en media komen in beide twitterfeeds terug. Wilders waarschuwt: “never trust the judges, never trust the media.” Trump heeft het over “the very dishonest media”.

 

Zelfs in beeldspraak lijkt Wilders inspiratie te halen bij Trump. Waar Trump het heeft over “Drain the swamp”, kiest Wilders voor het Nederlandstalig equivalent daarvan: “schoon schip maken”. Zowel Trump als Wilders  laat vervolgens in het midden wat hij daar precies mee bedoelt.

Het zijn niet alleen de tweets waarin de twee op elkaar lijken. Ook in de bredere mediastrategie lijken Wilders en Trump op elkaar. Beiden houden zelf de regie in handen door zelf hun mediamomenten te kiezen. Beiden gebruiken Twitter en Youtube om zo traditionele media te omzeilen.

Wilders haalt nu duidelijk inspiratie uit de tweets van Trump, maar het is best mogelijk dat Trumps team in een eerder stadium naar Wilders heeft gekeken. De alt-rigth website Breitbart.com heeft altijd interesse gehad in rechtspopulistische politici in Europa, en de oude baas van Breitbart, Steve Bannon, is nu een van Trumps belangrijkste adviseurs.

Een duidelijk verschil tussen de twee: Trump is een veel emotionelere twitteraar dan Wilders. Trumps tweets zijn niet zelden persoonlijke afrekeningen, en missen focus. Dat is een aspect dat Wilders niet heeft overgenomen. Twitteraar Trump kent geen mate. Sinds zijn eerste berichtje in maart 2009 tweette hij al ruim 34 duizend keer. Wilders begon in mei 2009, en komt maar tot zes duizend tweets.

Het is geen wonder dat Wilders graag met Trump geassocieerd wordt. Trump laat zien dat je als populist de verkiezingen ook echt kan winnen. Daar wil je als Wilders best bij horen. Daarnaast zitten in Amerika belangrijke potentiële geldschieters voor Wilders. De Trump-vergelijkingen houden Wilders in beeld, en kunnen uiteindelijk donaties opleveren. Die zijn belangrijk, nu de campagne voor maart in volle gang is.

 

 

Verder in de Donald Show:

 

Kan Trump op dezelfde manier blijven tweeten als hij president is?

Volgens de NPR wordt dat moeilijk door de veiligheidseisen waar de presidentiele telefoon aan moet voldoen. De president heeft een presidentiële smartphone, en daar mogen geen gewone apps opgezet worden vanwege het gevaar van hackers. Ook de Twitter-app mag dus niet. Eigenlijk kan de telefoon van de president sowieso heel weinig, zei Obama al eens tegen Jimmy Fallon. “Het lijkt wel een speelgoedtelefoon.”

 

De veiligste optie voor Trump zou zijn om via zijn computer te tweeten. Maar dat is toch wat minder spontaan. Een andere optie: een tweede telefoon. Maar ook dan zijn er veel beperkingen. Ach, Trump kan altijd nog Twitter op een geheime privéserver ergens in een gangkast laten draaien.

Artiesten staan nog niet in de rij om op te treden tijdens Trumps inauguratie.

Inmiddels zouden er grote bedragen geboden worden door het Trump-team om een grote naam binnen te halen. Het is niet de gewoonte om hiervoor te betalen, omdat het optreden als een eer wordt gezien. Maar die eer is vooralsnog niet genoeg.

Ook voor de traditionele parade naar het Witte Huis loopt het nog niet storm. Normaalgesproken lopen er verschillende marching bands van middelbare scholen uit Washington mee. Maar komend jaar niet een. Elke school heeft een ander excuus, van geldgebrek tot het reorganiseren van de band. Maar een anonieme bron zegt dat het ook te maken heeft met Trump.

 

Hillary & Donald Show: Waarom gebruikt Trump toch steeds dat ene liedje?

Elke week duik ik voor het programma BNR De Wereld in het campagnegeweld van de Amerikaanse presidentsverkiezingen.

De Democraten maakten bij hun conventie het contrast met de Republikeinen zo groot mogelijk Bij Clinton is het glas halfvol, bij Trump ligt het glas gebroken op de vloer. Dat verschil kwam ook duidelijk terug in de muziek. Maar waarom kiest Trump steeds voor dat ene liedje?

Bij de Democraten was de muziekkeuze bij hun conventie eigenlijk precies zoals de hele Clinton-campagne: vrolijk en effectief, maar ook een tikkeltje saai. Obama kwam het podium op met de tonen van Signed sealed delivered van Stevie Wonder. Net als zijn speech een duidelijke verwijzing naar de campagne van 2008. Voor Clinton was zelfs een speciaal lied opgenomen. Fight Song, gezongen door een verscheidenheid aan vooral vrouwelijke sterren. Een mierzoet strijdlied dat, zoals gehoopt, veel aandacht kreeg in de media.

 

Donald Trump is een echte showman, die niet voor niets  is opgenomen in de hall of fame van het Amerikaanse showworstelen. (wie zich wil verbazen en verkneukelen, kijk hier.)

Trumps opkomst tijdens zijn conventie was duidelijk op dat worstelen geïnspireerd. Met zijn silhouet zichtbaar op een wit doek kwam hij op met de tonen van We are the champions van Queen. Het was passend dat het enige positieve nummer van de conventie voor Trump zelf was. Brian May, de gitarist van Queen, was minder blij met de keuze.

