stephen colbert

Donald Show: Tranen, woede, en een overwinning voor Trump

Wekelijks geef ik een update over de United States of Trump, in BNR de Wereld. Luister het fragment van afgelopen donderdag hier terug.

Een grote overwinning voor Trump: het afschaffen van Obamacare is deze week een stapje dichterbij gekomen. Het Huis van Afgevaardigden stemde met een kleine meerderheid voor. Geen enkele Democraat steunde het plan. Afschaffing heeft grote gevolgen voor miljoenen Amerikanen, maar daar leken de volksvertegenwoordigers op the hill zich niet meteen heel druk om te maken.
De Democraten zwaaiden en zongen pesterig richting hun Republikeinse collega’s: “Na Na Na Na Hey Hey-ey Goodbye”. Daarmee suggererend dat de Republikeinen die voor stemden dat bij de volgende verkiezingen zouden merken. Ondertussen moesten verschillende Republikeinen toegeven dat ze het hele wetsvoorstel niet gelezen hebben. Toch stemden ze voor. Wat de exacte gevolgen van Trumps plannen zijn, weet niemand. Trumpcare is niet doorberekend door de CBO, de Amerikaanse equivalent van de Rekenkamer.

Volgende stap: de Senaat. Trump heeft 60 van de 100 stemmen nodig om zijn Trumpcare erdoor te krijgen. De Republikeinen hebben echter maar een meerderheid van 52 poppetjes in de Senaat. Dat wordt nog een flink gevecht, welke Democraat kan overgehaald worden? De leden van het Huis van Afgevaardigden lijken vooral blij dat deze hete aardappel is doorgespeeld richting de Senaat.

De Tranen van Kimmel

Veel Amerikanen maken zich grote zorgen over dit dossier. Hun gezondheid staat op het spel. Jimmy Kimmel, een van de bekendste presentatoren van de Amerikaanse late night shows, hield een bijzonder emotioneel betoog voor het behouden van toegang tot gezondheidszorg. Hij werd vorige week vader. Het geluk werd snel angst toen bleek dat zijn kind hartproblemen had. In een monoloog bedankt hij het ziekenhuis en met brekende stem vertelt hij hoe zijn kind geen kans had gehad, als hij geen miljonair was geweest en er geen Obamacare was geweest. Vader, moeder, en kind maken het overigens inmiddels goed.

Sleutel hierbij is de ‘pre-existing condition’. Als je al ziek bent, wordt een verzekering in de toekomst mogelijk veel duurder, en maak je als zieke baby dus geen kans als je ouders geen geld hebben. Kimmel vraagt Washington de politieke tweestrijd even los te laten, en te kiezen voor de gezondheid van mensen.
De oproep kreeg veel aandacht. Naar Jimmy Kimmel kijken 2 miljoen mensen, op youtube kreeg het meer dan 9 miljoen views, en op Facebook nog eens 15 miljoen.
Het Witte Huis liet weten zijn zorgen te delen. Kimmels bericht werd geretweet door Obama en Clinton. Obamacare en het vervangen daarvan, blijft ondanks deze oproep, een strijd die gestreden wordt via strikte partij lijnen. Of toch niet helemaal? Een Republikeinse senator gaat de wet langs een meetlat leggen waar Kimmel blij mee zal zijn. Hij stelt zich de vraag: “kan dit voorstel door de Jimmy Kimmel-test?”

De woede van Colbert

We blijven nog even aan de emotionele kant. Zelden zag ik op de Amerikaanse televisie een zittende president zo hard afgemaakt worden. Stephen Colberts monoloog duurt 10 minuten, en is keihard. Als een collega van Colbert door Trump ‘fake media’ wordt genoemd, en Trump stelt dat hij het programma van deze John Dickerson, genaamd Face the Nation, liever ‘Deface the nation’ noemt, gaat Colbert los. Hij sluit af met een scheldkanonnade waarnaar nu door een Amerikaanse waakhond onderzoek wordt gedaan.
Ging hij te ver? Colbert zelf vindt in ieder geval van niet.

 

Advertenties

The Donald Show: Er broeit iets, maar wat?

