rusland

Donald Show: Het grote complot tegen president Trump

Mijn wekelijkse update over de United States of Trump. Luister het fragment uit BNR De Wereld hier terug.

Inmiddels mag het geen lekken meer heten. Het is een stortvloed die naar buiten komt over Trump, Rusland en de crisis in het Witte Huis. Het moet bijzonder druk zijn met mannen in regenjassen in de donkere hoekjes van de parkeergarages van Washington. Tussen al die verontrustende berichten over een Witte Huis in crisis is er een zender die heel anders tegen Russiagate aankijkt: het conservatieve Fox News.  Laat dit nu net de zender zijn waar Trump-kiezers het meest naar kijken.

Bij Fox praten ze bijvoorbeeld veel liever over wat de vórige president verkeerd deed. Waarom heeft die ontslagen FBI-baas Comey geen geheime aantekeningen over Obama? En hoe betrouwbaar zijn die papieren aantekeningen over die gesprekken met Trump nu echt?  Trump die vraagt om het onderzoek te stoppen? Hij bedoelde vast heel wat anders. Eigenlijk is dit sowieso een schandaal zonder lijken, seks en spectaculaire beelden. Kortom: heel erg saai. Waar hebben we het eigenlijk over?

 

 

Volgens Fox News gaat het allemaal nergens over. Tucker Carlson bijvoorbeeld, vindt eigenlijk de openbare toiletten op het New Yorkse Penn Station een veel belangrijker onderwerp dan Trumps banden met Rusland. Waarom moet hij zich sowieso druk maken om Trump, vraagt Carlson zich af. Daar hebben we toch het congres voor, en alle media zijn ook al tegen de president. “Wie bij deze zender is tegen Trump dan?” Vraagt zijn gast nog.

 

 

Sean Hannity heeft het over de “Trump hating Washington Post”, dat alweer fout zat in de berichtgeving, en de “abusively biased, so-called news” dat erop volgde. Spoel door naar acht minuten, en je hoort dat er een groot complot gaande is om Trump af te zetten. Er zijn vijf krachten die samenwerken tegen de president, waaronder de “destroy Trump propaganda media”.

 

 

 

 

Nou heeft Hannity ergens wel een punt: de toon van met name de kabelnieuwsshows is hijgerig, en MSNBC laat zijn linkse politiek kleur duidelijk doorschijnen. (Enige vooringenomenheid is te zien als je doorspoelt naar 9 minuten) Ook wordt er inderdaad veel gelekt vanuit de ministeries en het Witte Huis. Maar er is een verschil tussen een ‘deep state complot’ en ambtenaren die misstanden boven water proberen te krijgen. Net zoals er een duidelijk verschil is tussen journalisten die hun werk proberen te doen en onvervalste stemmingmakerij.

 

Hannity heeft grote kritiek op het gebruik van anonieme bronnen. We zullen inderdaad de journalisten van de Washington Post en New York Times moeten geloven op basis van hun reputatie en professionaliteit. Helemaal zeker weet je het als nieuwsconsument nooit. Wat is de context, wat zijn de belangen van de bron? En juist de New York Times en Washington Post hebben een erg slechte reputatie onder conservatieve Amerikanen. Niet in de laatste plaats door de aanvallen van Fox News en president Trump zelf.

 

 

Maar het is dan wel heel naïef om er, zoals Hannity, vanuit te gaan dat al die ontkennende kabinetsleden en voorlichters wel de waarheid spreken, en de anonieme bronnen niet. Nixon hield ook heel lang vol dat er niets aan de hand was. Wat als Woodward en Bernstein hem hadden geloofd?

Mark Felt was de man in de regenjas in die verlaten parkeergarage die over Watergate lekte. De toenmalig onderdirecteur van de FBI is inmiddels ’s werelds bekendste anonieme bron. Zonder hem was er nooit een Watergate geweest, en was president Nixon waarschijnlijk nooit afgezet.

Het zou best kunnen dat Trumps Russiagate niet van het niveau Watergate is. Maar om dat met zekerheid te kunnen zeggen, moet het wel eerst uitgezocht worden. Voorlopig lijken de druppels van al die anonieme lekken langzaam de emmer te vullen.

 

Advertenties

Trump show: 1000 bommen & granaten, en een whiplash

Wekelijks geef ik een update over de United States of Trump, in het programma BNR De Wereld.

Luister De Donald Show hier terug.

Trump verraste deze week vriend en vijand door  in een paar dagen tijd 180 graden te draaien op een paar belangrijke dossiers. De NAVO was tijdens de campagne nog helemaal achterhaald, maar nu weer helemaal relevant. De relatie met Rusland zou fantastisch worden, maar is nu op een dieptepunt, en China.. ach dat ligt toch veel ingewikkelder dan gedacht. Anderson Cooper krijgt een whiplash van al dat gedraai van het Witte Huis.