 

Vooral Republikeinen krijgen vaak boze brieven van vaak meer Democratisch georiënteerde artiesten. Het is een lange traditie. Bekendste voorbeeld is Ronald Reagan die Bruce Springsteens ‘born in the USA’ aanhaalde omdat er zoveel optimisme vanuit ging. Had Reagan beter naar de tekst geluisterd, dan had hij gehoord dat het lied juist laat horen hoe moeilijk Vietnam-veteranen het hadden in dat Amerika waar ze voor gevochten hadden. Trump was de eerste die het nummer sindsdien in zijn campagne gebruikte, om Ted Cruz te sarren, die in Canada geboren is.

Formeel hoeven kandidaten geen toestemming aan artiesten te vragen, zolang de campagne maar een bedrag overmaakt naar de Amerikaanse Buma. Het zou wel handig zijn om vooraf even toestemming te vragen. Trump zal daar waarschijnlijk anders over denken: ook slechte publiciteit is tenslotte publiciteit. Een indrukwekkend rijtje artiesten heeft hem al laten weten dat hij niet hun liedjes mag gebruiken.

 

Trumps conventie was pessimistisch, en dat is ook terug te horen in zijn muziekkeuze. Waar de Democraten kiezen voor uptempo en vrolijk, gaan de Republikeinen dit jaar voor een donkere sound. Een liedje dat regelmatig terugkomt bij Trump is REM met It’s the end of the world as we know it. Trump draaide het onder meer toen hij speechte over de volgens hem levensgevaarlijke Iran-deal.

Nog iets opvallends aan de muziekkeuze van de Make America great again-kandidaat: van de 16 nummers die hij het meest gebruikt, zijn er maar 3 Amerikaans. Toen hij zijn kandidatuur aankondigde, kwam hij van zijn gouden roltrap naar beneden op Keep on rocking the free world van de Canadees Neil Young. Andere bekende namen: . Pavarotti, the Beatles en Adele.

Trump zegt zelf over zijn playlist: ik kies gewoon wat ik leuk vind. Alle moeilijke vragen over de boodschap achter zijn keuzes zijn daarmee meteen uit de weg geruimd. Maar een lied blijft toch vooral vraagtekens oproepen. Het neerkomen van de ballonnen na de speech van de kandidaat is traditioneel het hoogtepunt van de conventie. Dat vrolijke plaatje is in alle nieuwsprogramma’s te zien. Boodschap: dit is onze kandidaat, en daar zijn we blij mee. Waarom kiest Trump dan voor de Stones met “You can’t always get what you want”? Geeft hij op het moment dat hij eenheid in de partij nodig heeft een sneer naar de #nevertrump beweging?

 

Dit artikel verscheen eerder op BNR.nl. De Hillary & Donald show is elke woensdag rond 1520 in het programma BNR De Wereld.

NPO Radio 1: Democratische conventie

Donderdagochtend was ik twee uur te gast bij NPO Radio 1 bij het programma de Dagwacht. In dit programma van de KRO-NCRV gaf ik commentaar op de speech van Obama, die we live in de uitzending doorprikten. Ook kwamen de eerdere speeches op de conventie voorbij, en ging het natuurlijk over Trump. Hoe staat zijn campagne ervoor, en wat is zijn invloed op het publieke debat?

FD: Internetrevolutie in Cuba gaat in slakkengang

fd cuba vp

Google en de grote Amerikaanse internet- en telecombedrijven staan in de rij om internet aan te leggen in Cuba, maar worden door Castro aan het lijntje gehouden. De Cubanen zijn ondertussen klaar met het kleine en langzame aanbod, en regelen het dus maar zelf.

Over overvolle wifi-hotspots op de straten van Havana, vindingrijke Cubanen, en hoe TripAdvisor en Airbnb wel voet aan de grond kregen.

Mijn artikel in het Financieele Dagblad lees je hier als PDF of  hier op FD.nl

 

 

BNR Spitsuur: State of the Union

 

President_Obama_delivers_the_State_of_the_Union_address_Jan._20,_2015

Dinsdag 12 januari was ik te gast bij Petra Grijzen in het programma Spitsuur. Voor de rubriek Alles wat je wil weten over… vertelde ik over de oorsprong van de State of the Union. Waarom is het eigenlijk een speech en geen brief? Kijkt er nog wel iemand naar? Waarom hield Obama bij zijn laatste State of the Union een stoel leeg?

Luister het fragment hier terug.

BNR Roelof Hemmen: schoolplein Iowa

 

Roelof2Een maand voor de eerste voorverkiezingen in Iowa zijn de campagnes in de schoolpleinfase aangekomen. Een bombardement aan spotjes, vol kritiek op rivalen. Omdat in de kerstperiode verder weinig gebeurt, zijn de aanvallen vooral op de persoon gericht. De hardste schreeuwer op het schoolplein van Iowa is natuurlijk Donald Trump, die Bill Clinton ‘the greatest abuser in the world’ noemt. Opvallend: de grote verontwaardiging blijft uit. Is het shockeffect van het ‘Trumpen’ dan toch een beetje uitgewerkt?  Trump kondigt aan dat hij voor het eerst deze campagne ook serieus geld uit gaat geven aan verkiezingsspotjes. Hij moet toch iets: hij staat in de peilingen achter op Ted Cruz, en in tegenstelling tot de andere kandidaten heeft hij veel minder mankracht op de grond in Iowa.

Natuurlijk ook aandacht voor Obama’s glansrol in ‘Comedians in cars getting coffee’, de internetserie van Jerry Seinfeld. “Schiet die Seinfeld niet neer, dat zou slecht zijn voor mijn positie in de peilingen.”

Om de week op donderdag om 1050, bespreek ik bij Roelof Hemmen op BNR het laatste verkiezingsnieuws in de rubriek ‘Stars en Stripes’. Luister hier terug