De wekelijkse update over de United States of Trump
Luister het audiofragment uit BNR De Wereld hier terug.

Geschreeuw, gejoel en veel frustratie: Republikeinse congresleden krijgen het er flink van langs in hun thuisstaten. De plannen voor het snel afschaffen van Obamacare zorgen voor onrust en protest. Al zes jaar willen de Republikeinen af van de affordable care act, maar wat moeten de 18 miljoen Amerikanen die afhankelijk zijn van deze zorgverzekering? De Republikeinen hebben nog steeds geen alternatief. Amerikanen maken zich nu ongerust en boos. Onder hen dus ook veel Republikeinen.

Dus krijgen die congresleden dat te horen in de buurthuizen van, bijvoorbeeld Arkansas. Hier heeft Tom Cotton, congreslid voor die staat, het zwaar. Een vrouw uit het publiek vraagt om op te staan als je de gevolgen van het afschaffen van Obamacare gaat merken. Zo ongeveer de hele zaal staat op. Daarna vertelt ze haar persoonlijke verhaal. Samenvatting: Republikeins stemmen wordt al generaties doorgegeven in mijn familie. Maar ik heb ook een erfelijke ziekte. Wat gaat u voor mij doen? Tom Cotton probeert nog een beetje af te leiden, maar dan ontploft de zaal.

En wat dacht je van deze mevrouw. Mijn man is stervende, we kunnen geen verzekering betalen. Zeg mister senator Cotton, wat voor verzekering heb je zelf eigenlijk? “We’re going medicare my way, not your way.” Gespannen bijeenkomsten als deze zie je door heel het land. Verschillende Republikeinen kiezen er daarom voor om dit reces maar eens niet terug te gaan naar hun thuisstaat. Want zonder een vervanger voor Obamacare hebben ze ook geen antwoord op deze woedende kiezers.

Het Witte Huis claimt dat deze protesten door Democraten worden georganiseerd. Het is onduidelijk of dat ook voor deze golf geldt. Feit is wel dat een groep Democraten Tea party-achtige protesten probeert te organiseren. Deze ‘indivisibles’ maken handleidingen en geven tips voor effectief protesteren. Het zou best kunnen dat deze groep zorgt voor het tactische beetje olie om dit smeulende vuurtje verder te laten ontbranden.

Niet iedereen gelooft overigens dat deze onruststokers worden gestuurd door de Democraten, zoals Trump beweert. Luister maar naar de reactie van de zaal als deze mevrouw meldt dat ze door niemand betaald wordt.

Oorlog met de media
Ondertussen bleef het deze week relatief rustig in het Witte Huis. Geen chaos, wel brengt Trump zijn strijd met de media naar een nieuw level met het buitensluiten van kritische media bij een briefing. Ook komt Trump niet naar het Correspondents’ dinner. Gelukkig vechten die media ook terug (en laten Trump zelfs met zijn mond vol tanden staan), en het is ook best gezond om dat incestueuze Correspondents’ dinner eens over te slaan. Ik schreef er dit blog over.

Complotten
De New York Times kwam met een opvallend verhaal over Alex Jones, de man die achter de schermen een belangrijke adviseur van Trump is geworden. Deze oerconservatieve, nationalistische complotdenker runt de bekende website Infowars. Het is een soort Breitbart Turbo. Denk aan verhalen als: homoseksualiteit wordt veroorzaakt door pakjes appelsap, 11 september was een ‘inside job’ en de schietpartij op die school in Sandy Hook was het werk van acteurs. De Republikeinse partij kijkt gespannen toe hoe dit zich ontwikkelt.
Trump gebruikt hem als klankbord, en belt regelmatig met Jones. Infowars zou zelfs een plekje bij de persconferenties in het Witte Huis kunnen krijgen. Jones heeft de neiging om veel te schreeuwen. Stephen Colbert noemt hem dan ook Trumps ‘CAPS LOCK-adviseur’.