Cooper fact checkt ook meteen maar een paar uitspraken van Trump. Dat de NAVO zijn takenpakket heeft veranderd op verzoek van Trump? Klopt niet. Noord-Korea in je eentje aanvallen, maar met de hulp van andere landen? Dan kan dus niet. Dit filmpje moet toch zelfs de fanatiekste Trump-supporter verwarren. Trump heeft op grote dossiers twee compleet verschillende visies, en er zit vaak maar een paar maanden tussen de ene uitspraak en de andere.

Soms is er een goede reden waarom Trump van mening veranderde. In een interview met de Wall Street Journal is hij verbijsterend eerlijk. Ja, Trump dacht inderdaad dat China Noord-Korea wel even in het gareel kon houden. Maar na tien minuten met Xi Jinping gesproken te hebben, ziet Trump dat het toch een stuk ingewikkelder ligt. Anderson Cooper legt het aan een panel voor, maar kan daarbij zijn eigen verbijstering moeilijk verbergen.

Het begin van die serie flip flops van trump lag natuurlijk vorige week bij die Tomahawks op die Syrische basis. Trump werd na die aanval gevraagd of Assad voor hem over een rode lijn was gegaan. Een duidelijke verwijzing naar Obama’s rode lijn natuurlijk. Trump wil in zijn antwoord vooral de overtreffende trap van Obama zijn. Mijn lijn is beter, groter, roder, zo ziet ook Trevor Noah van de Daily show.

Niemand weet natuurlijk wat Trump precies beweegt in zijn keuzes. Maar met deze draaiers van de afgelopen weken is Trumps complete buitenlandbeleid het spiegelbeeld geworden van zijn plannen tijdens de campagne. Volgens de website Axios hadden we die draai aan kunnen zien komen. Trump gaat waar het applaus is. Hij merkte dat hij meer applaus krijgt als hij een meer normale president is, die normale presidentendingen doet. Dat zou dan de transformatie van Trump de populistische kandidaat naar Trump de ‘gewone’ president zijn. Maar het blijft Trump, dit kan volgende week weer 180 graden gedraaid zijn.

Veel Amerikaanse journalisten zijn bijzonder tevreden met Trumps gedraai. Vooral het wapengekletter zorgt voor veel enthousiaste reacties. Tot het punt dat het gewoon beschamend wordt. Patriottische countryliedjes begeleiden de beelden van de Mother of all Bombs, en het citeren van Leonard Cohen bij het zien van zoveel moois. Ik maakte een overzicht van deze ‘bommenporno’, en die vindt je hier.

Trump zal blij zijn met al deze positieve recensies. Alec Baldwin kroop weer eens in de huid van Trump, en vatte de afgelopen twee weken goed samen: “What a difference 59 Tomahawks make.”

FunX: Waarom Trump zich ineens met Syrië bemoeit

Bij FunX mocht ik uitleggen waarom Trump zich ineens met Syrië bemoeit, en wat de gevolgen zijn voor oa de banden met Rusland. Minister van Buitenlandse Zaken Rex Tillerson vertrekt vandaag naar Moskou, en die gaat een moeilijk gesprek tegemoet…

Luister het fragment uit de show van Morad en Shay hier terug.

Russen konden de Clinton-campagne hacken dankzij een typefout

Er werd deze week veel geschreven en gesproken over de Russische inmenging in de verkiezingen. De CIA ziet duidelijke bewijzen, de FBI twijfelt, het Witte Huis wil een onderzoek. Een stuk stak erbovenuit. De reconstructie van The New York Times leest als een boek van Tom Clancy, en geeft ontnuchterende details over hoe makkelijk het was voor de hackers om in de systemen van de Democratische Partij te komen.

Waarschuwende telefoontjes van de veiligheidsdiensten werden niet beantwoord, en het wachtwoord van campagnebaas John Podesta kon gehackt worden door een typefout van een medewerker. Maar ook FBI en het Witte Huis lieten steken vallen. Lees het hele artikel hier.

 

De podcast van fivethirtyeight.com bespreekt een paar interessante vragen over het hacken van de DNC. Wat was de invloed op de verkiezingsuitslag? Wat voor onderzoek gaat het worden als Trump de hack niet serieus wil nemen? De hack, en hoe ermee om te gaan, zorgt voor grote verdeeldheid.

Opvallend genoeg wees Mitt Romney in 2012 nog op het gevaar vanuit Rusland, maar hoonden Democraten dat toen weg. Nu zien Democraten het gevaar, maar wil President-Elect Trump van geen problemen weten.

Nog een interessante vraag: Amerikanen zijn over het algemeen behoorlijk negatief over Rusland. Wat vinden zij van Trumps weinig kritische houding ten opzichte van Poetin, en kan Trump de hack blijven ontkennen én de strijd om de aanstelling van de goede banden met Poetin onderhoudende minister Rex Tillerson aangaan?

Luister de hele podcast hier terug.

Volgens de CIA gaven Russische hackers alleen mails van de Democraten aan Wikileaks. Seth Meyers snapt dat wel. Met de loslippige Trump heb je geen gehackte mails nodig voor gênante uitspraken.