Motto of metal-album?
De Washington Post heeft een nieuw motto op de voorpagina: “Democracy dies in darkness.” Dat lijkt een directe reactie op President Trump, die de media tot vijand van het volk verklaarde. De Post zelf zegt dat de plannen voor dit motto er al waren voor Trump.
Website Slate schrijft: het lijkt wel de titel van een metal-album.
Stephen Colbert (zie het einde van het fragment hierboven) weet de motto’s die het net niet gered hebben. De mooiste: “We Took Down Nixon — Who Wants Next?”

Hillary & Donald show: Trump, Ryan en bier

trump ryan colbert

Wekelijks duik ik in het campagnegeweld van de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Het hele fragment uit het programma ‘De Wereld’ luister je hier terug.

Deze week: drie punten om op te letten bij de Republikeinen.

1. De laatste peilingen zijn goed nieuws voor Trump, maar november is nog ver.

Een peiling van Reuters laat zien dat het nog wel eens heel close zou kunnen worden tussen Clinton en Trump in november. Er zit maar 1% tussen de twee kandidaten. Zo’n 41% van de Amerikanen zou op Clinton stemmen, 40% gaat voor Trump, en de rest zweeft nog.

Dit is goed nieuws voor Trump die de Republikeinse partij zo snel mogelijk achter zich probeert te krijgen. Deze peiling kan hij gebruiken als bewijs dat hij ook tegen Clinton een serieuze kans maakt.

Maar, november is nog heel ver weg, en de dagkoersen van vandaag zijn zelden de dagkoersen van morgen, laat staan die van over een half jaar. Datajournalist Nate Silver wordt een beetje moe van het enthousias me waarmee journalisten over deze peilingen schrijven. Gaan we het echt in mei hebben over peilingen voor november?

2-Het establishment van de Republikeinse partij moet door de zure appel, ook Paul Ryan.

Rick Perry, Bobby Jindal, Rand Paul, Newt Gingrich, de lijst met Republikeinen die al achter Trump staan wordt steeds langer. Heel Amerika kijkt nu met spanning naar Paul Ryan. De leider van de Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden en in 2012 de running mate van Mitt Romney, kan Trump gewoon nog niet steunen.

Zijn steun is belangrijk. Als leider van de Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden is hij een van de mensen die de partij bij elkaar moet houden. Daarnaast is hij een van de frisse, nieuwere gezichten die de GOP ook in de toekomst op koers moet houden.

Bij het schrijven van dit stuk heeft Ryan een meeting met Trump. Stephen Colbert heeft vaderlijk advies voor Ryan. Ben je wel klaar voor je eerste keer Paul? Geef het niet te snel weg, dan sta je er net zo wanhopig op als Chris Christie.

Maar uiteindelijk moet je toch endorsen, zegt colbert. Denk dan maar aan Reagan, dat verzacht de pijn.

 

3-Donald Trump eigent zichzelf heel makkelijk successen toe, ook als het om bier gaat.

Budweiser gaat zijn bier deze zomer tijdelijk ‘America’ noemen. Bij fox wordt Trump dan gevraagd, zonder ironie, of Trump denk dat dat iets met hem heeft te maken, en zijn plannen to make america great again. Trump antwoordt ook zonder ironie. Natuurlijk, ze nemen een voorschotje op wat ik ga doen.

UPDATE: Inmiddels zijn Ryan en Trump naar buiten gekomen en hebben een statement naar buiten gebracht waarin ze verklaren samen te gaan werken. Dat alles in het belang van de Republikeinse partij. Maar een enorsement wilde Ryan, nog, niet geven.

The Hillary & Donald Show is elke week te beluisteren om 15:25 uur in BNR De Wereld. Dit artikel verscheen ook op BNR.nl

Stars & Stripes: No Trump today

bernie sandersIn Stars & Stripes deze week: Hoe Trump weer vol in de spotlight staat door niet op het laatste Republikeinse debat te verschijnen. Hoe Hillary Clinton toch weer in dezelfde verkrampte houding als 2008 schiet, en hoe Bernie Sanders dichtbij komt door juist op gevoel in te zetten. Iets wat ook Stephen Colbert niet onberoerd laat

Luister het fragment hier terug.

Stars & Stripes: het laatste campagnenieuws uit de VS, om de week op donderdag, 1050 op BNR.

Waarom toch weer die gekke Palin?

trump palinZe klinkt hysterisch en verward. Ze start met grote regelmaat zinnen zonder ze ooit af te maken. Ze vervlecht uitdrukkingen, gezegdes en zelfverzonnen woorden tot iets waar geen touw meer aan vast te knopen is. En ze is terug. Haar tv-contracten liepen af, haar gezin raakte verwikkeld in schandaal na schandaal, en na de verkiezingsnederlaag van 2008 was zij de kop van jut.  Wat moet Donald Trump in godsnaam met de endorsement van Sarah Palin?

Toegegeven, ze passen wel goed bij elkaar, Trump en Palin. Zoals Stephen Colbert zei in zijn The Late Show: “There’s no one on earth like Donald Trump, except maybe one person…” De  twee delen die eerder genoemde typische grammaticale vrijzinnigheid. Beiden zijn ook outsiders, die prat gaan op hun boerenslimheid. Zowel het merk Trump als het Merk Palin draait erom dat ze geen onderdeel zijn van de kliek in Washington. Weliswaar flamboyant en excentriek, maar met de beste bedoelingen voor de gewone Amerikaan.

Trump haalde Palin er vooral bij om de Tea Party-vleugel van de Republikeinse partij aan zich te binden. Dezelfde reden waarom John McCain haar in 2008 als running mate binnenhaalde. Deze veelal teleurgestelde, blanke mannen houden van de uitgesproken Palin. Tea Party-aanhangers zijn er genoeg in het conservatieve Iowa, waar de eerste voorverkiezingen zijn. Vooral onder het streng christelijke gedeelte van de staat zou Palin nog steeds erg populair zijn.

Daarnaast weet Trump dat Palin een mediamagneet is. Dit is de eerste keer in jaren dat ze zich weer in het politieke speelveld begeeft. Reken maar dat daar aandacht voor is. Palin werkt als een turbo op de publiciteitsmotor van Trump. Twee weken voor die belangrijke voorverkiezingen in Iowa zuigt hij zo alle aandacht weg bij grote rivaal Cruz.

Dat er ook veel negatieve aandacht is voor zijn nieuwe aanwinst maakt Trump weinig uit. Palin betekent spektakel, en dat zorgt voor volle zalen. De negatieve berichten in de kranten zijn volgens Trump alleen maar bewijs voor het feit dat hij een echte outsider is. Hij is niet politiek correct, het is logisch dat de mainstream media  dan tegen je zijn. Een kaart die Palin in de campagne van ’08 ook regelmatig speelde.

Iowa met zijn ingewikkelde kiessysteem is bijzonder onvoorspelbaar. Hoe groot de invloed van Palin zal zijn op de uitslag, is dan ook moeilijk in te schatten. Het is onduidelijk hoeveel mensen haar nog echt serieus nemen. Er zijn geen recente peilingen van haar, maar de cijfertovenaars van fivethirtyeight.com concluderen dat haar populariteit in ieder geval al jaren daalt.

Eén iemand neemt Palin in ieder geval serieus. Hillary Clinton stuurde na Palins speech meteen een email naar haar supporters. Bij een foto van het duo Trump-Palin staat: “Vrienden, dit zou onze volgende president kunnen zijn die luistert naar zijn minister van energie.” Met dit soort kandidaten gaat het echte leven volgens de Clinton-campagne wel erg op een sketch van het satirische tv-programma  Saturday Night Live lijken, (vooruitziende blik, zie hieronder) en dus moet er gedoneerd worden

Het zal die gekke Palin ondertussen allemaal worst wezen. Trump geeft haar de kans op wraak. Ze werd dan zelf geen vicepresident, maar ze kan nu wel een gelijkgestemde helpen president te worden. Ook brengt dit Palin zelf weer eens in de spotlight. En dat levert weer tv-optredens en betaalde speeches op. Dat is meteen het grootste verschil tussen Trump en Palin: Trump gebruikte zijn status als ster uit realityseries voor een politieke carrière, Palin gebruikte haar politieke carrière om realityster te worden. En misschien zit er onder president Trump wel meer voor haar in het vat. You betcha!

Dit bericht verscheen eerder als column op de website van BNR Nieuwsradio